چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

درگرداب حکومت سازی غرق شده ایم

در میزهای مدور تلویزیونها روی حکومت سازی جدید بحثهای دلگیر وبی محتوی ادامه دارد . واعظان ومبلغین حکومت سازی جدید طرفداران آغای کرزی که سرخیل و قافله سالار فساد است ، عده ای از جهادی های مقام باخته و برخی مرتجعین غرب نشین شریعت نا اگاه طالب طلب هستند .

از سال ۱۳۷۱ که حکومت عبوری مجاهدین از گورنر هاوس پشاور به کابل فرستاده شد تا کنون حکومت سازی ادامه دارد . حکومت عبوری مجددی ، حکومت فراری ربانی به علاقه داری خواجه بهالدین تخار ، امارت طالبان ، باز حکومت عبوری ، موقت وقانونی وغیره وغیره . سه دهه از حکومت سازی میگذرد ، زده وکنده زیر نام قانون اساسی پس از پی سپر نمودن جاده های خون ووحشت وویرانی تواءم با استبداد جهادی وطالبی ۲۰ سال از حکومت طبق قانون اساسی گذشت که ان هم همین جاده را می پیماید حالا میگویند نه شد از سر ! باز به نقطه صفری بر میگردیم و روی ۲۰ سال گذشته خط کشیده دوباره به حکومت موقت ، عبوری  وسر پرست یا حکومت به اصطلاح اسلامی صلح پناه می بریم. اینها لقمه ای را که باید مستقیم بدهن ببرند انرا از عقب سر دور داده می بلعند .

چرا اینها از خط قانون می لغزند ؟

راه اسان راه صلح وشرکت در حاکمیت است تا زندانی ها رها شوند ، نامها از لست سیاه خارج گردد و مردم هم کشته نشود .در شرایط وجود قانون اساسی با تدابیر خاص ملی وبین المللی به انتخابات بروند هرکه پیروز شد حکومتش قانونی ومشروع میباشد اگر حسن نیت وعقل سلیم وجود داشته باشد و غرض بیگانه در میان نباشد به جای پیروزی از راه جنگ پیروزی از راه سیاست احسن ومرجح است .

برویت تجربه ۳۰ سال میتوان گفت که سر رشته بازی بدست پاکستان است واز جانب امریکا حمایت میگردد دران زمان هم پا فشاری بر موفقیت از طریق جنگ صور ت گرفت ، روی توافقات ژنیو پا گذاشته شد واز تطبیق پلان پنج فقره ای ملل متحد جلو گیری گردید حالا هم به همان منوال عمل میگردد.

هواداران حکومت موقت میگویند طالبان با این دولت فاسد یکجا نمیشوند ، در فساد دولت جمهوری اسلامی افغانستان وامارت اسلامی طالبان از یکدیگر عقب نمی مانند در این طرف فساد سیستماتیک و رهبری شده در ان طرف فساد لاقید ولجام گسیخته وخارج از کنتول معمول است وگرنه سران هردو طرف یکجا با سران و قوماندانان جهادی صاحب این همه جاه وجلال مادی نمیگردیدند . چه میشود اگر هردو طرف مفسد دست از کشتار مردم بردارند باهم نزدیک شوندو با تداوم فساد، از طرق سیاسی  نه از راه جنگ به حل مشکل تن دهند که مردم فشار مضاعف جنگ وفساد را متحمل نشوند حداقل از حق زنده ماندن محروم نگردند . اینکه چه میکنند وچه خواهند کرد کسی مانع شده نمیتواند زیرا فساد اعم از مالی واجتماعی واخلاقی بحیث یک پروژه توسط امریکا اورده شده ، تطبیق میگردد وادامه می یابد .