وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

یادبود و ارج گذاری به مقام والای رهبران واقعی یک ضرورت است

آقا شیرین دردمند

rafiqKarmal

raf-baryali

از آن سبب  بدیر مغانم عزیز میدارند

آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست

حافظ

نوزده سال قبل در ماه قوس مرحوم ببرک کارمل یک تن از رهبران آگاه، خردمند و صادق به وطن و مردم که بیش از پنجاه سال عمر عزیز خویش را بر ضد دشمنان داخلی و خارجی از جمله استبداد و خودکامه سلطنتی وقف نموده بود به جهان ابدیت پیوست!                                                                                                                                                 

بباور آگاهان تاریخ گذشته چراغ آینده برای نسل آینده و بالنده کشور میباشد بدین لحاظ یادآوری و ارج گذاری از مقام والای رهبران واقعی به بخاطر آگاهی دهی شهروندان بخصوص جوانان غرض اتخاذ تصامیم علمی، انطباقی در همه عرصه ها از جمله اقتصادی، نظامی، سیاسی و فرهنگی یک ضرورت حیات بخش برای کشور و مردم میباشد!                                                            

گر چه از نوشتن کارنامه و افتخارات که زنده یاد ببرک کارمل طی چندین دهه گذشته انجام داده عاجز میباشم بخاطر رفع مسؤولیت وجدانی خویش بخود حق میدهم در پهلوی سایر قلم بدستان پر افتخار کشور شمۀ از کارنامه ها، افتخارات و دستاوردهای زنده یاد ببرک کارمل را خدمت خواننده گان گرامی قرار دهم!                                                                                           

زنده یاد ببرک کارمل در مبارزه بر ضد ارتجاع، استبداد و مداخله نظامهای جهانخوار موجودیت یک حزب منظبط، متحد، آگاه، صادق و ائتلاف نیروهای سالم اندیش و ترقی پسند را بدور یک جبهه متحد ملی پدر وطن را که  بتواند با انجام فعالیت های علمی، خردمندانه توده های ملیونی را به عقب خویش بکشاند بزرگترین نیاز زمان میدانست. از همین لحاظ وی بیشترین وقت خویش را صرف مبارزه درون حزبی برضد افراد و گروهای جاه طلب ابن الوقت، استفاده جو، گماشته گان نظام سلطنتی و منحرفین راست و چپ مینمود و همیشه دستور میداد که وحدت حزبی را مثل مردمک چشم خویش حفظ و در بلند بردن سطح آگاهی خویش آخرین سعی و تلاش را بخرج دهید.                                                                                                                                                                 

زنده یاد ببرک کارمل در زمان حاکمیت حزب دموکراتیک خلق افغانستان غرض مبارزه بر ضد هراس افگنی، تروریزم، جلوگیری از مداخله ادارات استخباراتی کشور های متجاوز، مسدود نمودن ده ها هزار لانه های تروریزم را که در آنطرف خط دیورند زیر نام مدارس دینی فعالیت مینمودند و هنوز هم مینمایند و تقویه قوای مسلح را با جابجا ساختن افراد مسلکی، تحصیل کرده، مجرب، صادق به وطن و مردم، تجهیز آنان با سلاحهای پیشرفته زمینی و هوایی از جمله ضرورت های حیات بخش میدانست ایجاد و تقویه قوای مسلح وقت که در منطقه کم نذیر بود اثبات ادعای ماست. قوای مسلح وقت بخاطر دفاع از تمامیت ارضی، حاکمیت و استقلال ملی  با انجام قهرمانی ها و فداکاری ها  کارنامه ها از خود بجا گذاشته که ثبت تاریخ کشور ما گردیده است.                                          

زنده یاد ببرک کارمل غرض رشد، انکشاف و ترقی جامعه حمایت از تولیدات داخلی را بزرگترین وسیله رسیدن به شاهراه ترقی میخواند. طرح و تصویب قوانین و لوایح از جمله انفاذ قانون کوپراتیف ها در سال 1360 که برای چندین سال مؤالدین از جمله پیشه وران و صنعت کاران از پرداخت مالیات و محصول گمرکی در تورید مواد خام، ماشین آلات مورد ضرورت و بازاریابی تولیدات معاف نموده بود نیز مثال دیگری میباشد، از همین لحاظ هفته چندین کانتینرصنایع دستی به کشورهای اروپا و امریکا صادر میگردید. چهل فیصد عاید ناخالص ملی را تولیدات صنایع دستی تشکیل میداد سالانه صدها هزار تن کشمش، ده ها هزار تن پخته و هزاران تن حاصلات فارمهای ننگرهار بخارج کشور صادر میگردید. بیش از شش هزار تن زیتون از فارمهای ننگرهار بدست میآمد. در بخش مالداری دامپروری توجه خاص صورت میگرفت.                                                                                                

زنده یاد ببرک کارمل ترانسپورت را شاهرگ اقتصاد میگفت و ده ها هزار عراده بس لین های شهری و موترهای باربری در شهرها و شاهراها غرض انتقال اجناس و مواد شهروندان شب و روز با قبول قربانی ها در خدمت شهروندان بودند.                            

زنده یاد ببرک کارمل مدیریت تعلیم و تربیه را بزرگترین افتخار کشور میدانست همیشه بخاطر بلند بردن سطح آگاهی و تربیه سالم اولاد کشور توجه داشت با استادان از نزدیک ملاقات مینمود خواست و مشکلات آنها را در نظر میگرفت.                               

طبابت در خدمت مردم قرار داشت ملیونها هموطن طور مجانی در سراسر کشور تداوی میشدند از تورید ادویه بی کیفیت و کم کیفیت جلوگیری بعمل می آمد.                                                                                                                              

زنده یاد ببرک کارمل حفاظت از معادن، آثار باستانی و جنگلات را بزرگترین وظیفه وطن پرستانه میخواند و برای قوای مسلح قهرمان کشور دستور میداد که جلو قاچاقبران آثار باستانی، سنگهای قیمتی، قطع جنگلات مثمر وغیره مثمر را بگیرند و آنها را به پنجه قانون بسپارند. یکی از افتخارات کارنامه های وی تطبیق عدالت اجتماعی و یکسان قانون بود و برضد عناصر فاسد، استفاده جو، وابسته به اجانب قانون ستیز، مردم ستیز، زن ستیزو فرهنگ ستیز قاطعانه مبارزه مینمود. عاملین دامن زدن انواع خشونت های خانواده گی، قومی، لسانی، سمتی، تنظیمی و مذهبی را خطرناکتر از دشمنان سوگند خورده افغانستان میخواند وحدت ملی بین ملیت های با هم برادر را یگانه راه نجات از وضع دشواریها میخواند. یکی از عوامل بزرگ که سبب دستاوردها، کارنامه و افتخارات وی گردیده بود موجودیت یک حزب آگاه، آزموده، مجرب و  وفاداری هم رزمانش از جمله زنده یاد محمود بریالی میباشد که تا آخرین لحظه حیات به عزم و اراده اش وفادار باقیمانده که مردم حق شناس و با سپاس ما از جمله اعضای حزب پیشین دموکراتیک خلق افغانستان  کارنامه و افتخارات آنرا سرمشق جاویدانی خویش قرار داده و میدهند و به ارواحش دعا مینمایند.                                                                                                                                                            

در حالیکه حقانیت کارنامه ها، افتخارات و دستاوردهای ببرک کارمل و هم رزمان آن بعد از سپری شدن راه های خم و پیچ مبارزه برای شهروندان و جهانیان مانند خورشید سعادت ثابت شده و  بعضی از سر شناس های ناراضی دیروز با نوشتن کتاب ها حقانیت، عشق و علاقه ببرک کارمل را که به مردم و کشور خویش داشت تأیید نمودده اند  با تأسف هنوز هم هستند عده از کج قلم های  تنگ نظر و کوتاه بین میخواهند با سیاه کردن گده  های کاغذ، نوشتن  کتابها و یاوه سرایی ها حقایق را کتمان و مردم از جمله نسل جوان را اغفال نمایند.                                                                                                                                                 

این بی خردان کودن تا هنوز درک نکرده اند که ابرهای سیاه برای همیش نمیتواند روی خورشید سعادت را بپوشاند.

بباور ما وقت آن رسیده که تمام نیروهای سالم اندیش و ترقی خواه کشور بخاطر جلوگیری از تکرار اشتباه گذشته و نجات از وضع دشواریهای خونین موجود از کارنامه ها، افتخارات و دستاوردهای رهبران واقعی مطابق شرایط زمان و مکان استفاده لازم نموده دست اتحاد دوستی و همکاری را در مبارزه برضد هراس افگنان، تروریستان ،مافیای مواد مخدر، اقتصادی، غاضبین ملیونها جریب زمین، عاملین فساد گسترده، عاملین دامن زدن انواع خشونت های خانواده گی، خصومت های قومی، لسانی، سمتی، مذهبی، تنظیمی، حزبی، قانون ستیزان، مردم ستیزان، زن ستیزان، فرهنگ ستیزان و مداخله کشورهای متجاوز بسوی هم دراز نمایند تا بتوانیم پیروز شدن حق بر باطل روح و روان رهبران واقعی، شهدا  راه آزادی وطن و مردم را آرامش دهیم.