جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

با ادبیات و مصالحی قدیمی شما در پیمانی نوین میروید !

رضا پهلوی از بازماندگان زمان سلطنت سابق ایران ، الان سالهاست هر از گاهی طرحی نو میآورد شورای ملی ایران ، ققنوس ، فرشگرد ، راهگرد … که تقریبا کسی نگاهش نمیکند چون جنبه عملی ندارد ، کسی رضا پهلوی را جدی نمیگیرد چون قبل از هر فراخوانی جهت آوردن بقیه زیر پرچم خودش ، باید عملا نشان بدهد از بقیه بهتر است . والا 100 سال دیگر هم بگذرد و هر سالی یک طرح و پیمانی بیاورد باز هم قدمی جدی محسوب نمیشود .
البته عده ای از افراد که به نام سلطنت طلب نان میخورند از این پیمانها لقمه های مجازی در ذهنشان میزنند .
ولی برای جدی گرفته شدن … رضا پهلوی چکار باید ابتدا بکند ؟

از مقام ولیعهدی خودساخته رسما کوتاه بیاید .
جنایتهای زمان سلطنت پدرش را محکوم کند .

بعد از این 2 قدم مهم حتما ادبیات و روشش اتوماتیک تغییر میکند و حزبی سیاسی میتواند داشته باشد تا جدی گرفته شود . در ادبیات سیاسی مدرن هیچ جانوری با مصالح قدیمی نمیتواند ساختمانی جدید بسازد و تا زمانی که این 2 قدم جدی را برنداشته رضا پهلوی جدی نیست مشغول بازی کردن است . آدمهای جدی وقت تلف نکنند ، بقیه هم مختارند تا به زدن سوت بلبلی ادامه دهند ! این روزهای سرنوشت ساز در ایران نیرویی میتواند مدعی باشد که با یک فراخوان نیمی از چرخ اقتصادی ایران را بخواباند و اعتصاب سراسری سازمان بدهد والا به حرف و بیانیه و فراخوان باشد هرکسی میتواند مدعی باشد .

جریان و بازماندگان سلطنت البته به واقعیت های روز سیاسی و جهانی و منطقه ایی اشراف نسبی دارند و میدانند آن زمان مفت خوری سابق بر نمیگردد ، ولی بازهم کوتاه نمیآیند . چون تنها جریانی است که در کنار اصلاح طلبان حکومتی باب طبع ارباب بی مروت هستند . ارباب بی مروت هم البته سرش توی حساب است و میداند که بازماندگان سلطنت کالیبرشان اندازه جامعه 80 میلیونی ایران نیست پس باید جمعی از همگان باشد با هژمونی سیاسی سلطنت .

چند سال پیش تلاشی هم توسط کاخ سفید شد تا مجاهدین را زیر هژمونی سلطنت بچپاند ، ولی نشد . من هم اشاره کردم مجاهدین با هرمقدار ضعف و اشکال بعید است قبول کنند زیر پرچم سلطنت بروند . وقتی مسعود رجوی در پیامی گفت رضا پهلوی میتواند مثل هر فعال سیاسی عمل کند به شرطی که داعیه سلطنت و ولیعهدی نداشته باشد…معلوم دار شد ارباب بی مروت تلاش کرده تا وحدتی بین این 2 جریان بسازد با هژمونی سلطنت … ولی نتوانست هژمونی جریان سلطنت را بچپاند .

حالا فراخوان رضا پهلوی هم قاعدتا یک مخاطب بیشتر ندارد و آن هم مجاهدین هستند رضا پهلوی و جریان سلطنت از مجاهدین خوششان نمیاید ولی عادت ندارند ضمن مفت خوری قبیله خودشان برای کسی سوت مفتی نمیزنند ! 10 سال که چی بگم ، 100 سال بگذرد این حکایت تغییری نمیکند !

05.10.2020
اسماعیل هوشیار