د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

«
»

آغای رئیس جمهور بس کن که طاقت ملت طاق شده است

سرتنبگی ولجاجت رئیس جمهور در وضعیتی که کشور از لحاظ نظامی وسیاسی شب وروز نفس گیر را سپری میکند برای مردم دلخور کننده شده است .

مشکل بودجه به ادعای وکلاء که ناشی از عدم توازن در پرداخت معاشات کارمندان دولت ، صرف بی باک پول دولت از جانب دولتمردان از جمله کود ۹۱ ، خریداری موتر های زرهی میباشد تاثر اور است . چرابا پول دولت که چیزی ازراه تگدی وچیزی به قیمت خون سرباز جمع میگردد با چنین بی باکی برخورد میشود ؟  چرا در سر خط کار دولت احساس ملی ، دلسوزی به مردم ، رعایت عدالت در پرداخت معاشات قرار نمیگیرد و یک قشر بلند رتبه دولتی در دستگاه ریاست جمهوری ، وزارت خانه ها ، ولایات ومشاورین در دنیای جدا از عالم خاکی ما بسر میبرد اما معلم و مامور پایین رتبه ، سرباز وصاحب منصب پائین رتبه قوای مسلح که ستون اصلی کار و دفاع وطن را میسازند با معاش ده هزار یا چیزی کمتر وزیادتر به حالت بخور ونمیر بسر میبند ؟ حقوق متقاعدین نیمه وبه اقساط پرداخته میشود ، خانواده های شهداء ومعلولین داغ ننگ در پیشانی حاکمیت است . این حاکمیت هرچه میتواند بیک قشر خاص صاحب امتیازات بلند میدهد .۲۰ سال است که موتر های زرهی خریداری میگردد حالا هر نوجوان بیکاره به حاکمیت رسیده وابسته به مقامات هوس موتر زرهی را دارد ورئیس جمهور به ان هوسهای بچگانه ونمایشی تن میدهد .

غلط میگویند وبارها غلط فریاد زده اند که این دولت نماینده ملت است ، ملت بیچاره هر پنج سال یکبار با نیرنگها ووعده ها و فریبکاری ها به میدان انتخابات کشانده میشود وبرگه حاکمیت بر خاسته از خودرا به کسانی میدهد که نه در بین ملت جادارند ونه از ملت هستند ونه برای ملت کار میکنند .

خیانت چه است غیر ازهمین شیوه های کاری و خورد وبرد حق یتیم وبیوه جنگ ، گرسنه های بی خانه وگداهای روی سرک ؟

گروه نیرنگ باز حاکم چشم بینا ندارد که اطفال برهنه را در سرکها ببیند ، در زیر خیمه های جنده وپاره بیجا شدگان درین شب های سرد تحت صف زمستانی چه میگذرد ؟ اما انچه میتوانند به جیب و دهان خائنین فرو میبرند . رئیس شورای عالی صلح با چارتر کردن طیارات تا پنجاه هزار دالر هر بار به سفرهای خارج پول میپردارزد .

مشکل مذاکرات دوحه ، مشکل جنگ ، مشکل بیکاری وفقر ، مشکل کرونا وپولهای دزدیده شده ازان ، مشکل فساد عام شمول ، مشکل زور گویی وزور کرداری در محلات ، مشکل تروریسم که اغاز هر پروگرام تلویزیونی با خبر قتل وادمکشی است ودهها مشکل دیگر دامنگیر این کشور است اما رییس جمهور به جای تفاهم به لجاجت وسر تنبگی وکشت ومات حریفان وارگانهای متشکله دولت مصروف است وبه شدت قوانین را پامال این سر تنبگی مینماید .

چرا وزرای تائید ناشده از جانب پار لمان تا هنوز خلاف قانون سر پرست هستند وچرا در مورد با پارلمان سر ستیزه را گرفته است ؟

چرا بجای بهبود زندگی محتاجان وکارمندان پائین رتبه و معلمان انچه از توان مالی دولت است بیک قشر فاسد سیری نا پذیر بلند رتبه داده میشود ؟

شرم اور نیست که وکلاء میگویند پروژه های تکمیل شده سالهای گذشته باز بحیث پروژه های جدید در بودجه سال نو جا داده شده است این دزدی است خیانت است ، وزراء پول پروژه های تکمیل شده را میدزدند وگذارش انرا بنام  پروژه های جدید میدهند. بخدا که ابلیس هم به پای این مفسدین حرفوی نمیرسد رگ رگ و وسلول سلول این نظام فاسد است . فساد بزرگتر ازین  چه بوده میتواند ؟ چرا رییس جمهور ازین خیانت صریح ومستند اغماض میکند ودزدهای با پشتاره تائید شده از جانب پارلمان را به سزای عمل نمیرساند ؟

جنگ ، فقر ، مرض، بیکاری ، گرسنگی ، ظلم ، بی باز خواستی ، جنایات دوامدار در حق ضعفاء ، ترور وادمکشی ، دزدی ، بی امنیتی ، مهاجرتها وصدها مصیبت دامنگیر این ملت کم است که کردارهای  آغای غنی هم در همنوایی با مفسدین و ظلماء و عاملان جنایت هم درین عرصه افزوده میشود . دم از دمار مردم بیرون شده است  ولی دمار کشان دست از جنایت و خیانت بر نمیدارند .

اگر این مسائل افشا شده در مطبوعات و میان مردم صحت ندارد چرا دولت برای جلو گیری از بد نامی اش اقدام نمیکند ؟ خموشی دولت علامت درست بودن حقیقتهاست .