از فارسی‌ستیزی استعمار بریتانوی در هند تا دگرگونی نام‌های فارسی…

سلیمان کبیر نوری دوست ای ویدیویی برایم فرستاد که از جهات…

                       کام بلا 

جهان در معرض نابودی و کام  بلا  تاکی همیشه مردمان در…

میان چشمه‌های شعر

مجموعه اشعاری از روناک آلتون برگردان به فارسی:زانا کوردستانی بانو "روناک توفیق…

افغانستان؛ میدان رقابت قدرت‌ها پس از خروج آمریکا

 نویسنده: مهرالدین مشید جایگاه مردم افغانستان در میدان رقابت های کشور…

عربستان در افغانستان چه می‌خواهد؟

Wahidullah Noorzai — Former Senior Military Officer, Field Strategist &…

انسان و نیروهای سازندهٔ تمدن( بخش دوم)

«انسان معمار روشنایی در دل تاریکیِ جهان» تهیه و تدوین :…

تجربه میدان در غرب افغانستان — از ادرسکن تا شیندند

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer, Military & Security…

روایت اسدالله کشتمند از جنگ افغانستان؛ مجاهدین، شوروی و قدرت‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=DGsTJnpdYQk مروز، ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶، بار دیگر در خدمت رفیق عزیزم،…

غنچه‌های پژمرده

گزیده‌ی اشعار اسعد لُرزاده برگردان به فارسی: زانا کوردستانی شاعر و نویسنده‌ی کُرد…

شعرهایی از روناک آلتون

بانو "روناک توفیق محمد"  (به کُردی: ڕووناک تۆفیق محمد)، متخلص به…

زندگی بدون محدودیت یا مرگ ...!

مرگ برخلاف دید صوری٬ چون نیستی تام باور موجه نیست.…

طالبان؛ از سرکوب مخالفان تا مهندسی حذف هویت‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید بازگشت طالبان به قدرت در ۱۵ اگست ۲۰۲۱…

فراتر از فروپاشی؛ چگونه ملت‌ها پیش از شکست نظامی، شکست…

Wahidullah Noorzai Former Senior ANCOP/ANP Officer | Field Strategist | Military…

انسان و نیروهای سازندهٔ تمدن( بخش اول)

«انسان معمار روشنایی در دل تاریکیِ جهان» تهیه و تدوین :…

 دشمنی با فارسی؛ بازتاب سیاست زبانی برتری‌جویانه طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید فارسی‌ستیزی؛ چهره پنهان سیاست زبانی طالبان برای بررسی  دقیق…

نسل‌کشی هزاره‌ها یک پروژه چندوجهی بود که ریشه در سیاست‌های…

افغانستان سرزمینی نیست مانند روسیه و یا هند که بزرگ‌تر…

اگزیستنسیالیسم؛ آزادیاست، یا ترس و مرگ؟

Existenzphilosophie. آرام بختیاری فلسفه وجودی انسان؛ آزادی بورژوایی، یا رهایی جامعه؟ آیا انحلال…

۱۱ سپتامبر جهان را تغییر داد؛ زندگی من را نیز…

از صبحی که آمریکا را تغییر داد تا میدان‌های افغانستان؛…

د سیاسي فعالیت لپاره د ایډیا او رهبر جوړول

نور محمد غفوری (هیله من یم چې دا لیکنه د سیاست…

پروفیسور استاد نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد نصیب الله سیماب سره چې د…

«
»

ترامپ درک نادرستی از تاریخ و موقعیت پایگاه بگرام دارد

 «شاشانک جوشی» دبیر دفاعی نشریه اکونومیست، در یک تحلیل توضیح داده است که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، پایگاه بگرام را در نزدیکی مراکز هسته‌ای چین معرفی کرده، در حالی که منظور وی منطقه «لوپ‌نور» در ایالت «سین‌کیانگ» است؛ محلی که حدود دو هزار کیلومتر با افغانستان فاصله دارد.

به نوشته این نشریه، ترامپ همچنین مدعی شده آمریکا پایگاه بگرام را ساخته است؛ در حالی که این تأسیسات در دهه پنجاه میلادی توسط اتحاد شوروی ساخته شد و در جریان جنگ دهه هشتاد علیه مجاهدین مورد استفاده قرار گرفت.

این نشریه یادآوری کرده است که بگرام در سال 2001 ابتدا توسط نیروهای ویژه انگلیس تصرف شد و سپس به پایگاه اصلی امریکا در افغانستان بدل گردید. آمریکایی‌ها در طول حضورشان آن را به شهری کوچک با امکانات کامل نظامی و رفاهی، از جمله استخر، سینما و شعبه‌های برگرکینگ و پیتزاهات، تبدیل کردند.

جو‌شی نوشته است که بازپس‌گیری بگرام مستلزم اعزام هزاران سرباز آمریکایی و ایجاد پل هوایی از مسیر پاکستان خواهد بود؛ اقدامی که نقض توافق 2020 آمریکا با طالبان به‌شمار می‌رود.

با باور نویسنده، سود واقعی این اقدام نیز زیر سوال است، زیرا راه‌های دیگری برای نظارت بر آزمایش‌های موشکی چین وجود دارد.

نشریه انگلیسی تأکید کرده است که اصرار ترامپ بر بازپس‌گیری بگرام بیش از آنکه بر اساس ملاحظات عملی باشد، ریشه در نگاه نواستعماری وی دارد.

اکونومیست همچنین یادآور شد که ترامپ پیش‌تر نیز بارها تهدید کرده بود کانادا، گرینلند و غزه را تصرف کند و حالا بگرام تازه‌ترین مورد در فهرست ذهنی اوست.

رئیس جمهور آمریکا هفته گذشته در نشستی خبری بار دیگر خروج نظامی این کشور از افغانستان را «فاجعه کامل» توصیف کرد و گفت: «ما آن را رایگان به آن‌ها دادیم. حالا داریم تلاش می‌کنیم دوباره آن را پس بگیریم—این شاید خبر فوری باشد.»

دونالد ترامپ همچنین هشدار داد که اگر طالبان بگرام را به آمریکا تحویل ندهد، «اتفاقات بدی رخ خواهد داد».

پایگاه هوایی بگرام که در 40 کیلومتری شمال کابل قرار دارد، در دوران حضور نظامی آمریکا به بزرگترین پایگاه این کشور در افغانستان تبدیل شد. پس از توافق دوحه میان طالبان و آمریکا در سال 2020 و خروج نیروهای آمریکایی در 2021، این پایگاه به دست طالبان افتاد و از آن زمان به یکی از نمادهای خروج شتاب‌زده غرب از افغانستان بدل شده است.