د خلاصون وخت دی، خپل خلاصون ته په غورځنګ راووځئ ښځی او نر ، میدان ته یو ځای څنګ په څنګ راووځئ   نن د عزت او زلت سوال دی ، که عزت خوښوئ د خپل عزت خوندي کولوته په ننګ راووځئ   نن د قلم اود توپک تر منځه جنګ روان دی قلم را…

قیوم بشیر « هروی » ملبورن – آسترالیا بیستم می 2014 به  شهر مهر و وفا سجده گاهِ  یاران است نماز  عشق  و محبت  برای   جانان است شکوه و شور و نوا ، همچنان  صفا  دارد بنازم  آن  دلی  کو  رهنمای  انسان  است به  آب  دیده  و  بغضِ ِ  گلو  چه  پنداری که هرشکسته دلی…

رسول پویان عشق خوبان زدل پاک و صفا جلوه گر است خالی از خدعه و نیرنگ و ریا جلوه گر است مـدعی را بگـو از پــرده که هـیهـات هـیهـات این دم خوش فقط از لطف خدا جلوه گر است در طـربـخــانــۀ عــشـــاق مـزن لاف سـخـن صـد نیـسـتان ز مزامیر غـنا جلـوه گـر است این مـقـامـات…

در جامه ی جوانی خود ايستاده ام آماده ی سفر! در کام اين خطر من شير می شوم! آماده و          پذیره ی شمشير می شوم! بی رنج این سفر، تشویش ، نیش می زند                                  هر لحظه ام                                                 که ام؟ در دهر از چه ام؟ در من عقابِ  سرکش در اوج ،                                 …

قیوم بشیر« هروی » ملبورن – استرالیا هیجدهم می 2014 برای  آمدن  تو چه   کار  باید  کرد چگونه مرغ دلت را شکار باید  کرد چسان هوای غریبی زدل برون سازم و یا  خزان رخم  را  بهار  باید  کرد تو آمدی  و  بدل  پا نهاده  بگسستی برای وصل تو  باز  انتظار  باید کرد اگر دمی  نفس…

 رسول پویان عشق بوی خوش بهاران است زینت بـاغ ســبز انـسـان است شهد کـوثر و رشک خلد برین جـلـوۀ پـاک نـور یـزدان است صد مـزامــیر در رگ تـارش آتـشـین سـوزش نیسـتان است شــور مـیـنـا و آتــش ســاغـر جوشش بزم می پرستان است هـم خـرابـات و هـم مـناجـاتی بـادۀ نـاب و نـور ایمـان است جــذبـه و…

هرروز درين مُلك رنج والم دگراست شب درانتظاركه فردابازچه ماتم دگراست هزاران داغ دارددل هرخوردوبزرگ يك مصيبت تمام نه،بازبينى غم دگراست سياست بازان هرروزرنگى برنگى درپى كسب مقام،پيوسته پى چم دگراست سرنوشت خورده رغم بدست ناپخته گره درگره درپيش بسا پيچ وخم دگراست خُرده ماران گشته اژدها و افعى بس خون مكيده ،كنون پى نعم…

مهتاب را به سايه ي ديوار بسته اند آيينه را به زلف شب تار بسته اند يك خوشه باد برگ تپيدن خروش ني غوغاي تاك و دست سپيدار بسته اند آرزو ايكاش قد قافله ها،لنگ نباشد پيمانه بلوري هوس سنگ نباشد ايكاش تبسم سيه يا سرخ ،گلابي بيرنگ، ولي خانه ي نيرنگ نباشد جرم دل…

دل تنگ خنده هات  شدم در کجای تو   افسرده ای نگاه ات شدم هر کجای تو رحمی نکرد خاک سیه برمن ای عزیز هرآن به گوش میرسد م، خوش صدای تو   اسفند  نازنین  حواسش دیگر شده چشم انتظار گشته و، لیکن  نیایی  تو     رفتم به سوی سبزه که از خاک سرکشید جویا…

رسول پویان بـه غـیـر سـبزۀ یـاد تـو در بـاور نمی گیرد دمی جز شوق دیدار تو ام درسر نمی گیرد به جـز مهر تـو در شـبهای بی پایان تنهایی چـراغ دیگـری در کلـبـۀ دل در نمی گـیرد کتاب عشق را ازنرگس چشم تو می خوانم سرودی دردبسـتانم ازین خوشتر نمی گیرد وفا و عهد را…

گل کردن و            شکفتن چون هسته ی هلو، از کودکی دور            بودش آرزو… باد سیاه دست اما وزید سخت تا بر کند ز ریشه هر چه که رستنی ست… آن دیو دل چه داند زان غنچه ی اسیر؟! گر زیر پنچه‌هایش با مرگ روبرو ست بالیدن دوباره، در باغش آرزوست! جعفر مرزوقی(برزین آذرمهر)…

  زماترټولوښکلو،ښکلی جانان په ټولوښکلوکی مرلی جانان   ھاغه چی تل زماپه زړه وریږي ھاغه زما د زړه منلی جانان   ھاغه چی ماته د ایمان په څیردی لکه ایمان زما سپیڅلی جانان   ھاغه  چی ماته د جنت نه ګران دی ھاغه زماپه زړه ختلی جانان   ھاغه چی ھرچاتری خوښي آخیستي آپه دردوکی کړیدلی…

الا ای پرشکم از مغز خالی نمی دانم که داری تو چه حالی احادیث از شکم بیرون آری کنی عرضه چو دوکان بقالی خریداران همه از یک قماش اند زملک ما تا بنگال وسومالی زعلم حال پس اندازی نداری بچسپیدی به این قاله وقالی گهی ازمرگ گهی ازقبرگوئی گهی هم از شراب احتمالی محدث تو…

مادرم ، موجود  بی همتای من  گوهر  پاکیزه ی   یکتای  من ای گرامی تر زخورشید جهان ای فروغت بر تر ازدنیای من  قلب  تو   آیینه   دار   آسمان مهر تو  پوینده  در رگهای من جا یگا هت  بر فراز  کهکشان ای  فرشته رو شنایی های من گر خدا  از نیستی هستم  نمود ازتو هستی یافت هستیهای…

در زیر نام پاک تو خوانم کدام نام من هیچ در اصالت تو پی نبرده ام روزی که آمدم توکردی ترک من من دیده ام جهان پُر از رنگ و پُر ز شور بی رنگی ای جهان ترا من ندیده ام مادر ترا ندیده ام احساس کرده ام مادر ترا فقط ز کسان من شنیده…