از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

ترامپ درک نادرستی از تاریخ و موقعیت پایگاه بگرام دارد

 «شاشانک جوشی» دبیر دفاعی نشریه اکونومیست، در یک تحلیل توضیح داده است که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، پایگاه بگرام را در نزدیکی مراکز هسته‌ای چین معرفی کرده، در حالی که منظور وی منطقه «لوپ‌نور» در ایالت «سین‌کیانگ» است؛ محلی که حدود دو هزار کیلومتر با افغانستان فاصله دارد.

به نوشته این نشریه، ترامپ همچنین مدعی شده آمریکا پایگاه بگرام را ساخته است؛ در حالی که این تأسیسات در دهه پنجاه میلادی توسط اتحاد شوروی ساخته شد و در جریان جنگ دهه هشتاد علیه مجاهدین مورد استفاده قرار گرفت.

این نشریه یادآوری کرده است که بگرام در سال 2001 ابتدا توسط نیروهای ویژه انگلیس تصرف شد و سپس به پایگاه اصلی امریکا در افغانستان بدل گردید. آمریکایی‌ها در طول حضورشان آن را به شهری کوچک با امکانات کامل نظامی و رفاهی، از جمله استخر، سینما و شعبه‌های برگرکینگ و پیتزاهات، تبدیل کردند.

جو‌شی نوشته است که بازپس‌گیری بگرام مستلزم اعزام هزاران سرباز آمریکایی و ایجاد پل هوایی از مسیر پاکستان خواهد بود؛ اقدامی که نقض توافق 2020 آمریکا با طالبان به‌شمار می‌رود.

با باور نویسنده، سود واقعی این اقدام نیز زیر سوال است، زیرا راه‌های دیگری برای نظارت بر آزمایش‌های موشکی چین وجود دارد.

نشریه انگلیسی تأکید کرده است که اصرار ترامپ بر بازپس‌گیری بگرام بیش از آنکه بر اساس ملاحظات عملی باشد، ریشه در نگاه نواستعماری وی دارد.

اکونومیست همچنین یادآور شد که ترامپ پیش‌تر نیز بارها تهدید کرده بود کانادا، گرینلند و غزه را تصرف کند و حالا بگرام تازه‌ترین مورد در فهرست ذهنی اوست.

رئیس جمهور آمریکا هفته گذشته در نشستی خبری بار دیگر خروج نظامی این کشور از افغانستان را «فاجعه کامل» توصیف کرد و گفت: «ما آن را رایگان به آن‌ها دادیم. حالا داریم تلاش می‌کنیم دوباره آن را پس بگیریم—این شاید خبر فوری باشد.»

دونالد ترامپ همچنین هشدار داد که اگر طالبان بگرام را به آمریکا تحویل ندهد، «اتفاقات بدی رخ خواهد داد».

پایگاه هوایی بگرام که در 40 کیلومتری شمال کابل قرار دارد، در دوران حضور نظامی آمریکا به بزرگترین پایگاه این کشور در افغانستان تبدیل شد. پس از توافق دوحه میان طالبان و آمریکا در سال 2020 و خروج نیروهای آمریکایی در 2021، این پایگاه به دست طالبان افتاد و از آن زمان به یکی از نمادهای خروج شتاب‌زده غرب از افغانستان بدل شده است.