بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

«
»

قطعنامهٔ دبیرخانهٔ شورای جهانی صلح دربارهٔ تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه

دبیرخانهٔ شورای جهانی صلح ــ 

پراگ، ۱۰ مه ۲۰۲۶ ــ

در طول بیش از دو سال و نیم از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه تشدید شده است.

پس از دهه‌ها کشتار مردم فلسطین و اشغال سرزمین فلسطین، سیاست‌های نسل‌کُشانهٔ اسرائیل در این دورهٔ زمانی شدت یافته است. با وجود آتش‌بس، این سیاست‌ها همچنان در غزه و کرانهٔ باختری ادامه دارند. شورای جهانی صلح بار دیگر بر موضع و خواست خود برای تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی، در مرزهای پیش از ۴ ژوئن ۱۹۶۷، با بیت‌المقدس شرقی به‌عنوان پایتخت آن، تأکید می‌کند.

آخرین هدف نظامی امپریالیسم ایران بوده است. اگرچه شدت جنگی که ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فوریه آغاز کردند کاهش یافته است، اما ابهامات عمده همچنان پابرجا است، و این احتمال وجود دارد که درگیری‌ها در هر لحظه دوباره شعله‌ور شوند. در حملاتی که تاکنون هزاران ایرانی جان خود را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر زخمی شده‌اند، اقتصاد و زیرساخت‌های کشور، دارایی‌های فرهنگی، و نهادهای آموزشی آسیب‌های شدیدی دیده‌اند.

دولت نسل‌کُش اسرائیل با سوءاستفاده از هرج‌ومرج ایجادشده توسط جنگ علیه ایران، بار دیگر حملات خود به لبنان را تشدید کرده است. با وجود آتش‌بسی که حاصل شده بود، حملات اسرائیل متوقف نشده‌اند و بسیاری از لبنانی‌ها همچنان جان خود را از دست می‌دهند.

امپریالیسم در حال اجرای تدارکات خود برای بازشکل‌دهی خاورمیانه مطابق با منافع خویش است. اسرائیل، به‌عنوان بخشی از نظام امپریالیستی، نقش پیشرو را به‌عنوان عامل اصلی اجرای این سیاست‌ها در منطقه ایفا می‌کند.

هدف اصلی امپریالیسم این است که دولت‌های منطقه دیگر به‌طور مستقل عمل نکنند و مواضعی مغایر با منافع امپریالیستی اتخاذ ننمایند. البته، آن‌ها همچنین مشتاق بهره‌برداری از منابع و زیرساخت‌های منطقه هستند، و برای دستیابی به این هدف، می‌کوشند دولت‌های منطقه را تضعیف کنند، ساختارهای دولتی آن‌ها را فرسایش دهند، و مرزهای آن‌ها را مبهم سازند. آن‌ها می‌خواهند دولت‌هایی را که مطابق با طرح‌های امپریالیستی عمل نمی‌کنند سرنگون کنند و تمامی نیروهای مخالف را خنثی سازند؛ همان‌گونه که در سوریه، هدف آن‌ها بر سر کار آوردن دولت‌های ارتجاعی وفادار به خودشان است. آن‌ها می‌کوشند با تحریک اختلافات قومی و مذهبی در درون کشورها، جوامع را تقسیم کنند. در غزهٔ فلسطین، تحت به‌اصطلاح «طرح صلح»، در تلاش‌اند نخستین مورد از این اقدامات را ــــ با هدف ایجاد نوعی منطقهٔ آزاد که در آن بهره‌کشی شدید از نیروی کار امکان‌پذیر باشد ــــ به اجرا بگذارند.

با این حال، در جنگ امپریالیستی اخیر علیه ایران روشن شده است که امپریالیسم برای دستیابی به اهداف خود با دشواری‌های بزرگی روبه‌رو است و به‌آسانی موفق نخواهد شد. مردم ایران در برابر حملات امپریالیستی متحد شدند، میهن‌دوستی نیرومندی از خود نشان دادند، و در برابر دشمن ایستادگی کردند. آن‌ها روشن ساختند که اجازه نخواهند داد تغییر رژیم خشونت‌آمیز یا مداخله‌ای که برخلاف ارادهٔ خودشان از بیرون تحمیل شود، تحقق یابد. مردم فلسطین و لبنان، که دهه‌ها مقاومت کرده‌اند، اکنون مردم ایران را همراه خود می‌بینند.

تا زمانی که مداخلهٔ امپریالیستی ادامه داشته باشد، دستیابی به صلح در منطقه ممکن نخواهد بود. امپریالیسم به‌دنبال ثبات یا صلح نیست؛ آنچه می‌خواهد تعمیق درگیری‌ها و نگه‌داشتن آن‌ها در سطحی است که بتواند آن را کنترل کند. مسیر دستیابی به صلح واقعی و پایدار در متوقف کردن تجاوز امپریالیستی و رها کردن مردم منطقه در صلح است. دشمنان صلح ممکن است قدرتمند مطلق به نظر برسند، اما جنبش‌های مردمی سازمان‌یافته می‌توانند آن‌ها را متوقف کنند.

شورای جهانی صلح تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه را محکوم می‌کند و از تمامی جنبش‌های سازمان‌یافتهٔ صلح و نیروهای صلح‌دوست می‌خواهد که علیه آن اقدام کنند.