رسول پویان   از درد کهنه کشـور مـن زخم بستر است آتشگرفته طره ای در خون شـناور است دارو تـقــلـبـی و مــداری بــود، طـبـیـب بیمـار زیـر تیغ سـتم، جـور خنجر است در گـوش حاکـمـان وطـن پنبه کـرده اند ورنـه ز نـاله گوش تمام بشـر کـر است در گـوش ما فسـانـۀ روز جـزا مخـوان در…

  ========                         بـــود در شـهــرکـهــن مـــرد بـقــال بـا دکـان کهــنـه وفـــرســـوده حــال کـردمـویـش را سـپـیـد درایـن دکـان خـالی از دنـدان گـشـت او را دهــان حـاصــل عـمـرش بسـی اولاد  شـــد یـک نـشـد صـالـح هـمـه شــداد شــد گنـدم ومــال ومتـاع بـسـیـار داشـت در دیــارش رونـــق بـــازار داشــت دم بــَدم مــال دکـــانــش شـــد قـلـیـل او نـمی دانـسـت…

  رسول پویان اگـر بـار گـران بـودم برفتم اگـر آب روان بـودم بـرفـتم مـنی آوارۀ آتـش بــه دامـان اگـر بی آشـیـان بـودم برفتم اگر رند شـراب آلودۀ مست اگر غوث زمان بودم برفتم درآغوش بهاران شاد باشید اگر برگ خزان بودم برفتم گلان رنگ رنگت تازه بادا اگـر خـار دمـان بودم برفتم اگـر افـتـاده ام…

: نوشته نذیر ظفر چشم بر دیدنش خمارشده لب به بوسیدنش شرارشده دیدن حـــسن خوبرویان هم پیش زاهد گـــنه شمار شده عشق را عیـــب خلق میدانند ای خدا این چه روزگار شده از ریا کاری های زاهد وشیخ دل ســـــــــــــجاده غارغار شده یار گـــــفتا چرا شگوفه سری گفتـــــمش بر سرم بهار شده ایخدا عـــــــمر من…

داد و بیداد این زمان  یک رهبر با درد  کو ؟ در دیار  گلشنم یک مرد کو ؟ یک مرد  کو ؟ هر یکی با صد فریب و خدعه آید این زمان از مقام و پول و منزل ، رهبر  دلسرد  کو  ؟ ضُجه و زاری ما  ، در آسمانها   شد  بلند آن سیه روی…

  یاد  آن نای  و نیستان و نوای من وتو یاد  آن وعده  و پیمان  و فای من وتو یاد  آن گلشن  زیبا  که  به آن  زیبایی بودمرغان سحر نغمه  سرای  من وتو یاد آن ساقی وآن  شمع  و یاران  قدیم یادبزم طرب عشق  و هوای   من وتو یاد آن همسفری  نیمه  ره  راه   دراز…

  لطف کنیدبرما تا که لطف الله باشم   ترک دین همیشه به فکردنیا باشم   درکنار شیطان ایستاد باشم   به فکر دروغ گوی به دنیا باشم   ازعملکرد خود روسوا ولی انتظار باشم   تلاش برای رسیدن به در بار باشم   خیلی زود وبی سرو صدا به گرده ملت سوار باشم  …

  مهران زنگنه     هیچ کس مرا به رسالت برنگزیده است پیامبرم اما من کتابم زمینی است یگانه سوره‌ ی کتابم را بر فراز کوه طور بر سنگ نبشتم آیه ‌ی یگانه‌ ای یکتا سوره‌ ام دارد: دوستت دارم به گاه رفتنم ترا به جانشینی‌ ام بر‌می ‌گزینم تا مرا با چشمانت با لبانت…

  د ژوند په ھرحالت کی تحمُل په کاردی خلکو په کړو وړوکی موھروخت تعقُل په کاردی خلکو   منزل ته لاراوږده ، پکی ستونزی دي پریمانه پدی لارکی د ستونزو تقبُل په کاردی خلکو   یوازی ، پدی لاره ترمنزله تګ مشکل دی پدی لاره موتګ ته تشکُل په کاردی خلکو   په پټوسترګوھیڅوخت…

بوسه به مژگان مزن که بوسه بالب میماند یاده گار بهارخزان چی کنم که شگوفه با درخت‌ نمی ماند یاده گار بیابان خوشک چه کنم که نگاه به دخت زار می ماند یاده گار عشق زود گذر را چه کنم که دیدن باهم در یک آئینه می ماند یاده کار چمن هاسبز لاله زار راچه…

  رسول پویان   قلب بـه خون طپیده اگر رفت می ورد امـواج خـون ز دیده اگررفت می رود سـیمـرغ دل ز همهـمۀ کـرگـسان کیـن تـا قـاف پـرکـشـیـده اگر رفت می رود دیگر مگـو ز خـال و خـط آهـوی ختن از دشـت دل رمیـده اگر رفت می رود زخـم دلـم اگرچه سـراطون گشته است بی…

  از زبان تیم کرزی جهالت در وطن باشد ،بما چه حاکمان قبر کن باشد ،بما چه اگرآن باغ که جای ما دراونیست پر از زاغ وزغن باشد ،بما چه گذشت دَور میوه چیدن هایمان کنون آنجا لجن باشد ،بما چه درآن دیگی که آشش را نخوریم همیشه چیز.. وگن باشد بما چه چه فریاد…

بینمش آفت جان برسر راهی گاهی مست سازد من از کیف نگاهی گاهی دادمن گر ندهی اشک من و آه سحر که توان سوخت ترا آتش آهی گاهی  هوس وصل کشم هر نفسی کار خطاست  آرزو هست مرا وصل تو گاهی گاهی  سخت شرمنده ام از جرم گناهی که مراست  بگذری از گنه ام بار…

    کـج رَوِش هــا مـیـرونـــد هــردم  ســرِ  بــازار کـج مـیگــذارنـــد  از غـــرور آن  کُـلــه  و دسـتــار کـج   کج نشینند کج خـورنـد و کج  گـذارنـد  پـای  خـویش کـج شـنـو بـاشـنـد و کـج  بـیـنـنـد و بــر گـفـتـار کـج   کـج دهــانـی  هــا چـنـان  کـج   میکـنـد  تـیـرِ وفــاق دیــده کـج، اظـهـار کـج اخـبـار و هــم طـومــار…

د ژوندون یو عجیبه سیر او دوران دی څوک قانع له زندګي څوک پریشان دی څوک معنی د ژوندون ویني خوشالي کې څوک غمجن وي تل ازار په زندګي کې ********* په کوم ښارکې اوسیده ساده بوډۍ وه شپه او ورځ په ژړاسر دا خوارکۍ وه دا زړه بوډۍ د دوه لـــورګانو مور وه تل…