د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

«
»

هفت بار گز کن یکبار قیچی

هبجان آغای کرزی ، هوس به جا ناشده آغای عبدالله که یکبار هم شود در کرسی ریاست جمهوری بنشیند وچهر فاتحانه آغای غنی به خاطر بدست اوردن فیصله لویه جرگه برای رهایی ۴۰۰ زندانی طالب با جلوه اینکه ماموریتش خاتمه می پذیرد وبه خانه ایلاقی رفته کتاب می نویسد تعارفات تبرئه گونه ای بود که با نوعی ریاکاری وشوخی های بد مزه سیاستگر گونه خواستند ابهام در مورد صلح را نزد مردم از میان بردارند وازاجری ماموریت سپرده شده امریکا بزرگ نمایی کنند ، اما جانب مقابل با اجرای عملیات تروریستی وانفجارات در روز اخر لویه جرگه وروزهای بعدی کابوس خیالات باطل را برهم زده به تکرار وحشت دربرابر قطعنامه لویه جرگه عکس العمل نشان دادند .

در جریان خوانش قطعنامه انفجار موتر بمب در شهر غزنی هفت کشته وبیست زخمی به جا گذاشت ، در همین جریان انفجار دیگری در ساحه کمپنی مربوط ناحیه پنجم شهر کابل جان دو تن را گرفته پنج تن را زخمی نمود . لوی درستیز اعلان کرد که در همین روز از پرتاب چندین راکت به محل لویه جرگه جلوگیری شده است‌.درساعات اول روز بعد از لویه جرگه انفجاری در مکرویان چهرم اجرا شد، روز بعد در ناحیه یازدهم شهر کابل انفجار رخ داد ، در خاک جبار سه صاحب منصب را پس از شکنجه ولت وکوب ظالمانه کشتند ، در پروان صاحب منصب پولیس را کشتند ، در کندهار انفجار دادند ، در شهر تالقان لیسه عالی ان شهر را اتش زدند .

هنوز هفته ای از قطعنامه سپری نشده که باز کدام موی بدماغ امریکا وچند متحد غربی اش بد خورد وعلی الرغم بیانیه وزیر خارجه امریکا که بصورت تحریری به شرکت کنندگان لویه جرگه توزیع وانانرا تشویق به رای دهی به منظور ازاد سازی ۴۰۰ زندانی طالب میکرد امر دریش دررهایی زندانیها زیر نام برخی ها خطر ناک اند از جانب امریکا صادر گردید .

برای افغانها کاملآ مفهوم است که همین لست طالبان از طریق مجاری امریکایی به دولت سپرده شده بود ولویه جرگه هم فرمایش انها بوده است .

چرا پس از تصویب لویه جرگه وامضای فرمان رهایی زندانیان توسط رئیس جمهور گره در کار می اندازند ؟ امریکا که رای لویه جرگه را رای مردم توصیف میکرد وفیصله انرا برای امدن صلح با شد ومد های فراوان می ستود چه شد که ازنیمه راه  تصمیم عقبگرد میکند  ، توهین به لویه جرگه ، توهین به مردم واهانت رئیس جمهور نشان میدهد که استقلالیت همه نهاد ها به شمول نهاد عنعنوی لویه جرگه  را پامال کرده اند .

هرچه بگویی ازاد نیستیم غر وفش دست نشاندگان بیشتر میشود وگلو ها با صداهای دست نشاندگان کریه الصوت بد منظر در مستقل بودن وبا صلاحیت بودن خراش بر میدارد . هرچه بگویی هردو جانب جنگ با جانبهای سومی که در حال تشکیل اند در دست امریکا ومراجع استخباراتی ان هستند حکم توهین ضدیت با جامعه جهانی اوج بیشتر میگیرد .

چه میشود اگر از نمایشات پر از دغا وفریب دست برداند ، زیر نام انتخابات یکی را رئیس جمهور بسازند ودیگری را امتیاز سکوت بدهند ومقام ایجاد نمایند ، لویه جرگه دایر کنند ، شهر را وهم شهریان را با انبوه مشکلاتیکه دارند سرگردان نسازند به عوض مستقیمآ همه چیز را خودبدون پیچیده سازی اجرا کنند وبه منصه عمل در اورند  ؟

حالااز طفل مکتب رو تاکراچی کش روی سرک به کنه همه چیز پی برده است ، هرچه صحنه ارایی کنید ، هرچه دغا ونیرنگ بکار گیرید همان هستید که بودید ومیباشید  یعنی اشغالگر ، تجاوزگر ، جنگ افروز واستعمار گر وگماشتگان تان وسیله پیشبرد وتحقق این پروسه .