پاسخ به سیاه‌مشق آقای انجنیر کمال بهادری (نامی بی‌هویت که…

درباره‌ی مسئولیت جمعی، نقد سیاسی و ضرورت عبور از فردمحورینوشته‌ی…

چرنیشفسکی نیکولای گاوریلوویچ

ترجمه. رحیم کاکایی پ. ا. نیکولایف.  بخش یکم نیکولای گاوریلوویچ چرنیشفسکی در ۱۲…

ټکنالوژي، سیاست او د عدالت پوښتنه

نور محمد غفوری ایا د نوې زمانې په راتګ سره ټولنیز…

وحدت به‌مثابه پراتیک تاریخی

بازخوانی تیوریک نشست شصت و یکمین سالگرد تأسیس حزب دموکراتیک…

یادنامهٔ دکتورعبدالسلام آثم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ در روزگاری که تاریخ کشورما مشحون از رخ داد های…

بحران فقر در افغانستان: عوامل، چشم‌انداز و راهکارهای مقابله با…

افغانستان در یکی از تاریک‌ترین برهه‌های تاریخ معاصر خود بصورت…

بازسازی نیروی چپ دموکراتیک افغانستان

افغانستان در یکی از پیچیده‌ترین و بحرانی‌ترین مراحل تاریخ معاصر…

طالبان؛ گسست خشونت‌بار و تعلیق تاریخ در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید حکومت ضد تاریخی طالبان؛ نمادی ازایستایی در برابر…

گزارش از جریان نشست شصت و یکمین سالگرد تاسیس ح…

           نشست شصت و یکمین سالگرد تاسیس ح د خ ا…

عقل چیست ؟

د مولانا سعید افغاني : آزاده ، ټولنیزه ،علمي ، فرهنګي  او نشراتي ارګان …

د تصوف او عرفان په تړاو مرکه‎

له ښاغلي پوهاند محمد بشیر دودیال سره، چې د علم،…

نمک شناسان!

امین الله مفکر امینی                     2026-15-01! دوستش میدارم آنــرا کزاعمــــاقی قلبی  مملو زمهــــرش دوستم بــــدارد  بسی…

رمان نیهلیستی، عرفان رفرمیستی، روشنفکر پوپولیستی

Aldous Huxely (1894- 1963) آرام بختیاری روشنفکران و فرهنگسازان در رمانهای هاکسلی. آلدوس…

پیام شادباش رفیق سلطانعلی کشتمند

پیام شادباش رفیق سلطانعلی کشتمند، از بنیان‌گذاران حزب دموکراتیک خلق…

دا نه یو انتخاب دی، بلکې یو تاریخي مسؤلیت دې 

درنو محضرو ملګرو! نن موږ دلته یوازې د یوې عادي غونډې…

فرخنده باد  شصت ویکمین سالروز تاسیس حزب دیموکراتیک خلق افغانستان

رفقای عزیز! امروز بخاطر تجلیل  شایسته ازشصت ویکمین سالروز حزب دیموکراتیک…

از اختناق در سطح طالبان تا اختناق در دموکراسی های…

نویسنده: مهرالدین مشید اختناق داخلی طالبان و مصلحت‌گرایی جهانیان اختناق در افغانستان…

فــــــــــــــراخــــــــــوان

نشست مشترک شورای اروپایی حزب آبادی افغانستان و تشکل نوین…

به پیشواز بزرگداشت از سالگرد ح د خ ا

هویت واقعی هر حزب یا سازمان سیاسی، پیش از هر…

تجلیل از شصت‌ویکمین سالگرد تأسیس ح د خ ا

به مناسبت شصت‌ویکمین سالگرد بنیان‌گذاری حزب دموکراتیک خلق افغانستان، نشست…

«
»

آیا امریکا نسبت به پاکستان بی باور شده است ؟  

                                   نوشته ی : فروغی

     آیا میتوان باور کرد که ایالات متحده امریکا و هم پیمانان غربی اش ، نظامیان پاکستان را به این آسانی از قطار دوستان مورد حمایت شان خارج نمایند ؟
     آیا میتوان به آسانی باور کرد که امریکاییان برای تحقق نقشه های استیلاگرانه و سود جویانه ی شان در منطقه ، بیش ازین به یاری وهمکاری نظامیان پاکستان احتیاج نداشته باشند ؟
     هرچند تاهنوز بطور رسمی در روابط امریکا – غرب و پاکستان نشانه ی مهمی از تغییر دیده نمیشود ؛ اما این روزها برای فریب اذهان عامه ی افغانستان و جهان ، امریکاییان میخواهند افاده بدهند که گویا پس ازین از دولت پاکستان بخاطر عدم همکاری اش در قلع و قمع بنیادگرایان اسلامی ، حمایت نخواهد نمود .
    آنان حتا تهدید نموده اند که در صورت عدم همکاری صادقانه ی پاکستان ، کمکهای گزاف مالی شانرا به آنکشور قطع خواهند نمود .
    به باورمن اینگونه سیاست مقطعی و تبلیغات رسانه ای امریکاییان ( که حکومت کابل با اشتیاق آنرا تبلیغ مینماید ) ، تیاتر و خیمه شب بازی ای بیش نیست . آنان این تیاتر و خیمه شب بازی را در مشوره با نظامیان پاکستان و حکومت آنکشور براه انداخته اند .

   حقایق نشان میدهد که ایالات متحده امریکا و پاکستان رمز و رازهای خونین ، پیچیده و سر به مهری در داغ کردن منطقه و ایجاد گروههای تندرو اسلامی دارند ــ رمز و رازهایی که سازمانهای جاسوسی – نظامی و حکومات هردو کشور را به شدت بهم گره زده است .
    با درنظرداشت این پیشینه ی خونین سربه مهر ، دشوار است به آسانی باور نمایی که امریکا جای پاکستان را با کشور دیگری در منطقه تعویض نماید .
    ایالات متحده امریکا که هنوز به اهداف بزرگ اقتصادی – امنیتی اش درمنطقه دست نیافته است ، متحدی بهتر و مطمین تر از پاکستان در منطقه نمی یابد . نظامیان پاکستان در چهل سال اخیر ، همانگونه که در ایجاد و تسلیح گروههای مختلف افراطی گام به گام امریکاییان را همراهی کرده اند ، بازهم در گسترش جنگ بسوی شمال افغانستان و درنتیجه ، بی ثبات کردن آسیای میانه ، ایران ، چین و روسیه ، وظایف خرابکارانه ی بسیاری پیش رو خواهند داشت .
   شاید در بازی های منطقوی ، پاکستان نتواند همانند گذشته حرف اول برزبان براند ؛ اما وظایف خرابکارانه اش را در همدستی با امریکاییان و انگلیسان همچنان ادامه خواهد داد .