چراازحمله برپاسگاه های نظامی جلوگیری نمی شود ؟
نوشته ی : اسماعیل فروغی
امروز درحالیکه در نشست شش و نیم صبح درباره ی جمع آوری تمام سیم کارت های غیرقانونی تلفن های موبایل فیصله می شد ، طالبان باز بریک پاسگاه سربازان ما در غزنی یورش برده ، بیش از سی سرباز و افسر را بیرحمانه بقتل رساندند و حدود شصت سرباز وافسرما را زخمی کردند .
سخن برسر این نیست که موبایل دزدان و سیم کارت فروشانِ غیرقانونی دستگیر نشوند . شوند . حتماً شوند . سخن بر سراین است که شش و نیم صبح باید براین اندیشه هم باشد که چگونه و چه طور پشت هم و به تکرار، طالبان با کاربرد تاکتیک های مشابه ، برپاسگاه های نظامی ما رخنه می کنند و سربازان و افسران ما را در درون قرارگاه ها و پاسگاه های شان بیرحمانه بقتل رسانده و حتا سر می برند ؟
شاید مبرم تر ازهمه اینست تا در سرخط و سرلوحه ی تمام جلسات شش و نیم صبح قبل ازهمه راه های جلوگیری از نفوذ دشمن در نظام امنیتی ما ، تقویت نظام استخباراتی و کشفی در نیروهای امنیتی و تنگ تر کردن فلتر شمولیت در قطعات نظامی – امنیتی کشور، جا داده شود ؟
باید « شش و نیم » صبح بتواند از رهبران فاسد ، ضعیف و مرموز قوای امنیتی کشوربپرسد که چرا تاهنوز نتوانسته اند و نمی خواهند طرح و برنامه ی خاصی برای جلوگیری از وقوع چنین حملات همسان داشته باشند ؟
باید از آنان پرسیده شود که چرا پس از وقوع این حملات خونین مشابه ، عاملان اینگونه کشتارها و حلقه های خاین و فاسدی که زمینه های اینگونه حملات خونین را مساعد میسازند ، کشف و شناسایی نشده ، به پنچه ی قانون سپرده نمی شوند؟
اگررهبران حکومت ـ بخصوص مدیرمسوول برنامه ی « شش ونیم » ، صادقانه برای حفظ امنیت و صلح و برای تقویت قوتهای مسلح ما اندیشه دارند ، باید هرچه زودترحلقه های مرموز و فاسدی را کشف و افشا نمایند که ضعف و بی کفایتی آنان ، اولین عامل کشتارهای گروهی سربازان و افسران ما در پاسگاه های شان میباشد . درغیرآن این وضع همچنان ادامه خواهد یافت و باز سربازان ما در پاسگاه های شان سلاخی خواهند شد .
