به هرسومينگرم،بس جوروجفا ميبينم اين دوروزمانه را پُرزآفت وبلا ميبينم اندرپى كارخيروثواب نباشدهركسى مخزن شروفسادراهمه پُرزغناميبينم وحدت ودوستى،مهرومحبت،آيين وفا اينهمه رادرعصرعارى زصفاميبينم مغزو افكارهمه پى كسب مال ومنال معنويت وخُلق نيكو رابردارفناميبينم كس بكس دوست نشود،محرم نشود قلب انسان راپُراز ظاهروريا ميبينم مُلك وملت را زير اينهمه بار جهالت عمريست كه ويران وهم تباه ميبينم…

 رسول پویان خزان خشک به لطف تـو نوبهار شود پـر از طـراوت گـل نغـمۀ هـزار شود تــو روح تــازۀ بـســتـان آرزوهــایـی پـیـام غـنچۀ دل عـطـر روزگار شـود ز درد ما بشود مست زندگی آن سـان که سوژه های طربناک بی شمارشود دلــم در آتـش ارمـان مـی تـپـد دایـــم از آن امـیـد وصـال تــو پـایـدار شود…

له ساينسي تر شعري ژبې د ژباړې ماشين چې دادی، څه له پاسه نيمه روسته له کمپيوتر او ربوتر سره يوه هېښنده ستر بشپړتيايي پړاو ته راگډېږي. په دې کې اړنگ بړنگ نشته چې دژباړې ماشين په څېر دغه دوې پرمختللې الکترونيکي وسيلې هم د بشپړې انساني  ژبې ځای په هېڅ  راز را خپلولای نه…

هاکان مسعود نوابی جولای 2011 دهلی جدید – هندوستان خود را به که بسپارم وقتی که دلم تنگ است پیدا نکنم همدل دلها همه از سنگ است گویا که در این وادی از عشق نشانی نیست گر هست یکی عاشق آلوده به صد رنگ است…

رسول پویان شـب دراز ســرآمـد و بامـداد رسـید ثبات عـشـق ز اعـماق دل بیاد رسید بجزوحدت خالص هرچه بود گذشت چومرگ دلهره وسستی وتضاد رسید سروش غیب بیاورد چون پیام وصل شکـست رونق باطل زمـان داد رسید چـونـان غـنچۀ امید در بـدن بشکفـت که عطر مهر و وفا از دل نهاد رسید حدیث عشق رسایم…

رسول پویان مرام عشق در نهایت رسیدن به حقیقت غایی و غرق شدن سرمدی در جریان بدون سکون اقیانوس بیکران تکامل هستی و انسان در تجلی لایتناهی آن است. این جریان در ذرّات هستی و در دو جهت زندگی انسانی باز تجلی احساسی و عاطفی خودش را با زیباترین، جذاب ترین، شاد ترین و پرطروات…

(۱) وقتی نگار را ، دل بی‌قرار نیست در پیچه‌های زلفش عطربهار نیست داری چه انتظار ی از معجزِ بهار؟ عیسی دمی که دیده بر دار انتحار؟! (۲) دریای زجر جزر دیده ـ باور ندارم ـ با این همه موج نهفته در تن وجان ، گردانده باشد رو                        ز توفان! (۳) این شام قیرفام…

من آذرم،من آذرم،پرپرشده بال وپرم  ترکم نمودبابا مرا،گشتم جدا ازمادرم غیرازخدای مهربان،هیچ کس ندارم درجهان لالا زپیشم رفته است،در جستجوی خواهرم  برگم فتاده درزمین ،اندوه وغم رابعدازین خود بینم و خود می کّشم،هرآنچه آید برسرم پیشم نیا درخانه ام،دستت نمان درشانه ام سوزانمت ای ارگ نشین ،من اخگرخاکسترم جانم بگیری با قمه ،میگویم این را…

 رسول پویان   از بادۀ چشـمانـت مـسـتانـه و شـادم کن آتـش بفـکن در دل از ریـشـه خرابم کن گر سخت و گلوگیرم چـون دانۀ انجیرم شـهـدم بنـمـا جــانـا یک قـطـرۀ آبـم کن افسـانۀ عـشقـم را با عـطر وصال آمیز نـام خـود و نـامـم را عـنوان کتابـم کن در تیـره شـب یلـدا قندیـل مـرادم بـاش سـرکـن…

  مونږافغانان یو،مونږد بل چابندګي نه منو که غلامي د ژوندون شرط وي،زندګي نه منو   مونږ په دنیاکی له ازله خدای آزاد پیدایو مونږ په ټول ژوند کی د بل ھیچابندګي نه منو   مونږ افغانان ځانته د ژوند ، افغاني لاره لرو مونږ په ھیچاپوری،ھیڅوخت وابستګي نه منو   مونږ له پردیونه پخپلوچارو  ،…

– نوشته : نذیر ظفر                  14/02/04   قسم به مــــهر که از عشق پا برون نکنم          طریـــــقِ واعـــــظ این شهر  آزمون نکنم به دست دخــــــتر رز  بوسه عاشقانه زنم به حـــــرف زاهـــــد مکار دل زبون نکنم به وقــــــت مستی پر و بال شوق بگشایم به غیــــــر کــوی تو پرواز با جنون نکنم بشادمــــانی به…

رسول پویان نه سوز آهن داغم نه سنگ خارایم به سـان چـشمۀ آب خنک گـوارایم گـزیـده ام رۀ راست پـاکبازان را نـگاه آیـیـنــه ام از ریــا مـبـرّایــم نهان نیم به دل ابرهای رنگارنگ بـه مثل دامن خورشـید آشـکارایم فقیر عـشـقم و اما بـه همت عـالی هـزار مرتـبه بـالا زطاق کسرایم بغیرعشق و صفا و محبت…

امين آريبل پرواز عقاب و پنجه را ميدانم اوج ستم و شكنجه را ميدانم تو مست هوس نه إز تبار آدم من آبله ،رنج و رنجه را ميدانم آريبل ………….. دلبر دلتنگ دريا ميشوم زين سفر تا وارهم وا ميشوم آب آتشسوز مرواريد دل ميشوم،ميبينم ات ها ميشوم  …

پس از يكصد سال و اندي ترانه‌خواني چندنفره در ستايش بانويي ناشناس  Шапурشاپور احمدي Ахмад الكساندر  پوشكين الكساندر  بلوك نيكلاي  گوميلف ولاديمير  ماياكوفسكي اسيپ  ماندلشتام مارينا  تسوه‌تايوا بوريس  پاسترناك آنا آخماتوا…

                                              طنز گونه ای از یعقوب بهروز      ما از قماش دیگری هستیم. توانایی های ما از توانایی های دیگران متفاوت است.  ما در هر جایی و هر چیزی باید سلحشوری و جنگجویی خود را فراموش نکرده و دخیل سازیم. خوب این افتخاری است که از…