تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

رای منفی آلمان به قطعنامه محکومیت نئونازیسم 

نشریه ی هفته

05.11.22

یک نقطه عطف: آلمان و اتریش به قطعنامه سازمان ملل در محکومیت نئونازیسم رای منفی دادند.

به گزارش روسیه امروز، تا پیش از این رای گیری اخیر، فقط این ایالات متحده و اوکراین بودند که آشکارا با قطعنامه سازمان ملل علیه ستایش نازیسم مخالفت کردند. 
اکنون آلمان، ایتالیا، اتریش، مجارستان و سایر کشورهای اتحادیه اروپا نیز به آن رای منفی دادند. 
امسال نیز قطعنامه ای توسط روسیه به سازمان ملل برای محکومیت نازیسم ارائه شد که از سوی بسیاری از کشورهای غربی مورد حمله قرار گرفت و به آن رای منفی دادند.
کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل با ۵۱ رای مخالف و ۱۰۶ رای موافق پیش نویس قطعنامه روسیه در مورد مبارزه با ستایش نازیسم را تصویب کرد. ۱۵ کشور نیز رای ممتنع دادند. ایران در رای گیری شرکت نکرد.

عنوان این سند “مبارزه با ستایش نازیسم و سایر اقداماتی است که به دامن زدن به اشکال معاصر نژادپرستی، تبعیض نژادی، بیگانه هراسی و عدم تحمل مرتبط کمک می کند.”
چنین قطعنامه ای هر سال توسط مجمع عمومی سازمان ملل تصویب می شود. 

پس از تایید کمیته، مجمع عمومی سازمان ملل باید در مورد آنچه معمولا در ماه دسامبر اتفاق می افتد رای دهد. 

از سال ۲۰۱۴، تنها ایالات متحده و اوکراین به طور مرتب به این قطعنامه رای منفی داده اند، در حالی که کشورهای اتحادیه اروپا و ناتو و همچنین برخی از کشورهای دیگر از نقاط جهان به این قطعنامه رأی ممتنع داده اند. 

اما این بار پیش نویس قطعنامه از سوی آلمان، بریتانیا، اتریش، فرانسه، ژاپن، ایتالیا، گرجستان، کشورهای حوزه بالتیک و مجارستان نیز رد شد. 

به گفته گریگوری لوکیانتسف، معاون اداره همکاری های بشردوستانه و حقوق بشر در وزارت خارجه روسیه، همچنین تلاش شده تا با ترفندهای سازمانی از برگزاری رای آینده جلوگیری شود

استرالیا، ژاپن، لیبریا و مقدونیه شمالی یک اعتراضیه و اصلاحیه برای این قطعنامه ارائه کردند.
این اعتراضیه مدعی میشد، که روسیه با این قطعنامه تلاش دارد که اقدام نظامی خود در اوکراین را به بهانه مبارزه با نازیسم توجیه کند.
آنها اصلاحاتی را پیشنهاد کردند تا روسیه را متقاعد کنند که متن را از مرحله رای گیری خارج کند. 

اما آنها موفق نشده اند متن را به طور اساسی به نفع خود تغییر دهند و درخواست هایی را که مناسب آنها نیست حذف کنند:
“تخریب بناهای یادبود آزادی خواهان، تظاهرات نئونازی ها و راهپیمایی های مشعل، ممنوعیت نمادهای مرتبط با پیروزی. بنابراین آنها تصمیم گرفتند کاری کاملاً “خلاق” انجام دهند، اما این استراتژی هم نتیجه نداد.”

این دیپلمات روسی وضعیت سال ۲۹۱۱ را یادآور شد، زمانی که رای گیری در بین کشورهای اتحادیه اروپا تقسیم شد و برخی از کشورهای عضو رای منفی دادند و برخی دیگر رای ممتنع دادند. 

“در آن زمان نمایندگان آلمان، ایتالیا و اتریش به ما سوگند یاد کردند که هرگز نمی توانند به سندی که در آن تمجید از ناسیونال سوسیالیسم اساساً محکوم شده باشد، رأی منفی دهند.”

این دیپلمات روس به شدت از این رفتار آنها انتقاد کرد و آن را جعل تاریخ دانست. 

وی در اظهارنظری که در سایت سفارت روسیه در برلین منتشر شده، نوشت:

طی سال‌های اخیر پس از تصویب قطعنامه، دولت‌های غربی مکرراً پیشنهاد کرده‌اند که در متن پیش‌نویس قطعنامه متنی را وارد کنند که ادعا می‌کنند “آلمان هیتلری و اتحاد جماهیر شوروی مسئولیت برابر برای آغاز جنگ جهانی دوم” داشته اند گنجانده شود. 

“آنها همچنین می خواستند تزهای مربوط به “دو رژیم تمامیت خواه” را در سند وارد کنند و اینکه همکاران نازیسم نباید محکوم شوند زیرا آنها به اصطلاح “قهرمانان ملی” هستند. این مفاد برای ما کاملاً غیرقابل قبول است، ما آن را رد می کنیم و با چنین جعل تاریخ موافق نیستیم.” 

“این مفاد برای ما کاملاً غیرقابل قبول است، ما آن را رد می کنیم و با چنین جعل تاریخ موافق نیستیم.”

رسانه روسیه امروز بزبان آلمانی در سال های اخیر تلاش کرده است دلایل عدم پذیرش آلمان از این قطعنامه سازمان ملل را دریابد. 

در سال ۲۰۲۰، پاسخ به درخواست روسیه امروز این بود که دلایل دولت آلمان بعدا ارائه میشود، اما این اتفاق حتی پس از یک سال هم رخ نداده است. 

در دسامبر ۲۰۲۱ سخنگوی وزارت خارجه آلمان فدرال، آندریا ساسه، پاسخ داد:

“ ما مثل همیشه، درباره تصمیم خود درباره رای دادن خود در سازمان ملل اظهار نظری نخواهیم کرد.”

در سال ۲۰۲۰ فرستاده واشنگتن در سازمان ملل متحد استدلال کرده بود که ممنوعیت تمجید از نازیسم نقض متمم اول قانون اساسی ایالات متحده در حمایت از آزادی بیان است. 

ایالات متحده همچنین مسکو را متهم کرده بود که می خواهد از این قطعنامه برای ترویج “روایت های اطلاعات نادرست” درباره نئونازیسم در کشورهای بالتیک و اوکراین استفاده کند.