بنام خدا ای نو بهار خنـــدان از لامکان رسیـــــدی  چیزی به یار مانی از یـــار ما چه دیـــدی خندان و تازه رویی سر سبز و مکشبویی    همرنگ یار مایی یا رنگ از او خریــدی باز هوای شاداب به عشرتگاه باغ و لاله زار ها راه میگشاید و گلهای سرخ و زرد و نیلوفری را…

رسول پویان دلـم بـه خم فکنید جـوهـر شراب کنید جگر بـه آتـش عـشق کسی کباب کنید بـه جـانـم از شـرر بـاده آنقـدر ریـزید که در زلالی مسـتانـه تـن خـراب کنید درین کشاکش شب خفتگان دلم بگرفت ســراغ صـبح ز گـرمـای آفـتـاب کنید مـس رقـیـب بـود غـرق دردل زنگار ز عـمق سـینه هـوای طلای ناب کنید…

میرسد سبز و شادمانه بهار مست و سرشار و عاشقانه بهار میدماند ز فیض مقدم خود سبزه در باغ مشفقانه بهار با گل و لاله میدهد تزیین چمن و کوه دشت و خانه بهار خوش نوایان به شور میارد سر کند  نغمه با ترانه بهار با دل پاک و صاف بی کینه میرسد زود صادقانه…

ھاغه چی ھیچاپه خپل کلی کی لیدلي نه وه ھاغه چی ھیڅوخت له خپل کوره راوتلي نه وه   چاچی ټول ژوند په کورد ننه په حیاکی تیروو له کوم پردي سره په ژوندکی ږغیدلي نه وه   نن د شھید ورورجنازی پسی سرتوره زغلي څوک چی په کورکی ھم سرتوره ګرځیدلي نه وه  …

 رسول پویان شـرار بـوسـۀ او آتـشی بـه عـالـم زد ز قعر عـشـق بـرون در نهاد آدم زد گـرفـت آتـش او جسـم و جـان بـیتابم اساس دردومحن را زریشه برهم زد زبوی عـشق ندیـدم در جهان خوشتر حـلاوتی که سـحر از لـبان شـبنم زد کتاب سـبز طبیعت که نیست پایانش نگاه عشق و هنر برگزید و…

 نوشته نذیر ظفر – 14/12/03 به مهر روی تو در کوچه ها شهیر شدم ز کلکِ مردم این شـــــهر زیر تیر  شدم ز نو جوانی مرا هیــــچ یاد گاری نیست در آستانه ِ طــــــــفلی ِ خویش پیر شدم ز بسکه مشت تعصب بفرق خود خوردم درین تـــــــغاره ِ دنیای  دون خمیر شدم بفــــــــکر  لاله و…

 رسول پویان   این مثل را جان مـن در گوش باش در جــواب ابـلـهان خـامـوش بـاش خـار در چـشـــم محـبـت بشـکـننـد با گل و سـرو وسمن همدوش باش می کنند بازی با احسـاس و عـشق دور شو از حاسدان خودکوش باش چـون جــفـا دیـدی ز ابـنـای بـشــر مهربـانی کن ولی بـا هـوش بـاش عـنـدلـیـبـان وطــن…

عالیه اوفیانی  — نذیر ظفر   روز محشر که روز سخت بود زاهدان اهل نیــــــک بخت بود حا فظ و هم مجا هدان شهید جای شان بر سریر تخت بود (اوفیانی ) روز محـــشر که بیرو بار بود جشم من سوس حسن یار بود حضرت مصطفی (ص) نبی خدا شا فــــــــع ِ ما در آن…

تاكى دست زيرالاشه نشسته خاموش زين شروفساد،عمرو حيات گسسته خاموش ناكسان زنند رقم برسرنوشت وتقدير بهرتحمل اينهمه رنج و تظلم پيوسته خاموش سالهاست كه برحريم خانه تجاوز بُود اين همه حقايق عيان ،باچشم بسته خاموش با بى بندوبارى،خلقى به عذروزارى بركس نه فرياد،جمع كثيردسته دسته خاموش زاسلام وشريعت،نه خيرمانده نه بركت برهمه مظالم، محراب ومنبروگلدسته…

ف. بری   باز مزدوران طالــــب بدعنـان        این غـــــلامان وحشیی دور زمان جاهلانی بستــه با تیغ و سنــان        از تمــــدن دور به انسان بد گمان همچوموم در پنجهء اهریمنان جوی خون جاری نمودند درکنر      قتل عام کردنــــد بهـــرسیم و زر دیــــن فروشان طماع و فتنه گر      ننگ انســـــان اند توهیــــــن بشر از وفــــا و آدمیـــت…

به پیشواز 8 مارچ روز همبسته گی زنان دنیا  به زن موجود عاطفه و احساس  سروده عبدالله وفا  نه رحمی بر دل زارت ، مده دیگر تو آزارم تویی زیبا نگار و من ، چو دشت خشک و بی بارم رخت ماند به آن خورشید ، چه پُر نور و چه گرم آغوش ولی من…

محمد زاهدی سال‌ها شهاب‌وار می‌گریزند، اما سایهٔ آن‌ها همیشه با ما و برجاست. هیچ‌کس از غروب، از فرونشستن خورشید زندگی خویش چیزی نگفته است. زیرا، «آن را که خبر شد، خبری باز نیامد.» شاید هم خبری در کار نیست این مستانند که از غروب «نیستان» و نقش آن‌ها در سایه‌های سال، سخن می‌گویند و به…

دستم بگیر وزخمی بی بال وپر منم سرتا به پا نشسته،  بکامِ شرر منم تقدیر من به رنگ اسارت رقم مزن زین سرنوشت تیره ،بسی در بدر منم کُنجی فتاده ام،  زغم روزگار شوم درسینه  داغ خنجرِ بیداد گر منم دنیا نهاده مایۀ عیشم به چنگِ باد پامال خشم  کینه ای هر بی هنر منم…

  طنز از: زلمی رزمی  دروازه بان دوزخ : هی زن بیا اینجا !! زن : من؟ دروازه بان دوزخ : بلی توکه کله را پائین انداخته خانه خسر میروی!! نمی فهمی که اینجا دوزخ است اول باید سرب داغ را به حلقت و دهانت بریزم که شکنجه شوی و گناهت پاک شود، بعدا برو به…

هديه به زنان مظلوم افغان بمناسبت ٨ مارچ روززن هموطن بر،زن افغان احترام وحرمت دهيد برحضورش برشدوتوسعه مُلك اهميت دهيد جهان متمدن كه ازبركت هم زن ومرد بًُود برين نسل نيز درس وتعليم و لياقت دهيد زن كه بيش ز نيمى ازپيكراجتماع ما بُود حيفاكه غيرفعال،بهركاروتلاش جرأت دهيد بهراستفاده ازمغزو افكارعالى زن  وطن پيوسته رشدو…