پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

«
»

ترامپ درک نادرستی از تاریخ و موقعیت پایگاه بگرام دارد

 «شاشانک جوشی» دبیر دفاعی نشریه اکونومیست، در یک تحلیل توضیح داده است که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، پایگاه بگرام را در نزدیکی مراکز هسته‌ای چین معرفی کرده، در حالی که منظور وی منطقه «لوپ‌نور» در ایالت «سین‌کیانگ» است؛ محلی که حدود دو هزار کیلومتر با افغانستان فاصله دارد.

به نوشته این نشریه، ترامپ همچنین مدعی شده آمریکا پایگاه بگرام را ساخته است؛ در حالی که این تأسیسات در دهه پنجاه میلادی توسط اتحاد شوروی ساخته شد و در جریان جنگ دهه هشتاد علیه مجاهدین مورد استفاده قرار گرفت.

این نشریه یادآوری کرده است که بگرام در سال 2001 ابتدا توسط نیروهای ویژه انگلیس تصرف شد و سپس به پایگاه اصلی امریکا در افغانستان بدل گردید. آمریکایی‌ها در طول حضورشان آن را به شهری کوچک با امکانات کامل نظامی و رفاهی، از جمله استخر، سینما و شعبه‌های برگرکینگ و پیتزاهات، تبدیل کردند.

جو‌شی نوشته است که بازپس‌گیری بگرام مستلزم اعزام هزاران سرباز آمریکایی و ایجاد پل هوایی از مسیر پاکستان خواهد بود؛ اقدامی که نقض توافق 2020 آمریکا با طالبان به‌شمار می‌رود.

با باور نویسنده، سود واقعی این اقدام نیز زیر سوال است، زیرا راه‌های دیگری برای نظارت بر آزمایش‌های موشکی چین وجود دارد.

نشریه انگلیسی تأکید کرده است که اصرار ترامپ بر بازپس‌گیری بگرام بیش از آنکه بر اساس ملاحظات عملی باشد، ریشه در نگاه نواستعماری وی دارد.

اکونومیست همچنین یادآور شد که ترامپ پیش‌تر نیز بارها تهدید کرده بود کانادا، گرینلند و غزه را تصرف کند و حالا بگرام تازه‌ترین مورد در فهرست ذهنی اوست.

رئیس جمهور آمریکا هفته گذشته در نشستی خبری بار دیگر خروج نظامی این کشور از افغانستان را «فاجعه کامل» توصیف کرد و گفت: «ما آن را رایگان به آن‌ها دادیم. حالا داریم تلاش می‌کنیم دوباره آن را پس بگیریم—این شاید خبر فوری باشد.»

دونالد ترامپ همچنین هشدار داد که اگر طالبان بگرام را به آمریکا تحویل ندهد، «اتفاقات بدی رخ خواهد داد».

پایگاه هوایی بگرام که در 40 کیلومتری شمال کابل قرار دارد، در دوران حضور نظامی آمریکا به بزرگترین پایگاه این کشور در افغانستان تبدیل شد. پس از توافق دوحه میان طالبان و آمریکا در سال 2020 و خروج نیروهای آمریکایی در 2021، این پایگاه به دست طالبان افتاد و از آن زمان به یکی از نمادهای خروج شتاب‌زده غرب از افغانستان بدل شده است.