در گزارشی که در نیویورک تایمز منتشر شد، توضیح داده شده است که چگونه ایالات متحده جنگ را در سوریه سازمان داد، در حالی‌که عربستان سعودی هزینه آن‌را به مقدار چندین میلیارد دلار در سال بر عهده گرفته بود. گزارش نامبرده گول‌زننده است زیرا به پیش از سال ۲٠١۳ باز نمی گردد. در حالی‌که می‌دانیم در پایان سال ٢۰١١ و در اوائل سال ۲٠١٢، سازمان سیا تسلیحات را برای مبارزانی که از لیبی می آمدند و به سوریه می‌رفتند، تحویل داد.

منبع: مون آو آلاباما – ٢۴ ژانویه ٢٠١۶

امروز ارتش سوریه، شهر ربیعه واقع در استان لاتکیه، هم‌چنین چندین دهکده را واقع در مجاورت مرز ترکیه آزاد ساخت. ربیعه، مانند سالمه که چند روز پیش آزاد شد، از دژهای مستحکم جهادگران در منطقه بود. بار دیگر، پشتیبانی هوایی و توپخانه روسی نشان دادند که تعیین‌کننده هستند. نوشته‌هایی که شورشیان «میانه‌رو»، مورد پشتیبانی بیگانگان، بر روی دیوارهای شهر از خود بر جای گذاشته بودند، در عکس‌ها مشخص بود. آن‌ها نوشته بودند: «تمام علوی‌ها، قتل‌عام خواهند شد.»

این نقشه، خط جبهه کنونی و هم‌چنین خط جبهه‌ای که کارزار لاتکیه چند هفته پیش، از آن جا آغاز شده بود را نشان می‌دهد.

جهادگران کلیه مواضع خود را در غرب ربیعه رها کردند و فرار را بر قرار ترجیح دادند. ترکیه برای جلوگیری از عبور آن‌ها به‌سمت داخل کشور، مرز خود را با سوریه مسدود کرد. جهادگران به کین صباح در منطقه کوهستانی جبال‌الاکراد، یعنی واپسین دژ خود که هدف بعدی ارتش خواهد بود، پناه بردند. پس از آن، حمله‌ای گسترده از غرب و جنوب از جیسر و شانغار در استان عیدلیب آغاز خواهد شد که حمله‌ای باز هم گسترده‌تر از شهر ادلب را در پی خواهد داشت.

استان لاتکیه و پایگاه‌های روسی که در آنجا مستقر شده‌اند، دیگر کاملاً امن هستند. راه‌های تدارکاتی اپوزیسیون از طریق ترکیه تقریباً بسته شده است. گردان‌های دولتی به‌وضوح، برتری دارند.

در جنوب، ارتش سوریه به پاک کردن منطقه شیخ میسکین در نزدیکی‌های مرز اردن ادامه می‌دهد. اگر شهر شیخ میسکین آزاد شود، خطوط تدارکاتی شورشیان در جنوب از طریق اردن مورد تهدید قرار خواهد گرفت. تدارکات در این منطقه در اثر اقدام اردن در دستگیری مبارزانی که قصد دارند از مرز عبور کنند، به خطر افتاده است.

هم در شمال و هم در جنوب، گروه‌های مختلف از شورشیان، جنگیدن با یکدیگر را آغاز کرده‌اند. درگیری‌ها بین گروه‌های مختلف در داران در جنوب و در عیدلیب بین احرار‌الشام و جبهه النصرت اعلام شده است. جبهه النصرت که در واقع بخش سوریه‌ای القاعده است و اکنون تحت فشارهای زیادی از سوی چندین جبهه است اعلامیه‌ای منتشر کرده که در آن از مبارزان خارجی دعوت کرده است که به جبهه بپیوندند. از هم‌اکنون، بحث‌های استراتژیک در بطن گروه در جریان است که به جنگ کنونی پایان بخشند و به جنگ‌های چریکی روی آورند تا بتوانند دولت سوریه و نیروهایی را که پشتیبانش هستند، غافلگیر کنند. ولی ماهی جنگ چریکی نیاز به آب مردم دارد تا بتواند شنا کند. می توان از پشتیبانی شماری کافی از شهروندان سوریه‌ای شک کرد.

ارتش سوریه هم‌چنین قطر را از طرفداران وهابی‌های دولت اسلامی (داعش) پاک نمود. متأسفانه، این قطر آن کشور خلیج فارس نیست بلکه دهکده بزرگی در شمال شرقی آلپ است.

گردان‌های دولتی سوریه و حدود ٢۰۰هزار نفر از غیرنظامیان دیرالزور در شرق سوریه دائماً در معرض حملات مبارزان دولت اسلامی قرار گرفته‌اند. ارتش سوریه نیروهای کمکی را در هلی‌کوپترهای حمل‌ونقل به شرق سوریه فرستاد و نیروی هوایی روس ده‌ها تن مواد خوراکی را برای اهالی آن منطقه ارسال داشت و جنگنده های روسی پشتیبانی هوایی به مدافعین می رسانند.

در منطقه کُردنشین در شمال شرقی سوریه، کارشناسان روسی در حال استقرار پایگاهی برای نیروی هوایی هستند. پرزیدنت اردوغان اعلام کرد که چنین پایگاهی را تحمل نخواهد کرد. ولی ترکیه چه می‌تواند بکند به جز آغاز جنگی آشکار با روسیه که آن را هم مانند ١۷ جنگ دیگر که با روسیه کرده است، شکست خواهد خورد. ایالات متحده پایگاه نظامی خود را در نزدیکی پایگاه روسیه مستقر خواهد کرد تا نیروهای کُرد را از لحاظ تدارکاتی تأمین کند. پایگاه روسی به شیوه‌ای عمل خواهد کرد که پایگاه آمریکایی مدت زیادی در آنجا نماند.

در گزارشی که در نیویورک تایمز منتشر شد، توضیح داده شده است که چگونه ایالات متحده جنگ را در سوریه سازمان داد، در حالی‌که عربستان سعودی هزینه آن‌را به مقدار چندین میلیارد دلار در سال بر عهده گرفته بود. گزارش نامبرده گول‌زننده است زیرا به پیش از سال ۲٠١۳ باز نمی گردد. در حالی‌که می‌دانیم در پایان سال ٢۰١١ و در اوائل سال ۲٠١٢، سازمان سیا تسلیحات را برای مبارزانی که از لیبی می آمدند و به سوریه می‌رفتند، تحویل داد.

ولی ایالات متحده و هم‌چنین دولت سوریه، از این پس خواستار پایان جنگ هستند. آن‌ها امید زیادی به مذاکرات ژنو بسته‌اند که در آن برخی از گروه‌های اپوزیسیون و دولت سوریه شرکت می کنند. این گروه‌های اپوزیسیون را عربستان سعودی انتخاب کرده است . اما روسیه دخالت چنین ارتشی از سلفی‌ها را در مذاکرات رد کرد و خواستار نمایندگی بهتری از مخالفین دولت سوریه در گفت‌و‌گوهای ژنو شده است. می‌توان با آوردن کُردها و گروه‌های اپوزیسیون غیرمسلمان به‌عنوان سومین نمایندگی، به سازشی دست یازید.

اما این سخنرانی‌ها نیستند که سرنوشت جنگ را تعیین خواهند کرد. مذاکرات واقعی در صحنه نبرد صورت خواهد گرفت. دولت سوریه و طرفدارانش از پیشرفت های اخیر خود امتیازهای لازم را خواهند گرفت. بسیار محتمل است که پیش از این که مذاکرات ژنو به مسائل جدی‌تری بپردازد، ارتش سوریه به موفقیت‌های بیشتری دست یابد که سرنوشت جنگ را تعیین خواهد کرد.

Share on Facebook

Tweet

Follow us