مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

«
»

زنگ خطر؛ جوانان سرزمینم هوشیار باشید !

 

در این اواخر اداره های استخباراتی پاکستان ، ایران  و روسیه به شدت در تکاپوی تفرقه افگنی و نفاق میان اقوام ساکن در کشور است و با استفاده از وضعیت حاکم در کشور آب را گل آلود می کند و ماهی میگیرد و این کار را از طریق رسانه های اجتماعی می کنند. صد ها اکونت و صفحات فیسبوکِ تعدادی از به اصطلاح فعالین مدنی ، ژورنالیستان و کارشناسان سیاسی را تمویل مالی کرده و این تعداد را تحریک و تشویق به توهین و تحقیر اقوام مختلف، سران اقوام مختلف و متهم کردن بزرگان اقوام مختلف به جاسوسی و نوکر خواندن دیگران در کشور می کنند؛ تا باشد برای رقیبان اصلی شان که همانا امریکا ، عربستان و هند است در افغانستان چالش بیافرینند و بازی های استخباراتی و نظامی شان را در قلب افغانستان (کابل) پیاده کنند و مردم عام و جوانان تحصیل کرده و گل های به ثمر رسیدۀ ما چوب سوخت آنها باشد.

تحت عنوان تامین حقوق بشر ، تامین عدالت ، تامین آزادی ، تامین امنیت و اعتراضات مدنی در حقیقت پشت پرده اهداف دیگری وجود دارد؛ فراموش نکنید که هیچ کشوری به نفع من و شما در اینجا نیامیده؛ به شمول کشور های اسلامی هر کشور دنبال منافع ملی و اهداف ملی خود در منطقه و افغانستان است. پس لطفآ فریب اینها را نخورید از نظام تان در کل حمایت کنید ، از نیروهای قهرمان ، شجاع و تاریخ ساز حمایت کنید و یک دیگر خود را خود به اشارۀ اغیار و دشمنان قسم خوردۀ ما از بین نبرید.

هشدار های ارگان های کشفی و امنیتی کشور را لطفاً جدی بگیری؛افغانستان به شدت زیر حملۀ کشور های منطقه و فرا منظقه قرار دارد، این جنگ جنگ ما نیست؛ این جنگ جنگ خارجی ها بین خودشان است و با تأسف که ما موقعیت یک پل را در آسیا و در کل جهان داریم و این موقعیت جیواستراتیژیک دو قرن است که از ملت ما قربانی می گیرد.

چاره جز وحدت ، همدلی ، تساهل وتسامح و ساختن خود و کشور خود نداریم، بیاید دیگر از متهم کردن یکدیگر تحت عناوین مختلف پرهیز کنید، ادامۀ این وضعیت منجر به نابودی همه خواهد شد.

تو بدون من در این جغرافیا و من بدون تو در این جغرافیا زندگی کرده نمی توانیم؛  پس بیایید کنار هم قرار گیریم و اختلافات خود را خود حل کنیم و نگذاریم که دشمانان قسم خوردۀ ما چون پاکستان ، ایران و غلامان حلقه به گوش شان که دین ، مذهب و قوم را وسیلۀ تجارت خود قرار دادند دیگر به اهداف شوم شان که همانا یک افغانستان ویران ، ناامن و ملت پاشیده است؛ نرسند و به جای مرگ گفتن به یک دیگر خود؛ خوب است مرگ بر دشمانان قسم خوردۀ خود بگوییم.

فریب چند رهبر پوشالی ، فرصت طلب و تشنۀ قدرت را نخورید. باور به خدا کنید با دادن یک مشت پول و یک چند کرسی این رهبران بین هم جور خواهند آمد؛تجربه ثابت کرده و تاریخ شاهد است،ولی فردا روی سیاهی به من و تو می ماند؛این همه فغان و غوغا باور به خدا کنید که بخاطر من وتو نیست و نه نتیجه می دهد.در شرایط فعلی  صرف از گلو پاره کردن من و تو چهار تیکه دار مذهبی و قومی سود برده و خواهد برد، پس لطفاً تیشه به ریشۀ خود نزنید .

با مهر

خوشحال آصفی