فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

«
»

نقض حریم خصوصی و حق محرمیت

بیایید به حریم خصوصی یکدیگر احترام بگذارم

نویسنده: دکتور شهیرنثاری

 

سو استفاده از ضعف و ناتوانی مردم و تجاوز به حریم خصوصی و حق محرمیت آنها جرم است.

تداوم جنگ و بدبختی درکشور در پهلوی به میراث گذاشتن فقر ، آواره گی  ، ویرانی و هزاران فاجعه ناجور دیگر باعث از هم پاشیدن معیارات و نزاکت های اجتماعی بین مردم شده است.

از طرف دیگر درجریان جنگهای متداوم، همانطوریکه ساختار حکومتداری معیاری از هم ریخته است در بعضی موارد عدم موجودیت قانون و یا هم عدم تطبیق آن به زندگی اجتماعی مردم آسیب زیادی  رسانیده است.

با وجودیکه اثرات منفی جنگ و بدبختی در از هم پاشیدن معیار ها و  نزاکت های اجتماعی را نمی توان نادیده گرفت ولی در بسیاری از موارد مردم بصورت آگاهانه نزاکت های اجتماعی ٰو حقوق یکدیگر را پامال میکنند.

یکی از موارد ذکر شده نقض حریم خصوصی و حق محرمیت مردم است که یک عمل بی نهایت درد آور و مغایر با اصول و ارزش های اجتماعی است.


درین آواخر و با گسترش رسانه های همگانی و شبکه های اجتماعی در کشور و با ازیاد استفاده افراد از شبکه های اجتماعی با تاسف بعضی از رسانه ها و افراد افراد بدون رعایت اصول و پرنسیب های اجتماعی و امنیتی ، خصوصی ترین اطلاعات مردم را  به شکل بسیار بیرحمانه ، غیر مسولانه و خارج از اصول و مبانی دموکراسی و آزادی با دیگران شریک میسازند!

بگونه مثال : درین روزها وقتی به بعضی رسانه های همگانی و یا شبکه های اجتماعی سر میزنید ، میبینید که بعضی داکتران و یا هم کارمندان مراکز صحی بدون حتی در نظر گرفتن استندرد های صحت عامه در کنار میز عملیات با بدن برهنه و بیهوش مریض عکس های یادگاری گرفته و شاهکار های شان را بر رخ مردم میکشند. و یا اینکه گزارش صحی ، معاینات  و سایر  اسناد مریضان را با مردم شریک میسازند.

در بعضی موارد دیگر بعضی از نیرو های رزمی کشور وحتی مسولین بلند رتبه امنیتی با افتخار کامل تصاویر خود را به اشکال و فیگور های مختلف با افراد از دست و پا افتاده  زخمی ، اجساد بی روح کشته شده گان و یا هم در نهایت با اندام برهنه قربانیان تجاوز با همگان شریک میسازند .

و اما پردرد تر و نا امیدوار کننده تر از همه دیدن تصاویر زننده افراد سیاسی و اربابان قدرت است که با افتخار کامل  در کنار قربانیان خشونت های خانوادگی و تجاوز جنسی و یا هم با زخمی های از حال رفته با بدن برهنه در بستر مریضی میگیرند و با همگان شریک میسازند.

آری مسولین مذکور با وصف داشتن مسولیت های بزرگ دولتی و تحصیلات عالی مسلکی و حرفه یی و با وجود تعهد که در قبال وظیفه و مسولیت شان به مردم دارند به گونه بسیار غیر مسلکی از مسولیت شان از ضعف و ناتوانی مردم سو استفاده میکنند.

نه نه هرگز نه !

به تصویر کشیدن شاهکار های مسولین صحت با صورت و جان بی هوش بیماران (بدون رضایت کتبی مریض) ،  به رخ کشیدن فتوحات مسولین امنیتی با چهره های از حال رفته  زخمیان و قربانیان ترور و بلاخره پروژه سازی و طراحی پروپوزل های مسولین سیاسی و اجتماعی  با اندام های برهنه و از حال رفته با سر و صورت آشفته و وحشت زدهً قربانیان تجاوز جنسی برای هیچ انسان با درک و با فهم قابل قبول نیست.

ما باید سطح بینش خود را از نوع استفاده از تکنالوژی وارد شده امروزی بویژه شبکه های همگانی و اجتماعی افزایش داده و از ضعف و ناتوانی مردم بیچاره  سوً استفاده ننمایم و در جریان نشر و پخش داده هایمان در شبکه های همگانی به حریم خصوصی و حق محرمیت انسان های احترام بگذاریم.

جا دارد که موسسات دولتی ، ملی و غیر دولتی قوانین جامع بین المللی را در بخش های منابع بشری شان رعایت نمایند.

موسسات مذکور باید مسایل ذکر شده در مورد (حق محرمیت و حریم خصوصی)  را در قرارداد های استخدام کارمندان شان در نظر گرفته و  رعایت حریم خصوصی مراجعین ، مشتریان و یا مشترکین را جز از بند های اساسی قرارداد کارمندان و پیمانکارن شان درج نمایند. تا باشد که در هنگام تخلف با دستان باز با متخلفین برخورد نموده  از بروز چنین نارسایی های اجتماعی که باعث آزار ، اذیت و تخریب شخصیت مردم میشود ، جلوگیری نمایند و نگذارند که بعضی از اشخاص مریض و بی بندوبار و یا هم ناآگاه بنابر عقده های شخصی ، خانواده گی و یا هم قومی و گروهی اسناد و هویت خصوصی مردم را و یا هم اسناد معتبر و محرم ملی را مورد سو استفاده قرار دهند.

ما باید بدانیم که مردم به حکم طبیعت و سرشت آدمی دارای حریم خصوصی برای خود بوده و ما مسولیت داریم  حق محرمیت مردم را یک ارزش اخلاقی شمرده و به عنوان یک اصل حقوق بشری احترام نمایم.

در حالیکه  احترام به حریم خصوصی افراد در تمامی اسناد بین المللی محترم شناخته شده، هیچ فرد و هیچ کشوری حق دخالت در حریم خصوصی مردم را ندارد. احترام به حریم خصوصی و محفوظ نگهداشتن اصل محرمیت در تمامی کشور های جهان جز از قوانین و لوایح  ادارات شان محسوب میشود .

حق محرمیت یکی از اجزای حقوق بشر بوده ( اعلامیه جهانی حقوق بشر ماده ۱۲ ) و رعایت آن مسولیت همه مردم است .

در نهایت مسولین دولت نیز باید مسولیت خود در قبال حرمت به حریم خصوصی مردم را  رعایت نموده و از دسترسی غیرمجاز به داده های  مخابراتی ، شنود غیرمجاز محتوای مکالمات تلفونی ، دسترسی به معلومات خصوصی ، اکاونت ها و ایمیل ها و سایر داده های افراد و بلاخره نشر و پخش تصاویر مردم جلوگیری نماید.

دولت وظیفه دارد با  موارد ذکر شده غیر مسولانه و تکاندهنده برخورد جدی نموده و متخلفین را تحت تعقیب عدلی و قضایی قرار دهد.

 

زمستان ۱۳۹۴ خورشیدی –  داکتر شهیرنثاری