استقلال فقط یک احساس است بعضی دارند و عده هم نه!
احسان الله حیات:
کشور عزیز ما افغانستان یک کشور مستقل بوده، قبلا توسط نیاکان دلیرمان این
شاخص برچسب این سرزمین گردیده و من جشن میگیرم.
مداخلات کشورها، بی ثباتی های (احتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی)، عدم موجودیت امنیت، اقتصاد ضعیف، سیاست پراکنده و غیر متمرکز، مشکلات و تضاد های داخلی از قبیل (قوم،لسان،مکان و مذهب)، حوادث غیر مترقبه، امراض گوناگون، حملات مرزی، عدم رعایت حقوق بشر، عدم استفاده درست و به صرفه از منابع موجود، کمک های جامعه جهانی و کشورهای عضو، استفاده از مشوره های دیگران جهت بهبود اوضاع، انتخابات جنجالی، موجودیت فاصله بین دولت و ملت، فعالیتهای سازمان های مختلف به صورت آشکار و پنهان، اختلاف و تضاد احزاب، موجودیت شبکه القاعده و طالبان، حملات راکتی و شبانه، در افغانستان دلیلی بر این نیست که این کشور استقلال ندارد، بلکه اینها همان گزینه های هستند که تعداد زیادی از کشورهای مستقل از موجودیت شان رنج میبرند، دنبال محو آنها هستند و هر کشور چه غربی و چه شرقی به سطح و نوعی متفاوت دارای این گزینه ها هستند، در این میان برای هر فرد مملکت قابل پذیرش نبوده اما ناچار باید در جریان زندگی با آنها دست و پنجه نرم کنند.
در بسیاری از کشورهای مستقل مشکلات فوق وجود دارند، اما فخر میکنند بر استقلالیت خویش.
در پایان قابل یاد آوری است که افغانستان به صورت رسمی به سطح جهان منحیث یک کشور مستقل معرفی شده و هر بیگانه یی که به این سرزمین تاریخی و باستانی قدم میگذارد و وارد معاملات و معادلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی میگردد باید از فیلتر رئیس جمهور افغانستان که یک شاخص و نشانه خوبی از استقلالیت است، از همه مهمتر یک افغان که گرداننده سه قوه (اجرائیه،مقننه و قضائیه) است عبور کند، بدینترتیب هیچگاه جرات استعمار آنرا نخواهد داشت.
به نظر بنده باید گفت ما استقلال داریم، ولی مطلق نیست. چون استقلال مطلق مختص به خالق است.
