مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

«
»

افغانستان برای امریکا باید درس تاریخی باشد

با این درس از توطئه ، مداخله ، بهم اندازی و ادامه جنگهای نیابتی دست بردارد . استراتژیستها و سیاست سازان ان بائیست طرحهای جدید مطابق شرایط قرن ۲۱ و برابر با مقتضیات صلحخواهانه جهان ارائه کنند زیرا زمان به سویی در حرکت است که که دیگر نقش امریکا در گفتن حرف اول رو به نزول میباشد  .

علایم این اصل در حال جوانه زدن است ؛ پاکستان از امریکا در دادن رای به قطعنامه اجلاس عمومی ملل متحد علیه روسیه در مورد جنگ اوکراین سرباز زد ، عربستان سعودی پیشنهاد امریکاددر مورد نفت را که بتواند باعث جلو گیری از صعود نرخ ان در بازار های جهانی به اثر وضع تعزیرات علیه نفت روسیه  گردد قبول نکرد ، رئیس جمهور اوکراین در جریان جنگ احساس کرده است که وسیله بازی امریکا و ناتو شده کشورش را به تباهی میبرد ، او گاه گاه درین مورد نالش میکند ، جرمنی حاضر نشد لوله بزرگ صدور گاز روسیه به اروپا را مسدود نماید ، رهبران فرانسه و المان خلاف پلان امریکا مبنی بر تداوم جنگ اوکراین و تبدیل ان به جنگ فرسایشی در تلاش اند روسیه و اوکراین را اماده مذاکرات وآتش بس ساخته اروپا را از خطر ان در امان سازند ، چین تعزیرات امریکا علیه روسیه را قبول نکرد و ترکیه نیز از بازی تعزیرات امریکایی خودرا دور نگهداشت ، ذهنیت عام جهان طالب تغیر در وضعیت جاری جهانی بوده از اُفت نقش امریکا در عرصه های  نظامی ، سیاسی و اقتصادی استقبال میکند .

این علایم در بیانیه های عده از اعضای پارلمانها و بعضا کنگرس امریکا نمایان است .

در افق جدید جهان روشنایی های دیده میشود که بعد ازین امریکا نمیتواند ارزشهای کشورهای دیگر  را نفی کرده بر طبق تفکر روسای جمهور قبل و بعد از دو جنگ جهانی ارزش های خود را جهانشمول گفته در تطبیق ان به جنگ و تجاوز و قتل مردم اقدام کند یا تروریسم رابحیث وسله پنهان بکار گیرد و این همه اعمال را حقوق بشر و دموکراسی بنامد . این ارزشها برای کشور های زیادی بی ارزش بود وگرنه در کوبا ، ویتنام ، چلی ، کوریا ، لائوس ، فلیپین ، کمبودیا ، اندونیزیا ، ، وبزیویلا ، افغانستان ، سوریه عراق و دیگر نقاط ناکام نمیشد .

سیاست سازان و سیاستگرانی که قابلیت تغیر در استراتژی های کهنه را نداشته باشند کشور شان را به بحران میبرند که جهان هم دچار مصائب ناشی ازان میگردد .

امریکا بحیث کشور مقتدر جهان با داشتن متحدین توانمند نقش وسیعی در عرصه جهانی تا کنون دارد ، هر نوع بحران در ان کشور بر متحدین ان تاثیر گذار بوده جهان را به چالش مواجه میسازد ، تا جهان ازان چالش بیرون شود همانند اوضاع پس از جنگهای بزرگ‌ تبعات جانی ، مالی و انسانی بزرگی به بار می اید ، بخصوص در شرایط درهم امیختگی ضرورتهاو نیازهایکه جهان را بهم پیوند میدهد و ضرورتهایکه باید جهان با ان مقابله نماید مانند ؛ تروریسم ، انواع امراض واگیر ، مهاجرتها ، فقر ، بحران قیمتها  ، بحران بیکاری و دهها مصیبت دیگر.

گفته میشود در اوکراین ۳۶ دستگاه تولید سلاح کیمیاوی و مکروبهای کشنده چون سیاه زخم ، طاعون و احتمال قوی تولید کوید نزده ( کرونا ) که  به مصرف و کنترول امریکا کار میکرد کشف گردیده است این یک گوشه ای از مصائب است معلوم نیست که دیگر کشورهای بزرگ جهان به چه معیار مصروف تولید مرگ کیمیاوی برای جهانیان اند .

لجام گسیختگی در وضع جاری چه عواقبی در قبال خواهد داشت ؟ اسرائیل و عرب و ایران چگونه کنترول خواهند شد ؟ کوریای شمالی و پاکستان را کدام قدرت مهار خواهد کرد ؟ جنبش های قومی ، مذهبی و فرقوی باقیمانده از استعمار انگلیس و سیاستهای بد امریکا را که جلو خواهد گرفت ؟ باند های مسلح ادمکشی مربوط به کمپنی های جنگی چطور کنترول خواهند شد ؟

بشریت مصدوم به خطرات و تهدید های غیر قابل پیشبینی بوده میتواند .

تا امریکا به قوانین و نورمهای بین المللی  ارزش قایل نشود ، حاکمیت دیگران را رعایت نکند ،به منشور سازمان ملل متحد پابند نگردد ، اعلامیه جهانی حقوق بشر را مراعات نکند ، به حقوق بشر احترام نگذارد ، دست از جنگ و تجاوز و کشتار و حمایت از تروریسم بر ندارد خلاصه تا از مرز وحشت به دایره اهلیت داخل نگردد ، جهان از خطرات پیدا و پنهان حال و اینده در امان نمیباشد .

آغای بایدن یک ملیارد و دو صد ملیون دالر را برای بر افروخته نگداشتن شعله های جنگ به اوکراین میدهد و انرا بشر دوستانه و انسانی می نامد اما با پولهای پشتوانه ای افغانستان به بازی های موهوم و مسخره امیز گاهی پرداخت غرامت یازده سپتمبر و باری بنام کمک بشر خواهانه میپردازد ، ۳۰۵ ملیون طفل مبتلا به سوء تغدی ، پس از سالها شیوع مرض سرخکان که در برخی موارد غیر قابل جلو گیری شده است ، فقر و گرسنگی که گفته میشود ۲۴ ملیون افِغان را تهدید میکند ، مهاجرت  و بیکاری افغانها را نظر انداز کرده در بیانیه سالانه اش نامی از افغانستان نمیبرد و خانم اول ان کشور در بیانیه اش به مناسبت روز جهانی زن نامی از زنان افغانستان نمیبرد ، این همه نشانگر کینه و نمایانگر انتقامجویی ان از افغانستان است .

کینه ورزی کشوری به ان بزرگی و توانمندی با  کشور فقیر و ناتوان و تازه از بند اشغال رسته سفاهتی بیش نیست .