تلگراف: ترامپ چگونه رؤیای ابرقدرتی مودی را بر باد داد؟
روزنامه «تلگراف» در تحلیلی تازه نوشت جاه‌طلبی‌های ژئوپلیتیکی و اقتصادی هند، زیر سایه سیاست‌های غیرقابل پیش‌بینی دونالد ترامپ و تبعات جنگ علیه ایران، با چالش‌های جدی روبه‌رو شده و پروژه بلندپروازانه نارندرا مودی برای تبدیل هند به یک قدرت جهانی را وارد مرحله‌ای دشوار کرده است.
هانس فان‌لیوین، تحلیلگر اقتصاد بین‌الملل این روزنامه، معتقد است مودی که تا چندی پیش خود را یکی از برندگان بازگشت ترامپ به کاخ سفید می‌دانست، اکنون شاهد آن است که هند به یکی از آسیب‌پذیرترین کشورها در برابر سیاست‌های اقتصادی و نظامی واشنگتن تبدیل شده است؛ به‌ویژه پس از گسترش جنگ در ایران و آشفتگی بازار جهانی انرژی.
به نوشته تلگراف، مودی تنها چند هفته قبل در اوج قدرت سیاسی قرار داشت. حزب حاکم «بهاراتیا جاناتا» پیروزی گسترده‌ای در انتخابات ایالتی کسب کرده بود و نخست‌وزیر هند امیدوار بود پروژه «ویکست بهارات» یا «هند توسعه‌یافته» را تا سال ۲۰۴۷ به ثمر برساند؛ طرحی که هدف آن تبدیل هند به یک قدرت بزرگ جهانی است.
اما به اعتقاد نویسنده، جنگی که ترامپ در منطقه به راه انداخت، به‌ویژه بحران ایران و تداوم اختلال در تنگه هرمز، ضربه سنگینی به اقتصاد وابسته به انرژی هند وارد کرد؛ اقتصادی که حدود ۸۷ درصد نیاز نفت و گاز خود را از خارج تأمین می‌کند.
این وضعیت موجب فرار سرمایه‌گذاران خارجی، کاهش ارزش روپیه و تشدید فشارهای تورمی شده است؛ مسئله‌ای که حتی مؤسسه «مودیز» را وادار کرده پیش‌بینی رشد اقتصادی هند را به ۶ درصد کاهش دهد؛ نرخی که کارشناسان آن را برای تحقق رؤیای «هند ابرقدرت» ناکافی می‌دانند.
تلگراف به نقل از چیتیج باجبای، پژوهشگر اندیشکده چتم‌هاوس می‌نویسد هند برای رسیدن به اهداف بلندپروازانه خود نیازمند رشد اقتصادی پایدار ۸ درصدی است؛ هدفی که حتی پیش از آغاز جنگ ایران نیز دست‌یافتنی به نظر نمی‌رسید.
این تحلیل همچنین تأکید می‌کند مودی که امیدوار بود در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، همکاری‌های راهبردی واشنگتن و دهلی‌نو علیه چین تقویت شود، اکنون با واقعیتی متفاوت روبه‌رو شده است؛ از جنگ تعرفه‌ای آمریکا گرفته تا تغییر رویکرد ناگهانی ترامپ نسبت به پاکستان و چین.
به نوشته تلگراف، نزدیکی اخیر واشنگتن به اسلام‌آباد ــ که اکنون نقش میانجی میان ایران و آمریکا را ایفا می‌کند ــ و همچنین تغییر لحن ترامپ در قبال پکن، شوک مهمی برای محاسبات راهبردی هند بوده است.
والتر لادویگ»، استاد علوم سیاسی در کینگز کالج لندن، در این باره می‌گوید تحولات اخیر به اعتماد راهبردی ۲۰ ساله میان آمریکا و هند آسیب زده و نشان داده دهلی‌نو همچنان بیشتر تحت تأثیر تحولات نظام بین‌الملل قرار می‌گیرد تا اینکه خود شکل‌دهنده آن باشد.
گزارش تلگراف همچنین به ضعف‌های ساختاری اقتصاد هند اشاره می‌کند؛ از جمله عقب‌ماندگی در حوزه فناوری‌های پیشرفته، ضعف سرمایه‌گذاری در آموزش و زیرساخت انسانی و همچنین محدودیت‌های ناشی از ساختار دموکراتیک و غیرمتمرکز این کشور که تصمیم‌گیری سریع اقتصادی را دشوار می‌کند.
در ادامه این گزارش آمده است که دولت هند برای مهار بحران ناشی از افزایش قیمت انرژی، به سراغ سیاست‌های ریاضتی رفته و حتی از مردم خواسته خرید طلا را کاهش دهند؛ کالایی که دومین قلم بزرگ وارداتی هند محسوب می‌شود.
دولت مودی همچنین تعرفه واردات طلا را به ۱۵ درصد افزایش داده و محدودیت‌هایی برای واردات آن اعمال کرده است تا از فشار بیشتر بر ذخایر ارزی و تراز پرداخت‌ها جلوگیری کند.
تلگراف در پایان نتیجه می‌گیرد که اگرچه مودی همچنان در عرصه داخلی هند از قدرت سیاسی بالایی برخوردار است، اما رؤیای تبدیل هند به یک قدرت جهانی، اکنون بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر بحران‌های خارجی، جنگ‌های آمریکا و بی‌ثباتی فزاینده نظام بین‌الملل قرار گرفته است؛ مسیری که به نوشته این روزنامه، برای دهلی‌نو طولانی‌تر و پیچیده‌تر از گذشته به نظر می‌رسد.
