ای پدر بوی بــــــــــــــــهاران میدهی صبح عشقی بـــــــــــوی باران میدهی چشم امیدم نهایـــــــــــــــــش، های تو با دوعای خود  به مـــن جـان میدهی آب هستی رمــــــــز  آرامـش به من تو طبیــــــــــــب خلـق درمان میدهی درس آذادی ایســــــــــــــــــــــار وفا درس عشـق ودرس ایمــــــان میدهی برگ سبز آفتــــــــــــــاب سبزه ایـی باغ جان را آب حـــــــــیوان میدهـی با…

جان بلب آمد خدا اين رنج و خوارى را ببين طاقت و تمكين و صبر و برده بارى را ببين راحت و آسودگى يكسر ز كشور رخت بست اختناق و دهشت و اين انتحارى را ببين بى گناهان گشته محو آتش و دود و جنون سوز و اشك و آه و درد و سوگوارى را ببين آبرو…

رسول پویان تا که عشق وعاطفه درچنگ زورو زر بود بـاغ دل بی حاصـل و نخـل امل بی بـر بود عشق و دوستی رامکن آلوده با چال وفریب در جـهــان دل سـیـاســت الکـن و ابـتـر بود عشق فلـم و بـازی بازیگـران صحـنه نیست خـانـــۀ تـنـگ نمـایـش بـی در و پـیکـر بود عـالـــم وهــم مجــازی را…

زمانيكه دونالد ترامپ به تازگى كرسى رياست جمهورى را از آن خود كرده بود ، من در وصفش اين دو بيت را سروده بودم . يا تو يك كار درست و خوب و نيكو ميكنى يا سراسر اين جهان را در دگر رو ميكنى از قرائن ميشود معلوم كه تو ترامپ الدين گوى در گو…

امین الله مفکرامینی 201-06- 04 ز بد اندیشان افســــرده خاطـــرم هــر ا ن کز چــه گلی پیدا اند وبنـــــا گشته اند بآن خواب ز چشمم ربوده چـــــون اندیشه هــا دل درقفس سینه بخـــــون میتپد همچنــــان باین فکر شام و سحر گریه بــــدیده آیـد که بد اندیشان عاری اند زجـــوهـر انسـان ز بــــداندیشی تباه گشـــته صـلح…

                    نوشته ی : فروغی                  مولانا جلال الدین محمد بلخی  ( 586 تا 652 هجری خورشیدی ) که غربیان بیشتربنام رومی اش میشناس ند ، یکی ازاثرگذارترین شاعران فارسی گوی برادبیات ، شعر واندیشه ی مردمانِ نه تنها نیم قاره ی هند ، ترکیه…

با غنى داشته ام مصاحبه يى كه از او كرده ام سوالى چند!!! گفتم :  اى مغز متفكر گيتى گشته در ذهن من خيالى چند!!! گر تو باشى حلال اين معضل يا دهى پاسخ و مثالى چند !!! عارى از لطف تان نخواهد بود گر چه داريد اشتغالى چند!!! گفت ميپرس هر آنچه را خواهى…

  بنالم هجر مادر شهــــــــــــــــــــــیدم را نموده خون زهـــــــجرش فرزندانش را شتابان رفتـــــی مادرم از این دنیا فانی گرفت بر خـــــــــویش تن هر مکان را به گوشم می آید زهر سو شور و فریاد هر وقت در خانه ام مشــنوم آه فعان را دلی غم دیده شــــــــــد در غمت شناور جو در خانه  بینی اشــــک…

رسول پویان روشنگری که صلح وصفا پیشه می کند در ژرفـنـای عاطـفه هـا ریـشـه می کند در کـوره راه پـرخــم و پیـچ نـبرد حـق عشـق و امید وجـاذبـه رهتوشـه می کند روح خـیــال را بــه ادبــگاه معـــرفــت هم طرز راگ وزمزمه وگوشه می کند از قـلــه بلـنــد مـسـاوات و عــدل و داد لعـنـت بـر ســران…

رسول پویان نه من ز غـربت و تنهایی ام فغـان دارم نه عمر خضر نه خورشید بیکران دارم اگـرچــه قـافــلۀ عمــر رفـت و تنهـایــم هــزار بـادیــه دل پـشــت کاروان دارم ز جـور عـشـوه گـران زمانـه زخمیـنـم به چشم ناوک مژگان به دل سنان دارم مرا به عشق و محبت هزار سـوگند باد که بـا انیــس…

آنقدر زشتى كه از چشمت شرر آيد برون از نگاه نحس تو نقص و ضرر آيد برون آنقدر راكت رها كردى و كشتى و زدى كز دهان و كام تو دودى سكر آيد برون آنقدر بر هم وطن كردى جفا اى نا جوان كز سر و رويت بسا ترس و خطر آيد برون از نفير…

رسول پویان هــوای مـوج شــادی در دل ابحـار می رقصد هزاران موج برهم میخورد بسیار می رقصد نـوای آبـی خـودجــوش اقـیـانـوس می خـیــزد در آغـوش فضا نجـوای دل بی تار می رقصد ز جـنگ صخــرگان پیلـتن با خیــزش امــواج چکاچک ها به هم دربستر اعصار می رقصد سـکـوت جنگل آرامش دهـد بـر خاطـر ناشـاد نــه…

امین الله مفکرامینی 2017-29-03   عمـــربه آخـــــــررسید و بمقصــد نرسـیدیم چون سودوزیان خویش بـمیزان ریا سنجیدیم بــــا نـــورعلم و هــــنر رهی منزل نپیمودیـم تاراجـــگران، قافله سالار کاروان گــــزیدیم بــــــه جهل گراییدیم وبـــآن حقیقـــت جسـتیم عجب باین تدبیرکز شب ظُلمان، نورطلبـیدیم جوهرانسان نــا دیده، پی دیـــن ومذهب رفتـیم به تزویردین و مذهب ، خــود بدام انداختــیم…

از كجا آورده يى اين ثروت سرشار را ؟ از كجا آورده يى اين شوكت و دربار را ؟ اى كه ژست لورد هاى پيور غربى ميكنى از كجا آموخته يى اين شيوه و رفتار را ؟ اى كه عمرى بوده يى بى سايبان و سر پناه از كجا آورده يى اين قصر و اين…

  بر خیز که اوضاع جهان درخطر است دشمن   بکمین  آمده   درپشت در است صبر  همه  لبر یز  ز  رویا رو  ییست اندک « جرقه »  جهان  بزیرزبراست   اوضاع  زمانه   زین  بد تر خواهد شد هر لحظه  بلحظه  پر خطر  خواهد شد با  وحدت  اگر  چشم  خرد   باز  شود بار  دگر  این  شام   سحر…