میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

«
»

قطعنامهٔ دبیرخانهٔ شورای جهانی صلح دربارهٔ تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه

دبیرخانهٔ شورای جهانی صلح ــ 

پراگ، ۱۰ مه ۲۰۲۶ ــ

در طول بیش از دو سال و نیم از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه تشدید شده است.

پس از دهه‌ها کشتار مردم فلسطین و اشغال سرزمین فلسطین، سیاست‌های نسل‌کُشانهٔ اسرائیل در این دورهٔ زمانی شدت یافته است. با وجود آتش‌بس، این سیاست‌ها همچنان در غزه و کرانهٔ باختری ادامه دارند. شورای جهانی صلح بار دیگر بر موضع و خواست خود برای تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی، در مرزهای پیش از ۴ ژوئن ۱۹۶۷، با بیت‌المقدس شرقی به‌عنوان پایتخت آن، تأکید می‌کند.

آخرین هدف نظامی امپریالیسم ایران بوده است. اگرچه شدت جنگی که ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فوریه آغاز کردند کاهش یافته است، اما ابهامات عمده همچنان پابرجا است، و این احتمال وجود دارد که درگیری‌ها در هر لحظه دوباره شعله‌ور شوند. در حملاتی که تاکنون هزاران ایرانی جان خود را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر زخمی شده‌اند، اقتصاد و زیرساخت‌های کشور، دارایی‌های فرهنگی، و نهادهای آموزشی آسیب‌های شدیدی دیده‌اند.

دولت نسل‌کُش اسرائیل با سوءاستفاده از هرج‌ومرج ایجادشده توسط جنگ علیه ایران، بار دیگر حملات خود به لبنان را تشدید کرده است. با وجود آتش‌بسی که حاصل شده بود، حملات اسرائیل متوقف نشده‌اند و بسیاری از لبنانی‌ها همچنان جان خود را از دست می‌دهند.

امپریالیسم در حال اجرای تدارکات خود برای بازشکل‌دهی خاورمیانه مطابق با منافع خویش است. اسرائیل، به‌عنوان بخشی از نظام امپریالیستی، نقش پیشرو را به‌عنوان عامل اصلی اجرای این سیاست‌ها در منطقه ایفا می‌کند.

هدف اصلی امپریالیسم این است که دولت‌های منطقه دیگر به‌طور مستقل عمل نکنند و مواضعی مغایر با منافع امپریالیستی اتخاذ ننمایند. البته، آن‌ها همچنین مشتاق بهره‌برداری از منابع و زیرساخت‌های منطقه هستند، و برای دستیابی به این هدف، می‌کوشند دولت‌های منطقه را تضعیف کنند، ساختارهای دولتی آن‌ها را فرسایش دهند، و مرزهای آن‌ها را مبهم سازند. آن‌ها می‌خواهند دولت‌هایی را که مطابق با طرح‌های امپریالیستی عمل نمی‌کنند سرنگون کنند و تمامی نیروهای مخالف را خنثی سازند؛ همان‌گونه که در سوریه، هدف آن‌ها بر سر کار آوردن دولت‌های ارتجاعی وفادار به خودشان است. آن‌ها می‌کوشند با تحریک اختلافات قومی و مذهبی در درون کشورها، جوامع را تقسیم کنند. در غزهٔ فلسطین، تحت به‌اصطلاح «طرح صلح»، در تلاش‌اند نخستین مورد از این اقدامات را ــــ با هدف ایجاد نوعی منطقهٔ آزاد که در آن بهره‌کشی شدید از نیروی کار امکان‌پذیر باشد ــــ به اجرا بگذارند.

با این حال، در جنگ امپریالیستی اخیر علیه ایران روشن شده است که امپریالیسم برای دستیابی به اهداف خود با دشواری‌های بزرگی روبه‌رو است و به‌آسانی موفق نخواهد شد. مردم ایران در برابر حملات امپریالیستی متحد شدند، میهن‌دوستی نیرومندی از خود نشان دادند، و در برابر دشمن ایستادگی کردند. آن‌ها روشن ساختند که اجازه نخواهند داد تغییر رژیم خشونت‌آمیز یا مداخله‌ای که برخلاف ارادهٔ خودشان از بیرون تحمیل شود، تحقق یابد. مردم فلسطین و لبنان، که دهه‌ها مقاومت کرده‌اند، اکنون مردم ایران را همراه خود می‌بینند.

تا زمانی که مداخلهٔ امپریالیستی ادامه داشته باشد، دستیابی به صلح در منطقه ممکن نخواهد بود. امپریالیسم به‌دنبال ثبات یا صلح نیست؛ آنچه می‌خواهد تعمیق درگیری‌ها و نگه‌داشتن آن‌ها در سطحی است که بتواند آن را کنترل کند. مسیر دستیابی به صلح واقعی و پایدار در متوقف کردن تجاوز امپریالیستی و رها کردن مردم منطقه در صلح است. دشمنان صلح ممکن است قدرتمند مطلق به نظر برسند، اما جنبش‌های مردمی سازمان‌یافته می‌توانند آن‌ها را متوقف کنند.

شورای جهانی صلح تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه را محکوم می‌کند و از تمامی جنبش‌های سازمان‌یافتهٔ صلح و نیروهای صلح‌دوست می‌خواهد که علیه آن اقدام کنند.