دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

فوتوریسم ادبی؛ میان توفان انقلاب و هورای فاشیسم

Futurism.   آرام بختیاری فوتوریسم؛ جنبشی ادبی هنری، آینده گرا اعتراضی، و شورشی…

انسان؛ در جست ‌وجوی خویشتن (1)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی پیشگفتار : انسان از نخستین…

انوره دو بالزاک

هغه د (۱۹)مې پېړۍ د فرانسوي ادبیاتو د مخکښانو په…

سیستم څنګه کار کوي؟

نور محمد غفوری د سیستم د فعالیت څرنګوالی - دوهمه برخه سریزه په…

طالبان، تی‌تی‌پی و چرخش به سوی هند؛ رمز یک رقابت…

 نویسنده: مهرالدین مشید یکی از پرسش‌های مهم و پیچیده در تحولات…

میدان، فشار و خطای پیروزی: چه زمانی هزینه به قدرت…

Wahidullah Noorzai | Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) تز مقاله در منازعات…

سیستم څه ته وایي؟

نور محمد غفوری سریزه سیستم (System) د انسان د ژوند، طبیعت، ټولنې،…

آیا زمان همگرایی نیروهای سیاسی افغانستان فرا نرسیده است؟

 نویسنده: مهرالدین مشید از راست و چپ تا طالبان؛ ضرورت توافق…

آته ایسم؛ ضرورت انقلاب و روشنگری است؟

Atheism: خدا ناوری  آرام بختیاری 2600 سال بحث و جدل خونین؛ آته…

ابونواس اهوازی؛نمایندۀ شادخواریهای عصر ساسانی

(بخش۳)،علی میرفطروس -«من فرزندِ جامم؛ از آن شیر می‌نوشم  و تا روز رستاخیز،…

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

شرحی بر شعر اخلاق و تمدن

زورا سورونبایوا  شاعر، نویسنده و نمایشنامه‌نویس قرقیزی شوروی

برگردان. رحیم کاکایی زورا سورونبایوا  نخستین نویسنده زن در قیرقیزستان شوروی،…

افغانستان؛ وقتی دخالت خارجی سرنوشت یک انقلاب را تغییر داد

https://www.youtube.com/watch?v=cX5Rlj8weaA از ورود شوروی تا فاجعه نجیب‌الله؛ چه بر سر افغانستان…

خاطرات امین الله مفکر

خاطرات اینجانت امین الله مفکر امینی شاعر و نویسنده درچـــاربــــــخش مختصرا…

«
»

بر اساس گزارش جدید پنتاگون؛ آمریکا تا سال ۲۰۳۵ تسلط خود بر جهان را از دست می‌دهد

بر اساس گزارش جدیدی که توسط مرکز پژوهشی پنتاگون آمریکا صورت گرفته تا سال ۲۰۳۵ میلای وضعیت اقتصادی و نظامی آمریکا به شدت تضعیف شده و دیگر قدرت‌های جهانی گوی سبقت را از این کشور می‌ربایند.

به گزارش  راشاتودی، یک پژوهش که اخیرا توسط پنتاگون وزارت دفاع آمریکا صورت گرفته است نشان می‌دهد که تا سال 2035 ایالت متحده آمریکا خود را در وضعیتی می‌بیند که از لحاظ اقتصادی و نظامی با چین و روسیه در حال رقابت شدید قرار گرفته و یا حتی در برخی حوزه‌ها این دو کشور از آمریکا پیشی گرفته‌اند و از این جهان رقابتی و بی نظم سود برده‌اند.

شاخه پژوهشی پنتاگون وابسته به مرکز اطلاعات تخصصی دفاعی طی گزارشی افق جدیدی را متصور شده است و هشدار داده که در طی 20 سال پیش رو آمریکا و متحدینش در جهانی زندگی خواهند کرد که شکل دهی به نظم جهانی از زمان جنگ سرد تا آن دوره اگر امکان پذیر نباشد بسیار سخت خواهد بود.

در این گزارش آمده است: در نظم جهانی آینده، تنها تعداد معدودی از کشورها را می‌توان با اراده سیاسی، اقتصاد، ظرفیت و توانایی‌های نظامی تصور کرد که می‌توانند دیگران را مجبور به تغییر هزینه‌هایشان کنند. نیروهای مشترک در رقابت و بی نظمی خواهند بود. قدرت‌های در حال ظهور شامل چین، روسیه، هند، ایران یا برزیل به دلیل نقش‌ها، دسترسی‌ها و توانایی‌هایشان در نظام کنونی جهانی مرتبا ابراز نگرانی و نارضایتی می‌کنند.

پژوهشگران پنتاگون در بخش دیگری از این گزارش پیش بینی کرده‌اند: روسیه در حال مدرن سازی توان هسته‌ای بین قاره‌ایِ زمینی، هوایی و دریایی خود است و از عملیات‌های بازدارنده مانند تمرینات هسته‌ای ناگهانی، پرواز بمب افکن‌ها و شناسایی استراتژیک هوایی بر فراز قلمرو ایالات متحده استفاده می‌کند.

این گزارش تصدیق می‌کند روسیه و چین در میان کشورهایی هستند که از مفهوم کنونیِ غربی نظم بین‌الملل ناراضی هستند.

در این گزارش روسیه، چین، هند و دیگر کشورها به عنوان کشورهای تجدید نظر طلب در نظر گرفته شده‌اند که به دنبال ارتقای اتحادهای بین‌المللی جایگزین هستند در حالی که منابع رو به کاهش غرب نیز بر روی میزان تسلط واشنگتن در سرتاسر جهان تاثیر دارند.

علی رغم اینکه امروزه سازمان‌هایی مانند سازمان همکاری‌های شانگهای و اتحادیه اقتصادی اوراسیا به نظر ناچیز می‌رسند اما می‌توانند مانند چین، روسیه، هند و دیگر کشورها به چنین گروه‌های چندملیتی بدل شوند و در نتیجه قواعد و نظم بین‌المللی را به سود خود تغییر دهند.

این پژوهش هشدار می‌دهد: فشارهای جمعتی و مالی ادامه پیدا خواهند کرد تا ظرفیت‌ها و توانایی‌های ناتو را به چالش بکشند. در آسیا آشکار شدن کاهش تعهدات آمریکا می‌تواند متحدین و شرکای کنونی آن را ترغیب نماید تا به تلاش‌های یکجانبه مدرن سازی نظامی یا جستجوی اتحادها و همکاری‌های جایگزین دیگر روی آورند.

با این وجود گرچه گزارش پنتاگون تاکید می‌کند که هیچ قدرت یا ائتلافی از قدرت‌ها تاکنون ظهور نکرده‌اند که به طور جدی بتوانند نفوذ و قدرت جهانی ایالت متحده آمریکا را به صراحت تحت تاثیر قرار دهند اما مدعی می‌شود: آمریکا در جهانی عمل خواهد کرد که در قدرت کلی نظامی و اقتصادی خود و متحدینش نمی‌تواند به سرعت رقبای بالقوه آن فزونی باید. تعداد زیادی از کشورها می‌توانند به صورت بومی مزیت‌های نظامی تولید کنند که برابر و یا حتی بالاتر از قابلیت‌های ستاد مشترک ارتش آمریکا و متحدینش باشد. این در حالی است که برتری تکنولوژیک آمریکا با پاسخ نامتقارن، غیر متعارف و ترکیبی دشمنان آن از بین خواهد رفت.

این گزارش با ارائه دیدگاهی از جهان در سال 2035 در نتیجه گیری می‌گوید: مشخص نیست که آمریکا بتواند در پرداختن به هنجارهای رقابتی، اختلال دائمی همراه با قابلیت‌های برنامه‌ریزی شده، رویکرد کاربردی و منابع مالی به صورت همزمان تخصص داشته باشد. روزی فراخواهد رسید که می‌توان به شکل مناسب تری مشکلات مربوط به امنیت جهانی را مدیریت نمود و همزمان از اقدامات هزینه بر برای حل آن‌ها به صورت گسترده اجتناب کرد.

مسکو مکررا اتهامات مربوط به حمایت و پشتیبانی از بلندپروازی‌های جهانی برای مقابله با قدرت آمریکا را رد می‌کند.

ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در حاشیه نشست اقتصادی بین المللی در سنت پترزبورگ گفته است: روسیه انگیزه‌ای برای ابرقدرت شدن یا حتی یک وضعیت زودگذر برای در ابرقدرت ماندن را ندارد. ما به صورت تهاجمی رفتار نخواهیم کرد. ما به صورت مداوم و پیوسته از منافعمان دفاع خواهیم کرد.

در ابتدای سال جاری روسیه نسخه جدیدی از دکترین سیاست خارجی خود را اتخاذ کرده که در بطن آن سیاست تغییر به سوی یک جهان چندقطبی و چندمرکزی قابل مشاهده است.
سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه در ماه آوریل گفت: گذار به یک معماری چند مرکزی باید در حالت ایده آل و مبتنی بر تعامل مراکز اصلی قدرت باشد.

وی افزود مطمئن نیست که چنین معماری دست یافتنی باشد.