پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

رویکرد ترامپ در ونزوئلا؛زنگ خطری برای جامعه جهانی

آنچه در این مقطع زمانی درقبال تحولات ونزوئلا نمود بیشتری پیدا کرده،رویکرد مخرب آمریکاست که نشان می دهد واشنگتن،دیگر طرح های براندازی دولتها را آشکارا دنبال می کند و اهمیتی برای قوانین بین المللی قائل نیست،چنین روندی می تواند پیامدهای جبران ناپذیری برای جهان به دنبال داشته باشد.

 از زمان به قدرت رسیدن ‘هوگو چاوز’ رئیس جمهوری فقید ونزوئلا در قدرت، مقامات دولت کاراکاس بارها از تلاش های آمریکا و سازمان سیا برای نفوذ و تسلط بر این کشور منطقه آمریکای لاتین سخن به میان آورده بودند. عوامل اطلاعاتی آمریکا سالهاست به واسطه رویکرد چپ ونزوئلا، این کشور را به شدت زیر نظر داشته اند. پس از حضور ‘دونالد ترامپ’ در سمت ریاست جمهوری آمریکا، کاخ سفید برنامه های جدیدی را برای نفوذ هرچه بیشتر در ونزوئلا تدارک دید.
باید به این مسئله اشاره شود که اقدامات آمریکا برای نفوذ در ونزوئلا سالهاست به صورت تدریجی و پشت پرده در جریان بوده و از دید دولتمردان آمریکا اکنون زمال اعمال فشار نهایی به این کشور منطقه آمریکای لاتین است.
در این میان رویکرد جدید بسیار خطرناک امریکا که در سیاست هایش در قبال ونزوئلا تبلور یافته، اثبات کننده این است که دولت واشنگتن به هیچ وجه ارزشی برای استقلال و تمامیت ارضی کشورها قائل نیست و با خط مشی افراطی به دنبال تثبیت نفوذ خود در کشورهای مدنظرش است.
اقدام دولت امریکا که مدتهاست ونزوئلا را تحریم کرده و این کشور را تحت فشار گذاشته، در به رسمیت شناختن رهبر مخالفان دولت کاراکاس به عنوان رئیس جمهوری ونزوئلا بدون تردید مغایر با قوانین بین الملل و خلاف عرف دیپلماتیک است.
آمریکا حتی فراتر از این اقدام غیرقانونی عمل کرده و هم پیمانانش را به حمایت از خوان گوایدو ترغیب کرده است.
مقامات آمریکایی که سالهاست اقدامات خرابکارانه در کشورهای مختلف را به صورت پنهانی و پشت پرده انجام می دادند اکنون نه تنها آشکارا به دنبال نفوذ و طراحی کودتا در کشورها هستند بلکه هم پیمانانش را تحت فشار می گذارد تا از این شیوه حمایت کنند.
این رویکرد جدید کاخ سفید آغازگر دوران جدید خطرناکی در جامعه جهانی خواهد بود که می تواند قربانیان بیشتری در آینده داشته باشد. قطعا ونزوئلا آخرین کشوری نخواهد بود که با این شیوه جدید توسط واشنگتن مورد هجوم قرار می گیرد.
اجرای این رویکرد اثبات می کند که تفکرات افراطی در دولت ترامپ آشکارا بر تصمیم گیری ها حاکم بوده و در این مسیر قوانین و اصول بین المللی نه تنها جایی ندارد بلکه به راحتی توسط دولتمردان آمریکایی زیر پا گذاشته می شوند.
امریکا مدعی احیای دمکراسی در ونزوئلا بوده اما منتقدان معتقدند که واشنگتن با سیاست هایش در حال تشدید بحران انسانی در ونزوئلاست. برخی از کارشناسان همچنین بر این باورند که دولت امریکا هیچ تمایلی به حفاظت از دمکراسی یا بهبود اوضاع انسانی در ونزوئلا ندارد و بیشتر تمرکزش کنترل نفت ونزوئلا و به دنبال آن کنترل بازار جهانی نفت و همچنین تثبیت نفوذ واشنگتن در آمریکای لاتین بوده است.
امریکا به این دلیل به دنبال براندازی دو دولت چاوز و مادورو بوده چون شیوه حکومت داری روسای جمهور پیشین و کنونی ونزوئلا منافع کاخ سفید را تامین نمی کرده و دولت کاراکاس از نفت به عنوان ابزاری برای مقابله با هژمونی امریکا در نیمکره غربی استفاده می کرده است.
ونزوئلا در دوران چاوز رویکرد انقلابی را در آمریکای لاتین در پیش گرفت و با حضور فعالانه در ائتلاف های ضدآمریکایی در امریکای لاتین، به خطری جدی برای واشنگتن تبدیل شد. ونزوئلا با همسو کردن کشورهای چپ گرا به دنبال کاهش نفوذ واشنگتن در آمریکای لاتین بود. در این میان تقویت روابط ونزوئلا با کشورهایی همچون روسیه، چین و ایران عملا دولتمردان آمریکایی را نگران تر کرد.
این اقدامات ضدامریکایی ونزوئلا باعث شد تا مقامات امریکایی سالها به دنبال طرح هایی برای نفوذ بیشتر در ونزوئلا و براندازی دولت چپ گرا در این کشور باشند.

گزارش از: اطهر اینانلو