مولانا عبدالکبیر (فرخاری)                                                                         ونکوور کانادا   بکن اندیشه را روشن, دگرگون ساز دنیا  را                     که آب چشمه ی خورشید شوید چرک دلها  را نگیرد راه رهواران ستمگستر و یا دزدی                         خس و خاشاک کی بندد مسیر تند در یا     را مصایب تاکه میپیچد دوپا در حلقه ی زنجیر                      به تسکین دل پر غم تو خالی…

وگرماملت يكپارچه واحدميبوديم، چه ميشد پيرونظم وقانون و قواعد ميبوديم، چه ميشد بهرمنفعت خودنميكرديم اين قدرجوروبيداد به حق خود،متقى وزاهدميبوديم،چه ميشد هركه بهرعمران وطن صدق وصفا ميداشت رونق ورشدوتعالى شاهدميبوديم،چه ميشد نه تزويروريا ميداشتيم ،نه اينقدرمكروحيله بدرگه خدازصدق دل عابدميبوديم،چه ميشد هموطن بياازبهرخداديگرمتحدومتفق شويم زنگ كينه ازدل بزداييم،به هم مشفق شويم سالهاست كه درين ملك…

ادعای ادبی بودن زندگی نیچه نصرت شاد       زندگی و آثار نیچه همچون زندگی و آثار احمد کسروی تراژدیک است . البته در غرب نیچه را نکشتند ولی موجب جنون و جوانمرگی اش شدند . هر دوی آنان با هدف روشنگری دست به مبارزه با فرهنگ ارتجاعی و دین غیرمردمی و حکومت مطلقه زمان خود زدند…

داکتر رحیم رامشگر شاعر آتش زبانم از دیار آتشم شعر آتش میسرایم تا دچارآتشم شورفریادم سزد آتش بعالم گر زند منکه درمیدان غم در گیرودارآتشم بازگرد ای ره نیشین خسته از رنج سفر می روم من گرچه تنها  رهسپارآتشم چون زآتشبازی چشم تو می بندم اثر بی نگاهت هرکجا سردم خمارآتشم کوه غم درسینه ام …

استخوان هایم شکست چشم هایم خون گریه میکند نفس هایم هر ثانیه کنده میشود فریاد هایم به گلون دگر نمیرسد فریاد میزنم میگویم میگویم عزیزم ترا در کجا بپالم ترا از کی سراغ کنم کاش می مردم کاش زندگی را  برای زمان کوتاه با تو امتحان نمیکردم کاش تو مهربان نمیبودی تا ترا به ساده گی…

رهبران ديروز بربهانه ى جهادزملت جان گرفته اند كنون كه به قدرت رسيده انداز ملت نان گرفته اند آنكه كرده جهادازاو مانده گرسنه بيوه، طفل يتيم رهبران مكار بخودسرمايه شوكت و شان گرفته اند ز تيكه دارى دين خدااين رهبران بى علم و هنر كنون تاهفت پشت جايداد،ماركيت ودكان گرفنه اند آنانكه بخواب هم نميديدند…

ای که یادت خامۀ شعرم شده شعرمن در بین خامه گُم شده بیش ازین دوری مکن نا مهربان چون دلم درهجر تومغموم شده آن تبسم های تو آید به یاد خنده های قهقه ات موهوم شده گاه ،گاه یادم نما، ای نازنین یاد من درذهن تو معدوم شده روزگاری خادمی کردم ترا خادمش مغضوب آن…

  نوشته نذیر ظفر   یار ســـــــــــــر تـا به پا تمنا بود دلم ازشـــــــــــوق  موج دریا بود شاهد و شــــــعر و شوق دیدارش همه از بــــــــــهر مـــــن مهیا بود ساق چون ساقــــــه هــای گل زیبا پای سیــــــــمین و مـــو مطلا  بود چشم او سرخ و چهره اش گلگون نشـــــه از جام  هــــــــای مینا بود معتــــصب…

جان کیری! چی ستنیږی ، خپل سوغات درسره یوسه مونږستا له خیرات تیریو، خپل خیرات درسره یوسه   له زھرو او زقومو نه زھرجن موھر کومک دی په زھرو ککړ خپل قند او نبات درسره یوسه   دا دولس کاله تاسو ، مونږته ھر پسات راوړی لږ رحم په مونږ وکړه ، خپل پسات درسره…

از وقتی که کابل ها زیر زمینی شد نه پرنده ای روی آن نشست نه زندانی تبرئه شد آنتن از خبرهای خند دار غش و ریسه می رفت علی کریمی – دبی…

چه خواهم کرد گرنیایی به زندگی ام چه خواهم کرد که نخندی به سویم چه خواهم کرد سکوت ها در گوشه اتاق ام پیچیده است اشگ ها به صورت خوار و زرد رنگ ام به امواج دریا پیوسته است نمیدانم این چه زندگی است نمیدانم این چه ظلم است چه خواهم کرد اگر نتوانم باز…

رسول پویان میهن اسـیـر چـال و فـریـب و ریـا شده قـربـانـی دروغ و فـســاد و خـطـا شـده کارخانـۀ پـروسس تـریاک و هـیرویین آری فــقـــط ســتـمـکــدۀ مـافـیـــا شــده رحمی به قـلـب حاکم ظالم نمانده اسـت ازعدل و داد و مهر وعواطف جدا شده  پوند و ریال و دالر و کلدار حاکم است سودای خلق و عـشق…

            یادی از سنت اگزوپری  فرانسوی . نصرت شاد هفتاد سال پیش در پایان جنگ جهانی دوم ، نویسنده و خلبان فرانسوی ، اگزوپری ، حین یک پرواز شناسایی واکتشافی سقوط کرد و کشته شد . جسدش را تاکنون نتوانسته اند پیدا کنند . آنتون سنت اگزوپری نام مستعار ماری…

انسانخوروته ، انسانان لکه پسونه ښکاري د انسان وینه ورته سره سره شرابونه ښکاري   دا خونخواره ظالمان اوس داسی نشه نشه دي چی د ولس ویراو فریاد ورته سازونه ښکاري   لاد ولس زور ، زورواکانو پیژندلی نه دی لاھم ولس دی زورواکانوته مُریونه ښکاري   دی ګناھګارو ، ګناھونه په ثواب منلي دوی…

رسول پویان در دل امواج هستی شور وغوغا می کنم درّ و گـوهـر از بحار عـشـق پیدا می کنم صدهزاران قصه بنویسم زهرپیچ وخمش گـنـج هـای ســرّ پنـهـانـی هـویـدا می کنم گـره هـا از کارهـای بسـته بگشـایـم بسی بـا اصـول تـازه یی حــل معـمّـا می کـنم چشـم کـورانی که در بند شـبان افتاده اند در…