صفای دل
رسول پویان
دلـم بـه خم فکنید جـوهـر شراب کنید
جگر بـه آتـش عـشق کسی کباب کنید
بـه جـانـم از شـرر بـاده آنقـدر ریـزید
که در زلالی مسـتانـه تـن خـراب کنید
درین کشاکش شب خفتگان دلم بگرفت
ســراغ صـبح ز گـرمـای آفـتـاب کنید
مـس رقـیـب بـود غـرق دردل زنگار
ز عـمق سـینه هـوای طلای ناب کنید
ز گمرهـان دل پـاک پـاک اقـیـانـوس
فـقـط سـراغ هـوسـخانـۀ ســراب کنید
گناه مست خرابات گر دل پاک است
صـد اجتناب از آن کاذب ثـواب کنید
در ایـن زمانـۀ پـرفتنه و دغـل بازی
طریق مهر به شعر و ترانه باب کنید
به کیش ما نبود بـدتـر از دل آزاری
هر آنکه دل بخراشدخطرخطاب کنید
ز دسـت غیر گریـزیـد در صفای دل
همیشه راز دل خویشتن به آب کنید
فــدای هـمـت آزادگان شــوم هــردم
ز هـم نـشـینی نــاکس اجتـنـاب کنید
مـلولـم از پـرش زاغ هـای بد آواز
ز بلبلان وطـن رفع اضطراب کنید
گرفت ابـر سـیه باز دامـن خورشید
منادیـان سـحر هـو زنید عـتاب کنید
مراد کس نشـود حاصل از ریاکاری
دروغ وحیله به زندان تن عذاب کنید
بلای کین و تعصب وطن کند ویران
به بند کشید بلا زشـت در نقاب کنید
به جای غیبت و دشنام و کینۀ مـردم
هوای بیت و غزل نغمۀ رباب کنید
