بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

«
»

نامه سرگشاده رئیس شورای جهانی صلح به‌مناسبت ۷۰‌ـ‌‌مین سالگرد بمباران هیروشیما و ناکازاکی

w.p.c

شورای جهانی صلح، ۵ اوت ۲۰۱۵

در ۷۰‌ـ‌‌مین سالگرد بمباران جنایتکارانه شهرهای هیروشیما و ناکازاکی در ژاپن توسط آمریکا، همراه با فراخوانی جهت گسترش مبارزه علیه سلاح‌های هسته‌ای، همبستگی عمیق خود را با مردم ژاپن، این نخستین قربانانیان رویداد دهشتناک بکارگیری سلاح‌های هسته‌ای در جهان، ابراز می‌داریم.
ما به هزاران تن از قربانیان این جنایت جنگی ادای احترام می‌کنیم. ایالات متحده آمریکا می‌باید به‌دلیل ارتکاب جنایت علیه بشریت، پاسخگو باشد.

قربانیان، عدد و رقم نیستند.
قربانیان، انسان‌هایی هستند که جان‌شان توسط بزرگترین تجلی جنگ‌طلبی و سبعیت، از آنان ستانده شد.
قربانیان، انسان‌هایی هستند که می‌باید در جریان مبارزه خود علیه سلاح‌های کشتار جمعی و در راه صلح همواره از آنان یاد کنیم.

اکنون ما همراه با اعلام حمایت از این قربانیان، همبستگی‌مان را با مردم ژاپن مورد تأکید قرار می‌دهیم. همچنین بر فراخوان ضرورت گسترش مبارزه مشترک مردم جهت نابودی کامل سلاح‌های هسته‌ای، تأکید می‌ورزیم.
تأسف ما از این بابت است که پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای NPT، پس از گذشت ۴۵ سال از تصویب آن، سندی سطحی و ناکافی است و تاکنون قادر به رهایی بشریت از شر خطر یک جنگ هسته‌ای نبوده است.

ما در برابر ۳۰۰هزار تن از قربانیان سلاح‌های اتمی ‌در ژاپن و همچنین در برابر قربانیان آزمایش‌های هسته‌ای آمریکا در نقاطی همچون جزایر مارشال (که تا به امروز با عواقب آزمایش‌های انجام شده توسط ایالات متحده بین سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۵۸ روبرو هستند)، همراه با تکرار خواست خود مبنی بر نابودی کامل زرادخانه‌هایی که بشریت را در معرض خطر قرار می‌دهند، سر تعطیم فرود می‌آوریم.

در سال ۱۹۵۰، درخواست استکهلم به ابتکار شورای جهانی صلح با بیش از ۳۵۰میلیون امضا، خواستار «ممنوعیت سلاح‌های اتمی ‌به‌مثابه ابزار ارعاب و کشتار مردم» گردید.
از آن زمان ۶۵ سال می‌گذرد و ما به‌منظور تحکیم این سند، تمامی‌ زنان و مردان هوادار صلح در سراسر جهان را به امضای آن فرامی‌خوانیم.
به‌رغم خواست میلیون‌ها تن در سراسر جهان مبنی بر منع سلاح‌های هسته‌ای، هنوز رهبری جهان از پاسخگویی به یک خواست که برآورده ساختن آن، بلند‌همتی چندانی نمی‌طلبد، یعنی کاهش زرادخانه‌های موجود، سرباز می‌زند.

مسئولیت به شکست انجامیدن آخرین کنفرانس بازنگری NPT، در آوریل ۲۰۱۵، بر عهده رژیم‌های متخاصمی ‌است که سیاست امپریالیستی کشتار، تهدید و ظلم و ستم را اعمال می‌کنند: اسرائیل و ایالات متحده.
اعلام هدف تبدیل خاورمیانه به‌مثابه یکی از بی‌ثبات‌ترین مناطق جهان (به‌دلیل اعمال سیاست‌های امپریالیستی در این منطقه)، به یک منطقه عاری از سلاح‌های هسته‌ای، کافی بود تا واکنش اسرائیل را برانگیزد و تلاش کند تا با یاری گرفتن از آمریکا، این فرایند را با مانع روبرو سازد.

ایالات متحده، به‌نوبه خود، با کاهش زرادخانه خود، و نهان کردن روند «روند نوسازی»، در حال ایفای نقشی نمایشی است: آن‌ها با حفظ قدرت هسته‌ای خود، قدرت تخریب را افزایش می‌دهند، حتی اگر از نظر کمی‌، تعداد زرادخانه‌ها کاهش یابد.
سیاست ایالات متحده مبتنی بر تجاوز و تهدید علیه ملت‌ها در سراسر جهان است. این سیاست به‌گونه‌ای متحد از طریق بزرگترین ماشین جنگی شناخته شده برای بشر، یعنی پیمان ناتو اعمال می‌شود.

از این‌رو، در سالگرد رویداد دهشتناک بمباران اتمی ‌ژاپن، ما یک‌بار دیگر، قتل‌عام مردم ژاپن و تهدید به تکرار چنین رویداد سهمناکی را با تمام وجود محکوم می‌کنیم.
ما مبارزات معین خود به‌منظور منع سلاح‌های هسته‌ای و دیگر سلاح‌های کشتار جمعی را گسترش خواهیم داد.
اطمینان داریم که وحدت ما در مسیر مبارزات ضدامپریالیستی، سیاست‌های جنگ‌طلبانه و نظامی ‌را درهم خواهد شکست.
چرا که خواست مردم، فقط صلح است.

سوکورو گومز
رئیس شورای جهانی صلح