پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

فقط اسمش جنگ است !

البته اسمش جنگ است ولی عملا سالهاست بعد از پایان جنگ سرد در قرن 20 جنگ معنایی ندارد . منافع اقتصادی ، یا رقابتهای دیگر نمیتواند در کادر جنگ معنایی داشته باشد . درگیریهای بین ارمنستان و آذربایجان فقط اسمش جنگ است . حتی سرنگونی صدام در کمتر از یک ماه هم اسمش جنگ نبود… تداوم بحران خونین قره‌باغ: با وجود هشدارهای ماکرون، اردوغان به حمایت از آذربایجان ادامه می‌دهد.
اردوغان از ارمنستان خواست ‘سرزمین‌های اشغالی’ جمهوری آذربایجان را فورا ترک کند.

آمار تلفات کرونا از یک میلیون نفر در جهان گذشت .
یک مقام دولت آلمان خواستار اتحاد اروپا و آمریکا در جنگ سرد با چین شد…

مذاکرات محرمانه بین سپاه پاسداران و کاخ سفید در عمان…

در حین مذاکرات مخفی و علنی در عمان و هرجای دیگری ، فحش و موشک و هم هست . سفارت آمریکا در بغداد بسته شد مقامات به بخش کرد نشین عراق کوچ کردند …حشد الشعبی هنوز موشک ول میکند. پرواضح که حرف آخر در میز مذاکره با هژمونی مطلق طرف غربی زده خواهد شد ، بقیه اش دیزاین صحنه است .
رضا پهلوی بعد از ققنوس و شورای ملی ایران و اینا…در قدمی جدید از فاز مبارزات به سبک سلطنتی از پیمانی نوین سخن گفت و اینکه دوران رهبری فردی مثل شاه و شیخ و … تمام شده است .

خُب پسر جان این را سالهاست میگویم که در شرایط جدید جهانی و منطقه ای دوران رهبری فردی تمام است . بالاخره بعد از سالها به حرف من رسیدی !

ولی لایه های مختلف سلطنتی و هواداران سلطنتی ظاهرا از آن دوران تاج گذاری و مفت خوری خاطرات خوشی دارند و هی فیلشان یاد هندوستان میکند…شما ابتدا و به صراحت پرچم سلطنت و مقام ولیعهدی من درآوردی اجدادت را زمین بگذار و حزبی سیاسی تاسیس کن که حزبی جدی باشد و نه مثل حزب پدرت در رستاخیز خودش…به جز این حرفهای جدیدت باز هم بوی هژمونی طلبی میدهد یعنی همه ایرانی ها زیر پرچم و هژمونی رضا جمع شوند که این هم مثل خوابهای قبلی مثل ققنوس و شورای ملی ایران تعبیری ندارد جز تلف کردن وقت …

فعلا خبری از قدرت سیاسی نیست ، غرب هنوز و تا اطلاع ثانوی روی استحاله همین سیستم ولایت فقیه کار میکند . پیام جدید رضا پهلوی هیچ نشانه ایی برای فازی جدید در تحولات داخلی محسوب نمیشود . رضا پهلوی میتواند شروعی بهتر داشته باشد تا همه به باور برسند که ایران راهی عملا جمعی در آینده سیاسی میتواند داشته باشد فعلا از شعارهای مرگ بر مجاهد در آمریکا و مرگ بر کمونیست در هلند ، داده شده توسط دستگاه سلطنتی در قرن 21 براعت کنید . این عذرخواهی پیش در آمدی جدی برای باور به کار جمعی توسط دیگران است .

در میان نیروهای مدعی در زمین سیاست ایران، بازماندگان سلطنتی در هرنام و عنوان ، اساسا ظرفییت و توان هماهنگی با بقیه و تلورانس لازمه را ندارد  ! روزگاری و در تاریخ هر جغرافیایی شاه و سیستم سلطنتی عاملی برای وحدت اقوام مختلف محسوب میشد . این تاریخچه البته بیشر در اروپا محسوس است . ولی دستگاه و بازماندگان سلطنتی در ایران تمام عصاره و جوهرشان در چماق و کودتا خلاصه میشود . بازماندگان سلطنتی در ایران کالبیرهژمونی سیاسی را ندارند و نخواهند داشت . بافت فرهنگی شان همان بافت استبدادی قرن 20 است . نمیتواند از این پیله خارج شود .

اسماعیل هوشیار

ی30.09.2020