– دکتر بیژن باران باورهای زروانی 3 محور زمان آغازگر هستی، شک بنیانگر کیهان، تقدیر کنترل گر انسان دارند. این باورها در آثار مفرغی، سنگی، طرح قالی عتیق، ادبی ایجابی فردوسی و سلبی خیام، رسوم کنونی قضا- قدری تبلور یافتند. در اقلام عتیق تصویردار شک در بنیان کیهان، ثنویت نیک و شر، نمادهای خورشید و…

(ترجمه شعری از ناظم حکمت)    بهرام رحمانی bahram.rehmani@gmail.com  «به تو می‌اندیشم»  به تو می‌انديشم. بوی مادر به مشامم می‌‌رسد. مادرم! زيبای زيبايان جهان. و در جشن درونم در فلکی چرخ كه می‌زنی زلفانت و دامنت به رقص درمی‌آيد. رخسار گل گلی‌ات را گاهی به‌ياد می‌آرم، و گاهی فراموش می‌كنم. علت چيست، كه ترا هم‌چون زخم…

نویسنده: مهرالدین مشید انسانیت گم شدهء انسان در سراسر تاریخدی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهرکز دیو دد ملولم و انسانم آرزوست این شعر  یکی از بیت های جاودانهء مولانای بزرگ بلخ، شاعر شوریده حال و عارف ژرف نگر مشرق زمین است که او را از جمله چهار رکن استوار و خلل ناپذیر زبان…

از وطن آواز غارت میرسد  قتل و جنگ و هم شرارت میرسد  زن به کنج خانه زندانی شود  حکم و فرمان از امارت میرسد  از تعصب شد عدالت پایمال  اهل دانش را حقارت میرسد  بی گناه در چوب دارش میکشد باز از طالب هدایت  میرسد   گوش کن ای مفتی یی رسوای شهر بر تو طعن…

لیکونکي :ميرعنايت الله سادات  ژباړونکی په پښتو : محمد صفر خواریکښ  کله چې دافغانستان دژبې اوکولتور خبره رامنځ ته  کیږي،نوورسره سم د«افغانی نويس» عبدالله نوم اوارزښتناکه کارونه مطرح کیږي. داستر میړه څوک و؟اوزموږکولتور اوادب ته يې کوم نوښتګر چوپړکړی دی؟که ددري اوپښتو ادب ددې استاد تلپاتې اثار نه وی،موږبه اړوی چې دکلموماناګانې،يوازې دنورودلغتنامو اوقاموسونو له…

به من ده هموطن دست ات همان دست توانایت که من تنهای این دهرم و با دنیای خود قهرم من انسانم ولی در گیر گرگان و بسی اهریمن عصرم که روزم کرده اند همرنگ شبهایم به من ده هموطن دست ات همان دست توانایت که تا از آن دل بس تیره گی ها زود برخیزم…

hermann Hesse 1877-1962 آرام بختیاری رمان های هرمان هسه،راهنما و پیشاهنگ جنبش هیپی.  هرمان هسه(1962-1877 م)، شاعر،نویسنده، داستانسرا، و مقاله نویس آلمانی، برنده جایزه نوبل سال 1946، نماینده هومانیسم بورژوایی متاخر در ادبیات آلمانی، غالب سالهای عمر خود را در 3 کشور سوئیس، هند و ایتالیا گذراند. او یکی از پیشگامان و کلاسیک های جنبش…

رسول پویان سودازده یی شـوق وصالم کردی درغمکده پر ز شوروحالم کردی در جـام خـرد بـادۀ عـشـقـم دادی افسون شـده و محو جمالم کردی ******* ازعشق ووصال هیچ گریزی نبود جز مهر و وفای دل، ستیزی نبود دریاب دلی که با دلی پیونـد گشت در وحــدت کامـل، مـمـیـزی نبود ******* جانان دل نرم و مهـربـانی…

 (غزلِ منتشرنشدۀ احسان طبری برای مادرش به همراه کلیپِ خوانش با صدای شاعر و هم‌نوایی تارِ جادویی لطفی) لینک مشاهدۀ کلیپ خوانشِ شعر با صدای شاعر و هم‌نوایی تارِ جادویی زنده‌یاد محمدرضا لطفی این شعر به مناسبتِ بیست سالگی درگذشتِ مادرم سُروده شده است. (احسان طبری) بیست سالی پیش‌از این رفتی ز نَزدَم مادرا من…

چه مرگبار حالتی چه تیره گي و ذلتی به گوشها  نمیرسد ، صدای زار  ملتی صدای گریه های ما، صدای این زمانه است زخلق ماست جوی خون ،که هرطرف روانه است ز مرگ و نیستی بسی ،در هر گذر نشانه است نه آنکه بشنود صدا،نه گوش باز و همتی چه مرگبار حالتی چه تیره گی…

رسول پویان ز جان خـستۀ خلق وطـن چه می خواهید زپاره های دل و زخم تن چه می خواهید وطن ز وحشت افراطیت شده چون گـور زنعش بی کسِ مرزِ کهن چه می خواهید زبـان بـه دشـنۀ پـولاد می بـریـد بـا زور زخون پرشده جوف دهن چه می خواهید گـرســنگـی بـه جــفـا می کُـشـد مـردم…

بهرام رحمانی  bahram.rehmani@gmail.com  «قرار ما، لارناکا»، رمانی درباره یک ترور سیاسی است که اخیر  به قلم خانم آذر محلوجیان نویسنده و مترجم ساکن سوئد از سوی انتشارات باران در سوئد در ١٨٩ صفحه منتشر شده است. رمان «قرار ما، لارناکا» که با الهام از ترور بهمن جوادی‌(غلام کشاورز)، از چهره‌‌های سرشناس کمونیست‌های ایران و از…

چی کشوری بود زاداگاه‌ام تاجِ سری بود ققنوس‌ها آن‌جا آبنوس‌ها آن‌جا میهن‌ام چی جنتی بود سپیدار آن‌جا شاخ‌سار آن‌جا قناری‌ها آن‌جا مأمن‌ام چی‌ صنوبری بود آب‌شار‌ها آن‌جا جوی‌بارها‌آن‌جا رودبار‌ها آن‌جا پرورش‌گاه‌ام چی معدنی بود زَمَرُدان آن‌جا لعلِ‌ بدخشان‌آن‌جا تختِ رستمان‌آن‌جا نوای‌بلبلان آن‌جا شکوه شب‌روان آن‌جا سرزمین‌ام چی گذرگاهی بود راه ابریشم آن‌جا خروشِ‌خراسان آن‌جا مدفن‌ِ…

نویسنده «ويليام سارويان» مترجم «آرزو کشاورزی» یک هفته نوشیدن مشروب، مرد جوان خیال‌پرداز را به موش تبدیل کرد، یکه و تنها، موش همه موش‌ها، موش شهر، موش درخشان، نابغه موش‌ها ، موش بزرگ هتل شمالی. مرد یا موش یک شب مثل سگ‌ شکاری که سر از پا نمی‌شناسد، خیلی خوشحال از راه رسید. موش بدون…

صدای ما در میهن  که فریادش طنین همصدایی هاست میگوید  مگر زن بودنم جرم است ویا مادر بودن تقصیر که باشم ساکت خاموش پایم بسته در زنجیر ویا اندر فضای احتناق و حالت دلگیر برای آنکه بنیاد ترا با شیره جانم ،بصد احساس وارمانم همش با جوهر انسانیت ، با مهر پروردم  بساط زندگی را…