ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

مارکوس تولیوس سیسرو

هغه د لرغوني روم فیلسوف، سیاستوال، وکیل، ویناوال، شاعر او…

مبانی نظری عدالت اجتماعی

نور محمد غفوری بررسی نظریه‌ها و رویکردهای معاصر چکیدهعدالت اجتماعی از بنیادی‌ترین…

«
»

امریکا ، خواهان رساندن افغانستان به اوج بحران است 

   نوشته ی : فروغی

        با گذشت هر روز ، از اثرنابخردی رهبران خودخواه ، تنظیم گرا و قوم پرست  ، ازاثرخشونت افزایی طالبان افراطی و ازاثر توطئه های استخبارات بیرونی ــ بخصوص استخبارات امریکا و پاکستان ، کشور ما به نقطه ی اوج بحران نزدیک تر می شود .    

        حقایق نشان می دهد که همین اکنون کشور در بدترین وضعیت قرار گرفته است . بحران اعتماد ، بحران مدیریت و دولتداری ، بحران فاجعه بار در نظام امنیتی و سیاست حمایت از فاسد ترین فاسدان ، افغانستان را به گفته ی دونالد ترامپ رییس جمهورامریکا ، در وضعیت مسخره ای قرار داده است ــ وضعیتی که نه تمدید دوران کاررییس جمهوردرآن تغیر خواهد آورد ، نه پایان کارِ وی .

       درچنین وضعیت آشفته و نا بسامان ، امریکاییان به ماهی گرفتن های خویش از دریای گل آلود ادامه داده ، میخواهند از طریق زلمی خلیلزاد نماینده ی خاص افغان تبار شان ، رندانه و ناجوانمردانه تمام مسوولیت جنگ و ویرانی چهل ساله و مسوولیت کل بحران را به دوش فقط افغان ها بگذارند .

       آنان با براه انداختن خیمه شب بازی مذاکرات صلح ، به یاری طالبان و حکومت کابل ( که هردو ایادی شان استند ) ، تلاش دارند تا کش و قوس های تصنعی در روند مذاکرات صلح ایجاد نموده ، با ملامت کردن افغانها ، آبروی اندکی برای خود کمایی نمایند .

      آنان که از زمان جهاد جوهر تفاهم بین الافغانی را آگاهانه نابود کرده اند ، مزورانه از مذاکرات و صلح بین الافغانی تحت مالکیت افغانها صحبت می نما یند – مالکیتی که نه در گذشته وجود داشته و نه اکنون وجود عینی دارد .

         ناظران اوضاع افغانستان به این باور اند که نه طالبان ، نه حکومت کابل و نه امریکاییان خواهان ختم جنگ و ختم بحران در افغانستان استند . همه ی آنان از ادامه ی جنگ وبحران بیشتر سود می برند تا از ختم جنگ و بحران . ختم جنگ تنها با اراده ی محکم و مبارزه ی قاطع و متحدانه ی تمام افغانها دربرابرافراطیت اسلامی و در برابر فساد و بیعدالتی ، متصور و ممکن خواهد بود و بس . باید مردم بیدار شوند .

         باید تمام مردم – بخصوص جوانان کشور ، اجتماعات و نهاد های مدنی ، احزاب و گروههای ملی و دیموکراتیک ، قوای مسلح ما که بار گران جنگ را به دوش می کشند ، همه باهم برای برون رفتن از بحران بیندیشند و تلاش نمایند .

         باید شخصیت های ملی و اثرگذار در داخل و خارج کشور ، ابتکار عمل را بدست گرفته ، دست در دست هم راه های معقول و عملی ختم جنگ و برون رفتن از بحران و کم ازکم اصلاح ماهوی نظام را بیابند و به همت مردم خسته از جنگ ، آن را در عمل پیاده نمایند . 

      تا چنین نشود همین آش خواهد بود و همین کاسه .