استرداد استقلال کشور یا اشتباه که آینده یک ملت را به بربادی کشانید ؟
نمیدانم سالروز استرداد استقلال کشور را به ملت خود تبریکی عرض نمایم و یا اینکه در چنین روزی به حال کشور خود زار بگیریم!!!!!
هفته گذشته برای اولین بار سفری داشتم به شهر لندن . در گشت و گذار خود در شهر به نقطه ای زیبا و مشهور به نام ویکتوریا رسیدم و از زیبایی این قسمت شهر بهت زده شدم … زیر لب گفتم کاش نیاکان ما برای غلبه بر قوای انگلیس – جان های عزیز خود را فدا نمیکردند . آنها نه تنها خود را بلکه اضافه تر از صد نسل آینده خود را قربانی این حادثه نمودند .
کاش به جای مقابله ای احساساتی با انگلیس ها از داشته ها و اندوخته های آنها استفاده میکردند . با آنها قرار داد های مثبت و تاریخی می بستند و از دانش و فهم انگلیس ها سود مبیردند .
روزی یک هم میهن ما در جریان گفتگو با یک انگلیس – با افتخار تمام گفت که ما شما انگلیس ها را سه مرتبه در مقابله رویا روی شکست دادیم …. و این شخص انگلیسی در جواب گفت : بلی فرموده شما کاملا” درست است و ما هم از شما طوری دیگر انتقام گرفتیم …… ما کشور شما را صد سال تمام در جهل – نادانی و بیسوادی نگه داشتیم .
متاسفانه و بدبختانه این یک واقیعت است که نه تنها بعد از استرداد استقلال –کشور در نادانی و جهل فرو رفت بلکه هرگز نتوانست سر از این لجن زار بیرون بیاورد….
و اگر انگلیس ها در افغانستان باقی میماندند و ملت ما رابطه دوستانه با آنها میداشت . شاید بار هاو بار ها مورد تهاجم کشور های دیگر قرار نمیگرفتیم . شاید هم کشور ما به مدارج عالی ترقی میرسید . امروز ما افغانها بزرگترین رقم مهاجر در دنیا را تشکیل نمیدادیم . اضافه تر از یک میلیون معلول و معیوب نمیداشتیم . یتیم خانه ها مملو از اطفال یتیم و بی سر پرست نمیبود و شاید میتوانستیم در جمع ملت های مترقی دنیا به ا فتخار سر بجنبانیم .
متاسفانه کشور ما در جهل و نادانی ابدالدهر باقی بماند و راه حل هنوز هم وجود ندارد …..
هما امین
