ملیحه تیره گل یار و همراه صمیمی ما درگذشت!
هنوز جوهر کامنت دوستانه و صمیمی ملیحه پای مطلب منتشر شده از سوی گزارشگران خشک نشده بود که خبر درگذشت این عزیز را دریافت کردم. ملیحه, ناظر و همراه شورای مستقل همبستگی با جنبشهای اجتماعی در ایران بود. او را دیر شناختم و بارها و بارها خود را سرزنش کردم که چگونه دهه ها در دنیای مجازی خارج از کشور سرگردان چرخیده ام و اینگونه انسانهای شریف و فرهیخته را از نزدیک نشناخته ام؟ از تجربیاتشان نیاموختم و با ادبیات تبعید کمتر آشنا شده ام. سالهایی بر باد رفته را نمیتوان بازگرداند.با انسان های والائی که هر واژه و کلمه را دهها بار مز مزمه میکنند و سپس آغاز به سخن می کنند. انسانهایی که هر یک و در حد توان بار سنگین تعهد و وظیفه شناسی را نسبت به اینده گان بر دوش خود حمل کرده اند و افتخار افرین و تا پای جان دین خود را به ادبیات و فرهنگ سیاسی مردم کشورمان ادا کرده اند.متناوب با او مکاتبه داشتم و هرگز او را از نزدیک ندیدم و هنوز فرسنگ ها با شناخت نظریات و تعلقات فکری اش فاصله دارم.
ملیحه تیره گل شاعر و پژوهشگری بود که در زمینه های ادبی و هنری تلاشها و خدمات بسیاری به ادبیات تبعید کرد و حتی در شرایط سخت بیماری نیز از این کوشش ها دریغ نکرد. نا آرام با تبعید زندگی کرد و همراه آن شد. از آثار او مقدمه ای بر ادبیات تبعید و سپس چهارده جلد از کتاب روایتی از ادبیات تبعید بود که لینک آنرا در سایت آگاهی نیوز می بینید. ملیحه رنج بسیاری برای نوشتن این کتاب کشید و همچنان و همچنان نوشت تا شاید در اختیار نسلهای جدید برای شناخت تاریخچه ادبیاتی ایرانیان در تبعید قرار بگیرد. افسوس که خاموش شد و این زنجیره نگارش پایان یافت.
ملیحه اما پر از احساس و صمیمیت بود. با هر نوشته و هر واژه ای امیدبخش و انگیزه بخش, مخاطب را به تداوم فعالیتش تشویق میکرد. ملیحه الهام بخش و مشوق من نیز بود و به یاد او جوهر این قلم را مجددا پر میکنم. متون منتشر شده از ملیحه را میتوان در سایت غرفه آخر که لینک آن مدتهاست در بخش پیوندهای سایت گزارشگران منعکس شده است, مشاهده و ملاحظه کرد. راهنمایی ها و نظرات مثبت ملیحه بارها مورد استفاده فراخوان ها و کارزارهای سایت گزارشگران قرار گرفت.
با دنیایی از قدردانی و سپاس از زندگی پربار این نویسنده و شاعر گرانقدر!
یادش گرامی و زنده باد!
بهروز سورن
24.5.2020
