گذری و نظری بزندگی و آثارزنده یاد استاد فرخ افندی
نگارنده: زلمی رزمی
استاد محمود فرخ افندی نقاش، موسیقیدان، رهبرآرکسترجاز و بنیانگزارسیستم نوتیشن موسیقی درافغانستان .
او در سال ۱۲۷۷ خورشیدی درشهراستانبول ترکیه زاده شد
فقط یک ماه ازعمرش گذشته بود که مادرش چشم ازجهان پوشید.
درشش سالگی پدرش درنتیجه یک کودتای نظامی کشته شد و محمود کوچک تحت سرپرستی مادرکلان بزرگ شد و به تحصیل پرداخت.
محمود ازآوان کودکی درهنرنقاشی مهارت عجیبی داشت، ظرف چنددقیقه چهره یک انسان را بروی کاغذ رسامی ترسیم میکرد
همینطوردرموسیقی بویژه نواختن عود، ویلن و پیانو نیز دستی چیره داشت.
وقتی که به سن بیست و یکسالگی رسید، استانبول را به قصد روم ترک گفت وچندی بعد درشهر پاریس فرانسه اقامت گزید، درآنجا به تحصیل و آموزش اصول علمی در رشته های موسیقی و رسامی پرداخت.تا اینکه روزی با علامه محمودطرزی که درآنوقت بعنوان سفیرکبیرافغانستان درفرانسه اجرای وظیفه میکرد، شناسایی پیدا میکند و به پیشنهاد وی راهی کشورعزیزما افغانستان شد تا تعلیم هنرجویان موسیقی و نقاشی را بعهده بگیرد.
فعالیت های هنری:
استادفرخ افندی درشهرکابل ابتدا فعالیت های هنری را از تیاترآغازکرد و سپس بنواختن آلات موسیقی و کمپوزآهنگهای جدید پرداخت، گفته شده که شمارکمپوزهای وی به یکصدوچهل و شش آهنگ میرسد . همچنان او سالهای زیادی بحیث استادمکتب صنایع نفیسه،
رسام اردو،
معلم مکتب موسیقی،
رهبرکورسهای موسیقی رادیو کابل و رهبرآرکسترجازنیز ایفای وظیفه کرد،
همینطور استادفرخ افندی یکی ازپیشکسوتان و پایگذاران اصول موسیقی غربی و سیستم نوتیشن درموسیقی افغانی، است
او نوتیشن طرزهای محلی را که تا آنزمان در موسیقی کشورما سابقه نداشت، آماده ساخت.
یکی دیگر از ویژگی های یگانه استاد فرخ افندی درآفرینش های هنرهای او، کمپوزآهنگهای رزمی و حماسی، مارشهای ملی با سیستم نوتیشن است که ازآنجمله معروف ترین آن (لوی سلامی شاهی) است که چند دهه پایدارماند.
استادسلیم سرمست، استادفقیرمحمدننگبالی، استاد اسمعیل خان اعظمی سکسفون نواز،استاد محمدانورنوشاد اکوردیون نواز ازشاگردان معروف او درموسیقی و فیض محمدخان،کریم شاه خان،استاد خیرمحمد خان و استادغوث الدین ازتربیت یافتگان وی در رشته نقاشی میباشند
همینطورهنرمندان تیاترکشورما نیز از وی بهره های فراوانی جسته اند که یکی ازآنها فرزندهنرمندش قادرفرخ هنرپیشه ورزیده سینما و تیاترکشوراست.
استادفرخ افندی سرانجام به بستربیماری افتید و درسال ۱۳۵۶ پس ازیکسال جدال با بیماری فلج در سن ۷۷ سالگی دارفانی را وداع گفت
