جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

د بې کسانو کور

لیکونکۍ : دکتور طاوس وردک لندن د اګست ۱۸ مه ۲۰۱۴ کال

د ټولې نړۍ هیوادونه مشران لرې ،متخصیصین ، تحصیل کرده سرمایه داران لري
،  خانان لري ، سپین ګیري او ځوانان لري ، زړور او په مدرنو وسلو بار
سربازان لري ، ډیر قوی حکومتونه او ماموران لري ، ډیرې با جراته او
بیباکه زنانه ماموران او تحصیل کرده ګان لري ، سرحد لري ، قوت لري ، قوی
اقتصاد لري ، لوړ فرهنګ او کلتور لري ، تاریخی رسوم او عنعنات لری ، په
خپلو وطنو مین انسانان لري ، متحده اراده او پیوستون لري ، او د ټولو په
راس کې تحصیل کرده – متخصص – پوه – زړه سواند – زړور – جدي او پاک جمهور
ریسان او صدراعظمان لري .

 او زموږ وطن افغانستان ؟؟؟؟؟؟؟؟

وطن می خپل وا ک ېې دبل دی – وطن پلورونکي په چوکیو جنګ کوینه

او موږ د افغانستان خلک ډیر بې سیواده ، ډیر متعصب مسلمان ، ډیر بې
تفاوته خلک ، ډیر مزدور او غلامان لرو،  بې زوره او مجبورې ښځینه لرو ،
بې تفاوته ماموران او دولتي لوی مشران لرو ، ریس جمهوران او کابینه ېې د
غرب نوکر او مزدور کسان وو او دي په افغانستان کې (( د اسلامی احزابو او
مسلمان نماوو دینی ټیکه دارو ملانو ،اخوندانو ، روحانیونو ، پیرانو ،
خلیفه ګانو ، او د هزاره طریقت سیدانو دغه د (قم) مزدور نوکران تور
لنګوټي خرڅ شوي اخوندان لري ،زموږ افغانان نه تلخه لري ، نه غرور لري ،
نه احساس د وطن پرستۍ لری ، نه دشمن پیژني ، نه همسایه پیژني ، نه کینه
لري او نه دوستي او وروري لري ، هغه شۍ چې افغانان ېې لري هغه ( تفرقه
خوښونه – بې اتفاقي – دشمني – یوبل نه خوشول – خاصتا د ډالرو او پوڼډو
نوکران دي ، او د ملا او روحانیونو خبرې پټې سترګې قبلوي له همدې خاطره
افغانستان د بې کسانو کور دی) او زه ویلای شم چې د افغان عالم ، دانشمند
، دکتور ، فروفیسور ، سیاست مدار خبره اصلا یو هم نه منی خو که یو خاین –
تروریست – زبیښاک ګر – امپریالست – زوراور – نیو کلونیالست – یوه دیوبندي
ملا ، طالب ، تبلیغی ،پاکستانی یا عربي ، یا تور لنګوټي ایرانی اخوند
ورته وویل چې فلانۍ ملحد یا کافر دی فورا ېې سنګساروی )) نو دغه وضع او
حالت موږ ته داسې بریښي چې موږ بې کسان یو ، موږ حریم نه لرو – موږ سرحد
نه لرو – موږ تلخه نه لرو – موږ د جهاد کالونو پیسه دوسته او نوکران
تربیه کړلو او همدا وجه ده چې ( پاکستان – ایران – عربان – غرب – روسان –
چین ) په موږ غوبل کوي او نمایندګان ېې موږ پسونه بولي ، قاق روده راته
وایی ) یوه ورځ زموږ ځوان نسل ، محصلینو ، متعلمینو ، استادانو ، معلمینو
، مامورینو ، روشن فکرانو ، دمدنی ټولنو او احزابو نمایندګانو یو لوی
میټنګ یا لویه غونډه تشکیل نه کړه چې که مریض یو – که غریب یو – که
بیکاره یو- که بې اتفاقه یو ـ که همدیګر پذیره نه یو – که وحدت ملی نه
لرو – که ډیرخوار یو او ضعیف اقتصاد لرو – که ډیر بیسیوادان لرو – که هره
ورځ ۱۰۰ نفره وژل کیژی او موږ بې تفاوته یو د ټولو علتو مسولین ننۍ حکومت
او را تلونکي ټیمونه دي چې په چوکیو نه سره جوړیژي دغه ډله چې باید سره
یو شي او لوی میتنګ جوړ کړي یا لویه غونډه را وبولي باید د نویو دوو
کاندیدانو نه وغواړي چې ددوی د ټیمو غړي هر یو باید د تاسي په وړاندې خپل
( تحصیلی – تخصصي – ديپلومونه او مراجع ېې معرفی کړي او تاسې ته ېې در
وښيي  – پرون ېې پلار او دوی څومره سرمایه لرله او نن ېې دغه لوی سرمایه
او ملیون ډالره د کومه کړل – پرون دوی څه نیک او انسانی کارونه کړي دی ؟
ایا لاسونه ېې په وینو ککړ دی که نه ؟؟ ایا لاسونه ېې په رشوت او چور ککړ
دی او که نه ؟؟ ایا په قاچاق او شخصي او دولتی ملکیتو په غصب کې شامل دی
که نه ؟؟ ) که موږ دغه حساب دهی ور سره ونه کړو نه موږ بې کسان یو او
همیشه مو سر نوشت د بیګانه له خوانه ټاکل کیژي ، عطامحمد نور اخطارونه ور
کوي او د افغانستان خلک د هغو چا نه چې د تروریزم د له منځه وړلو په خاطر
دلته حضور لری پوشتنه نه کوې چې تاسې ولې بې تفاوته یاست چې د ناظرینو او
کمیسیونو کار ته هم اهمیت نه ور کوی ؟؟ اوس ما ته ووایاست چې اوس تاسې بې
کسه یاست که نه ؟؟؟ او څه وخت د چا په واسطه به د بې کسۍ نه خلاصیژۍ ؟؟؟