نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

«
»

امریکا خواهان تغیردرافغانستان است

    نوشته : اسماعیل فروغی

     پس ازانتشار پیام صوتی داکترمحمد امین احمدی عضوهیأت مذاکره کننده ی دولت افغانستان درباره ی ضرورت جدی ایجاد حکومت مشترکِ بدون حضورداکتراشرف غنی ، عباس استانکزی معاون هیأت گفتگوکننده ی طالبان نیز، ضمن بازدید هیأت طالبان ازماسکو ، به صراحت گفته است که : رییس جمهورغنی وحکومت اش یگانه مانع صلح است … او می گوید : اگرامروزاشرف غنی از جنگ دست برداشته واستعفا بدهد ، این گروه حاضر به مذاکره و همکاری با حکومت جدید می شود …

      این اظهارات ، درحالی بازتاب گسترده یافته است که اخیراً آنتونی بلینکن وزیرخارجه ی جدید امریکا هم پس ازگذاشتنِ مهرتایید برادامه ی کارزلمی خلیلزاد درامورافغانستان ، در نهایت امر، باورمندی اش را برتطبیق توافقنامه ی صلح میان طالبان و امریکا تأکید کرده است .

      از جانب دیگر ، سفرهای پرطنطنه واستقبال رسمی گرم ازهیأت طالبان درپاکستان ، ایران ، روسیه و بعداً چین ، که همه مطابق نقشه ی راهِ خلیلزاد – طالبان ، سبب تقویت و استحکام موقف سیاسی طالبان گردیده است ، واضح می سازد که اکنون نفی طالبان از پروسه ی شریک شدن درقدرت ناممکن وحتا غیرقابل انکاربه نظرمی رسد .

      شواهد نشان می دهد که هم امریکای خسته ازجنگ وهم پاکستان مداخله گر، با تفاهمِ هم ، بیشتر برای تغیروضعیت موجود تمایل دارند تا به حفظ آن .

      امریکا آرزودارد تا با آبرو و بی سروصدا ازافغانستان پا پس بکشد ؛ که این تنها در صورت تطبیق توافقنامه ی دوحه و امتیازدادن به طالبان متصوروممکن است نه با ایستادن در پشت غنی وصالح .امریکاییان نمیخواهند به آن رویداد مهم تاریخیِ پشت پا بزنند که یکسال قبل دردوحه اتفاق افتاده وازبرکت آن طی یکسال گذشته هیچ سربازآنان بقتل نرسیده است .

      متکی به دلایل و شواهد بسیار، داکترغنی وامرالله صالح بخواهند یا نخواهند ، امریکاییان درتفاهم با پاکستان ، در تفاهم با شیخ های میلیاردرسعودی واماراتی ، درتفاهم باقدرتهای منطقه – شاید حتا درتفاهم با ایران ( البته پس ازاحیای برجام ) ، شرکت طالبان در قدرت را تنها راه نجات خود ازمنجلاب خونین جنگ افغانستان تشخیص نموده اند ــ نه کم و نه زیاد … 

    اما اینکه کناررفتن غنی و تیم تک محوراش ازرأس حکومت و شریک کردن بی رویه و بدون ضمانت طالبان درقدرت ( آنگونه که خلیلزاد و پاکستان پلان کرده اند )  ، ثبات و صلح به کشور به ارمغان بیاورد ؛ من به آن شک دارم . همه بیادداریم که سی سی و اند سال پیش هم ، امریکا، پاکستان و مجاهدان وقت ، با پیش شرطِ کناررفتن داکترنجیب الله رییس جمهور پیشین ، قدرت را تصاحب کرده ، هرج و مرج خونینی برپا داشتند که تاهنوزآثار زیانبارآن باقیست .

     به باورمن اشرف غنی منحیث یک رییس جمهورناکام و تک محور، بخاطرصلح و به پاس تاوان ناکامی ها و عدم صداقتش در رهبری مملکت باید کنار برود ؛ اما بخاطرجلوگیری ازفروپاشی نظام وقوای مسلح کشورکه اثرات خونبارو ناگواری در قبال خواهد داشت ، این کناررفتن رییس جمهوروحکومت موجود ازقدرت ، باید با نقشه ی راهی مسوولانه و تضمین شده ازسوی شورای امنیت سازمان ملل متحد ، قدرتهای بزرگ و کشورهای منطقه ی ما همراه باشد . درغیرآن تاریخ خونبار سی سال پیش دوباره تکرارخواهد شد.