وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

جوانان هموطن 

میرعنایت الله سادات                                                                    جون  2022                                                           

ساقی بریزباده که امشب ، شب منست          چشمی گشا وبین که یاران بامنست 

یاران صاف دل ، یادگارمیهن است            بی یار وبی دیار، کجا کیف بامنست

                        مستی سزد مرا که یاران بامنست 

گویم سخن زدل چوبینم عزیز دل               هرچند زخسته دل نخروشد نهاد دل 

ناید به شعرآنچه براید زسوز دل               دارم سخن به دل ، بجویم انیس دل   

                      حالی کنم از دل خسته ، مراد دل                                                                                

مهجور میهنم ولی قرب دوستان                یاد آورد زشوروزمستی به بوستان  

بینم درین میان ، صدها گل جوان               بشگفته اند همه ، زفرهنگ باستان

                       تحسین به آن که پرورید ، اینچنان 

مام وطن زدوری فرزند خود پریش           افسرده بود با دل نارام و ریش ریش

آمد بشارتی که فرزندش بود به پیش         خوشنود گشت وبگفتا چنین به خویش 

                       راحت شدم ز طعن حاسدان همیش

امشب به افتخارجوانان هم وطن               دارم ستایشی ، زفرزند بی وطن

درعالم فراقت وغربت از وطن                دلشاد کرد همت شان مادر وطن                      

                        باید که سرکشید، می بخاطروطن 

کی سازوسوزعشق رها میکند مرا            کی عقل ناتوان شفا می کند مرا 

رنجهای روزگار تباه  میکند مرا              امید به نسل نو، به پاه میکند مرا

                        قلبم برای این نسل نداء مکند مرا 

این نسل سرفراز، آراسته به علم              تقدیربایدش که میرود به راه علم  

پویان و کنجکاو، بدست آورد علم             رازترقی کشور، بیآبد زراه علم 

                        با جهل در ستیزوبایستند کنارعلم 

برخیزد ازمیان همین نسل علم جو             انسان حق شناس وجوانان رزمجو

پایان دهند به حیله وافکارکینه جو              یابند طریق تعالی مردم به جستجو                       

                         باید سپرد وطن به جوانان صلح جو

یاران مگر”عنایت”ی نصیب مابود           گر نسل علم جو به ما راهگشاه بود

بنیاد جهل ،  به نورمعارف فنا بود         یعنی که شب زفییض سحرصبح مابود

                        برگشت مرغکان به چمن کام مابود