آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

انتخاباتِ بحران زا 

                                   عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏        

  نوشته ی : فروغی

       در حالی که همه بیصبرانه در انتظارنتیجه ی انتخابات استیم ، وقتی سرزدن های ارباب گونه ی سفرای کبار امریکا ، انگلیس و اتحادیه ی اروپا را از جریان کار کمسیون های انتخابات ، میبینی ؛ نگرانی های آدم دوچندان می شود . نگرانی ازین که مبادا در پشت این سرزدن های پر تبختر، بازهم ترفندی نهفته باشد . نگرانی از اینکه مبادا بازهم انتخابات به بحران کشانده شده ، بازهم نتیجه ای بدتر از انتخابات سال 2014 نصیب ما شود – همان نتیجه ای که تا کنون حدود هشتاد هزار سرباز و مردم بیگناه ما را به کام مرگ سپرده ، میلیون ها بیکار و صدها هزار جوان آواره و مهاجر بجا گذاشته است . همان نتیجه ای که فساد و کشت و قاچاق مواد مخدر را به اوج اش رسانده ، ارزش پول افغانی در برابر دالر و رشد سرانه ی تولید ناخالص ملی را بشدت کاهش بخشیده است .

       با این پیشینه ی ناکام ، نمیتوان از انتخابات کنونی نیز انتظار و چشمداشت مثبت و خوشبینانه داشت . 

       همه میدانیم که انتخاباتِ شفاف ، دیموکراسی و مردم سالاری در شرایط و اوضاع کنونی افغانستان با شرکت اینهمه زورمندِ مذهب گرا ، و با حضور اینهمه فاسدِ گروه پرست ، قومگرا  و دست نشانده ی بیگانه ، یک رؤیای محض است .

       همه این را نیز میدانیم که برای امریکاییان ، محمد اشرف غنی یا عبدالله عبدالله و یا هم حتا گلبدین حکمتیار و ملا هیبت الله ، هیچکدام تفاوت زیادی ازهم ندارند . چون همه را خود ایجاد نموده ، به هرکه بخواهند قدرت میبخشند و هرکه را بخواهند به زیر می افگنند . برای آنان بهتر و برتر همان است  که دقیق تر از دیگران برنامه ها و پروژه های سودجویانه ی شان را به پیش برده بتواند .

     اساسا” بحران زایی و هموار نگهداشتن دایمی بستر فساد و بی ثباتی جزء اصلی  پروژه های سودجویانه ی امریکاست نه تحقق دیموکراسی و مردم سالاری ؛ زیرا آنان تنها در ادامه ی بحران و بی ثباتی است که میتوانند به کلیه منابع طبیعی ما دست یافته ، چندین برابر مصارف شانرا از منابع و داشته های ما به چنگ آورند .

     ناظران اوضاع افغانستان به این باوراند که متکی به این استراتژی امریکاییان ، برنده ی این انتخابات نیز قادربه ختم بحران و ختم بی ثباتی در افغانستان نخواهد بود . نتنها قادر به ختم بحران و بی ثباتی نیست ؛ بلکه دامن آنرا گسترده تر خواهد نمود .