جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

شهرها و میراث فرهنگی نیز طبقاتی میسوزند و نابود میشوند

 

کلیسای نتردام در پاریس

حلب در سوریه          بغداد در عراق صنعا در یمن

 

وجدان غرب بعد از آتش سوزی در پاریس جریحهدار شده است و ما فورا با واکنش سریع مقامات و سازمان‌های بین‌المللی و همدردی با کشور فرانسه برای سانحه کلیسای نتردام روبرو شدهایم.

یونسکو از آمادگی خود برای کمک به فرانسه برای نجات و بازسازی خبر داد.

دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا با انتشار توئیتی نسبت به این حادثه واکنش نشان داد و ضمن اظهار تاسف خواستار اقدام فوری ماموران آتش‌نشان برای جلوگیری از گسترش دامنه آتش شد. او این آتش‌سوزی را وحشتناک توصیف کرد.

خانم مرکل صد اعظم آلمان، نتردام را نماد فرهنگ اروپایی خواند.

هایکو ماس، وزیر خارجه آلمان گفت آتش‌سوزی مهیب نتردام قلب ملت آلمان را جریحه دار کرد.

صادق خان شهردار لندن در توئیتی گفت که با حزن و اندوه به خاطر آتش‌سوزی در کنار پاریس قرار داریم و بر دوستی همیشگی لندن و پاریس تاکید کرد.

در ممالک امپریالیستی مردم را توسط رسانههای عوامفریب فراخواندند که برای بازسازی کلیسای نتردام کمکهای مالی جمعآوری کنند تا این کلیسا بازسازی شود.

ولی هیچکدام ازاین مقامات و “انسانهای والا” لب از لب نگشودند تا کشتار صدها هزار نفر مردم را در شهرهای تاریخی و مخروب شده بغداد؛ حلب؛ پالمیر؛ کابل؛ صنعا بدست امپریالیستها که از آنها شعله برمیخاست، محکوم کرده و وعده کمک مالی برای بازسازی آنها بدهند. برعکس آنها به هویت ملی این کشورها تاختند، آثار تاریخی آنها را که متعلق به میراث فرهنگی بشریت متمدن بودند، نابود ساخته و یا به سرقت بردند و در موزههای نیویورک؛ پاریس و لندن به تماشا گذاردند.

هیچکس در این ممالک امپریالیستی نسبت به تجاوز عربستان سعودی به یمن با سلاحهای فرانسوی اعتراضی ندارد و بیاد نمیآورد که آقای مکرون رسما اعلام کرد، فروش اسلحه به عربستان سعودی را نباید با قتل قاشقچی هم کاسه کرد. امروز شهر تاریخی و قدیمی صنعا در زیر بمباران بمبهای فرانسوی؛ انگلیسی و آمریکائی قرار دارد و میسوزد ولی وجدان کسی از نسل کشی در یمن معذب نمیگردد. سوختن نیز طبقاتی است.

هیچکس در این ممالک امپریالیستی نسبت به سیل خانمانبرانداز ایران واکنش نشان نداد و به جمعآوری کمک مالی فرانخواند، زیرا به علت تحریمهای بربرمنشانه آمریکا و اروپا علیه ایران؛ ارسال کمک به ایران مقدور نیست. سوختن یک کلیسای فرانسوی از نابودی صدها شهر ایرانی با اهمیتتر است. اخلاق امپریالیستی اخلاق نفرتانگیزی است.

تمام رسانههای گروهی برنامههای بیارزش و عوامفریبانه خویش را قطع کرده و مرتب در مورد زبانهی شعلههای آتش در پاریس سخن میگویند، توگوئی که جهان به پایان رسیده است. ولی وقتی بغداد؛ حلب و صنعا در لهیب آتش و بمب میسوختند رسانههای گروهی غرب تجاوز آشکار به حقوق ملل را توجیه میکردند و قلدرمنشانه خواهان برکناری صدام حسین و بشار اسد بودند، وقتی سیل ایران را میبَرد، حساب میکردند و میکنند که به چه بهائی این ممالک را بهتر میتوانند غارت کنند.

سراپای استعمار اروپا و از جمله استعمار فرانسه بوی تعفن و مرگ میدهد. نشانه آخرین خونریزی آنها در حلب است که زیر بغل داعش را گرفته بودند تا حکومت مشروع بشار اسد را سرنگون کرده نوکران فرانسه را بر سر کار آورد. در اینجا متوجه میشویم که “ارزش” یک کلیسای غربی با عمر چند صد ساله از دهها پایتخت تاریخی مسلمانان و شهرهای خاورمیانه که میراث تاریخی بشریت با قدمتی چند هزار ساله است، بیشتر میباشد. نژادپرستی نهفته در غرب محصول جامعه طبقاتی و شستشوی مغزی مردم است.

وقتی گلههای داعش را بسیج کرده و برای قتل عام و تجاوز و آتش سوزی به سوریه گسیل داشتند و تدارک حمله به ایران را میدیدند اشکهای این “وجدانهای جریحهدار” شده سرازیر نبود، ولی اکنون پاریس غمگین است و قلب اروپا مالش میرود. بشردوستی آنها نیز طبقاتی است. برخوردشان به حفظ آثار فرهنگی و میراث بشریت نیز طبقاتی و غارتگرانه است.

نترادم آتش گرفت چه خوب است بیاد آوریم که در آتش مینها و بمبهای آمریکائی و فرانسوی؛ انگلیسی و همدستی آلمانها با آنها هزاران نفر در این عرصهها سوختند و خاکستر شدند و حتی نمیتوان بر مزار آنها گذر کرد و بیادشان گریست. از حقوق بشر امپریالیستی تنها بوی خون میتراود که آنرا بر پرچم “آزادیخواهی و دموکراسی” خویش ننوشتهاند.  آنها هوادار نقض حقوق ملل به بهانه تامین حقوق بشرند تا با کشتار ملل به ریش حقوق بشر بخندند.

ما اگر به خرافات معتقد بودیم آتشگیری نترادم را محصول آه مردم سوریه و یمن میدانستیم و اگر از مرز بیشرمی عبور میکردیم نتانیاهو را میدیدیم که در یک نطق غرا آتشسوزی نتردام را به پای مسلمانان فلسطینی مینوشت.

هنوز هم دیر نشده است، از کجا معلوم که عامل این آتشسوزی “سپاه پاسداران ” جمهوری اسلامی نباشد که امپریالیستها و صهیونیستهای تروریست آنها را تروریست نامیدهاند.

از چنته امپریالیسم همه چیز برمیآید. نازیها با آتش زدن “رایشتاگ”(مجلس آلمان در دوران جمهوری وایمار) گناه آنرا به گردن کمونیستها گذاردند و کمونیست کشی را آغاز کردند و جای شگفتی نخواهد بود که امپریالیسم فرانسه بر اساس مصالح سیاسی روز در فردای “تحقیقات” مسئولان؛ دستان “آلوده دشمنان” خود را در آن بیابد و آتش نوینی برپا کند.

آتشسوزی نتردام در قیاس با آتش زدن حلب و یمن به دست فرانسه قطرهای از دریاست و برای حزب ما احساس همدردی با بورژوازی امپریالیستی فرانسه ایجاد نمیکند.

 

حزب کارایران(توفان)

سه‌شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۸