آیا فروش زنان در افغانستان داغ ننگی بر پیشانی هر یک ما نیست
پوهندوی شیما غفوری 14.12.14
یک گزارش حاکی از آن است که زنان درمناطق سرحدی به خصوص در ولسوالی شینوار به فروش میرسند. در این مناطق بصورت اوسط روزانه دو زن معمولاً به پاکستانی های که در مناطق دور دست آن کشورحیات به سر میبرند، فروخته میشوند. زن ها از جانب نزدیکترین مرد های فامیلشان یعنی پدر، برادر و حتی شوهران شان در مقابل پول معامله میگردند. بعضی از زنان در حالی به فروش میرسند، که اطفال شان با درد و رنج بی مادری در خانه باقی میمانند. این واقعیت شرم آور را در این لینک میتوانید مشاهده نمائید و مسؤلانه در مورد محو آن بیندیشید و با خوانندگان شریک بسازئید. تا راهی برای نجات این زنان از چنین حالتی پیدا گردد.
https://www.youtube.com/watch?v=mf0WzRD2u2A
سقوط انسانیت
من چه دانم که کی ام
مادرم گفت که از جنس زنم.
بهر تعویض به اسعار منم.
من زنم، دختر شینوار منم.
که به هنگام فروش بدنم
آن یکی موی مرا میبیند
دیگرش هم، صدف روی مرا.
چشم جادوی مرا،
نرمی سینۀ من، پیکر بی روح مرا
و من از فرط حیاء
زیر باران نگاه
غرق اشک و عرق از اوج جفا
از تن خسته خود می پرسم
که :
من کی ام؟ حیوانم؟
پارۀ بی هنر بی جانم؟
از چه دانم که منم، انسانم؟
از چه دانم که منم، انسانم؟
شیما غفوری
۱۲/۱۲/۲۰۱۴ ماربورگ آلمان
