افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

«
»

صاحب‌منصبان اوکراین رشوه گرفته‌اند؟

نویسنده: Jacob G.‎ Hornbergerمترجم: م. نوری برگرفته از : وب سایت «آنتی کریگ» ــ Antikrieg ــ ۱۵ ژوئن ۲۰۲۲ *

در جنگ اوکراین موضوع بر سر آزادی اوکراین نیست. بحث بر سر عضویت اوکراین در پیمانِ فرتوت، زنگ‌زده و دایناسورمانندی به‌نام ناتوست. دولتمردان اوکراین حاضر شده‌اند هزاران نفر از شهروندان و کشور خود را برای عضویت در ناتو قربانی کنند. سئوالی که طبیعتاً پیش می‌آید این است: آیا چیز دیگری به‌جز پرداخت رشوه به سران فاسد اوکراین موجب رضایت آنها به قربانی کردن شهروندان و کشور می‌شد؟
 

۱۸ ماه مه ۲۰۲۲ من در نوشته‌ای در وبلاگم این احتمال را مطرح کردم که حداقل میلیون‌ها دلار از ۴۰ میلیارد دلار بستۀ کمک مالی آمریکا به اوکراین که سنا آن را سریعاً تصویب کرد، به‌عنوان رشوه به صاحب‌منصبان اوکراین پرداخت خواهد شد. وگرنه چه دلیلی داشت که اعضای کنگره و نمایندگان وزارت دفاع مصرّانه خواهان نظارت بر نحوۀ صرف این پول در اوکراین شوند؟ علاوه براین، غیر از دادن رشوه به مسئولین اوکراین به چه نحو دیگری می‌شد مطمئن بود که آنها برای تداوم جنگ با آمریکا همراهی خواهند کرد؟ صحبت بر سر صاحب‌منصبانی است که زمام امور را شاید در فاسدترین رژیم جهان در دست دارند.

کسانی را که در این زمینه دچار تردیدند به مقالۀ دیروز وال استریت ژورنال ارجاع می‌دهم که عنوان آن بسیار گویاست: «مسئولین عاتیرتبۀ افغانستان به اقامتگاه‌های لوکس در خارج از کشور فرارکرده‌اند». در اولین پاراگراف این مقاله می‌خوانیم:«طی سال‌های پایانی جنگ در افغانستان، برخی ازصاحب‌منصبان و خانواده‌های آنها میلیون‌ها دلار صرف خرید خانه‌هایی در ایالات متّحده و سایر کشورهای جهان کردند و به محض این که از ترس تشدید خشونت و درگیری مجبوربه فرار از افغانستان شدند این خانه‌ها به محل اسقرار آنها تبدیل شد». بعد در مقاله مشخصات این خانه‌های لوکس به تفصیل توضیح داده می‌شود.

خب، می‌توان این طور تصور کرد که این صاحب‌منصبان افغانستان و همگی بوروکرات‌ها و سیاستمداران صادق، با وظیفه‌شناسی تمام بخشی از حقوق ماهیانۀ دولتی را پس‌انداز کرده و به این ترتیب تبدیل به میلیونر شده‌اند.

ولی امکان دیگری نیز هست که به‌نظر من محتمل‌تر است. بارهای هواپیماهای پُر از اسکناس دلار را به‌خاطر دارید که پنتاگون از محل مالیات‌های مردم آمریکا به افغانستان می‌فرستاد؟ به‌خاطر می‌آورید که هیچ بازرسی کنترل نمی‌کرد که این پول‌ها به چه کسانی پرداخت می‌شوند؟ من احتمال زیاد می‌دهم که این پول‌ها به‌عنوان رشوه به مسئولین افغانستان داده شده‌اند تا آنها را برای تداوم مداخلۀ نظامی ‌آمریکا و اشغال افغانستان با خود همراه سازند.

این موضوع مرا به‌یاد طرح دیگری از سازمان سیا انداخت که سازمان سیا علی‌رغم پیروزی سالوادور آلنده در انتخابات ۱۹۷۰ شیلی، می‌خواست مانع از ریاست‌جمهوری سالوادور آلنده شود. در آن زمان رسیدگی به صحّت انتخابات به کنگرۀ شیلی محول شده بود و سازمان سیا تصمیم گرفت مخفیانه به اعضای کنگرۀ شیلی رشوه پرداخت کند تا آنها علیه آلنده رأی دهند.

همزمان سازمان سیا طرحی را راه‌اندازی کرد که بخشی از دست‌اندرکاران شیلی کودتایی را جهت جلوگیری از به قدرت رسیدن آلنده و احیاناً قتل او انجام دهند. همانطور که در کتاب اخیرم به تفصیل توضیح داده‌ام، سازمان سیا پس از امتناع رئیس ستاد ارتش شیلی، ژنرال رنه شنایدر از همکاری برای انجام کودتا، او را ربوده و خیابان‌های سانتیاگو به قتل رساند. از قضا بازتاب بسیار منفی قتل شنایدر در جامعۀ شیلی، رشوه‌های پرداخت‌شده به اعضای کنگره را برباد داد و کنگره نهایتاٌ ریاست‌جمهوری آلنده را تأئید کرد. سه سال بعد طرح تغییر رژیم موفق بود و مسئولین ارتش و سازمان اطلاعات و امنیت شیلی با حمایت کامل سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا حکومت را به‌دست گرفتند و آلنده را به‌سوی مرگ سوق دادند.

همانطور که مکرّراً نوشته‌ام در جنگ اوکراین موضوع بر سر آزادی اوکراین نیست. بحث بر سر عضویت اوکراین در پیمانِ فرتوت، زنگ‌زده و دایناسورمانندی به‌نام ناتوست. دولتمردان اوکراین حاضر شده‌اند هزاران نفر از شهروندان و کشور خود را برای عضویت در ناتو قربانی کنند. سئوالی که طبیعتاً پیش می‌آید این است: آیا چیز دیگری به‌جز پرداخت رشوه به سران فاسد اوکراین موجب رضایت آنها به قربانی کردن شهروندان و کشور می‌شد؟

* http://antikrieg.com/aktuell/۲۰۲۲_۰۶_۱۵_bestechungsgelder.htm
(این مقاله ابتدا در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۲۲ به زبان انگلیسی در Future of Freedom Foundation منتشر شده است.)