یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

«
»

من ازاین آتش افروزانِ صلح اندیش می ترسم

       نوشته ی : فروغی

        ندارم وحشتی ازشیر و ببر و حمله ی گرگان
    ازآن گرکی که می پوشد لباس میش می ترسم

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏
عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

     آری هموطن ، ازین گرگان میش نما وازاین صلح اندیشان آتش افروز باید ترسید . توافق صلحی که دیروزبیست و نهم فبروری 2020 میان امریکاییان و طالبان  دردوحه به امضاء رسید ، هرگز نمیتواند برای ما صلح به ارمغان بیاورد . 

     چگونه میتوان از امریکاییان جنگ افروز و ازبنیادگراترین ، بدوی ترین وقسی القلب ترین گروه اسلامی که در طول عمرشان فقط عامل خارجی ها ـ بخصوص پاکستانی ها بوده اند ، انتظارصلح داشت ؟

     همه میدانیم که طالبان ، فقط منحیث نیروی جنگجویِ دهشت افگن و بازدارنده ی صلح کاربُرد دارند ، نه منحیث نیرویی برای شرکت در یک نظام حکومتی و فعالیتهای صلحجویانه . از این حقیقت مسلم ، هم امریکاییان وهم پاکستانیان منحیث ایجادگران این گروه بخوبی آگاهی دارند .

      توافق رسمی میان قدرتمندترین کشورجهان که خویشتن را علمبردار دیموکراسی ، حقوق بشر و آزادی می خواند و دهشت افگن ترین گروه افراطی اسلامی ، اهانت به خون 160 هزارافغان بیگناه و اهانت به دیموکراسی و تمام ارزشهای مدنی است .

    حقیقت اینست که جمهوریخواهان امریکا ـ  در رأس رییس جمهوردونالد ترامپ ، با خارج کردن تاکتیکی هزاران سرباز امریکایی از افغانستان ، قمارخطرناکی را براه می اندازند . بدون شک با این خروج ، افکارعامه ی امریکا جلب گردیده ، آرای زیادی را درانتخابات نصیب دونالد ترامپ خواهد کرد ؛ اما هیچ تضمینی وجود ندارد که با آغازخروج نیروهای امریکایی ازافغانستان ، نظام امنیتیِ محتاج و آسیب پذیرما ، آسیب پذیرترنگردیده ،همانند دوران خروج سربازان شوروی ازافغانستان ، ازهم نپاشد .

       تاریخ و مردم افغانستان خاطرات تلخ و خونین ازهم پاشی و چپاول تجهیزات اردوی مجهز افغانستان و درگیری های خونین میان گروهی مجاهدان را که درست پس از امضای موافقتنامه ی ژنیو و خروج سربازان شوروی ، اتفاق افتاد ، هرگز ازیاد نخواهند برد .

      شواهد نشان میدهد که نقشه ی شوم ادامه ی جنگ درافغانستان ، اکنون وارد بحرانی ترین مرحله ی آن شده است که کمترین خطا و اشتباه ، میتواند ما را در آستانه ی یک جنگ داخلی دیگر قرار داده ، کشورونظام سیاسی مملکت را تا مرز فروپاشی و بربادی مطلق به پیش براند .

     هیچ تضمینی وجود ندارد که طالبان جنگ طلب ، پس از آزادی پنجهزار طالب زندانی و خروج سربازان امریکایی از افغانستان ، به دستور نظامیان پاکستان ، باردیگر برای  برقراری امارت اسلامی تلاشهای نظامی گسترده تری را براه نیندازند ؟ 

      با در نظرداشت خاطرات دردناک جنگهای داخلی پس از توافقات ژنیو و بادرنظرداشت بحرانی بودن اوضاع ، بر اردوی قهرمان ماست تا با بیداری تمام ، بی توجه به سیاستبازی های روز ، به نیروهای شیطانی خارجی و گروههای مزدوری که بخواهند باردیگرتاریخ خونین گذشته را تکرار نمایند ، اجازه ی دخالت ندهند .