دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

در برابر جنایات ضد انسانی حلقه انسانیت ستیز طالبانیزم باید…

بصیر دهزاد  در هفته های اخیر افغانستان شاهد تشدید ارتکاب یک سلسله جرایم و…

«
»

د افغانستان يتيمان

ولي څوک يتيم شي ، څنګه يتيم کيژي ، دچا له لاسه يتيميژي ، يتيم خواړه لري ، يتيم کالي لري ، يتيم کور لري ،يتيم خوشحالي لري ، يتيم زړه لري ، يتيم مکتب ته ځي ، يتيم اختر او برات لري ، يتيم ته څوک مرسته هم کوي که نه، يتيم نه خداي ، نه حمايت ګر ، نه داکتر ، نه لاس نيونکي ، نه غم خور ، نه کور ، نه خپلوان ، نه دوستان ، نه همسايه ګان ، نه ډودي ، نه داختر کالي ، نه د خوشحاليو کالي ، نه مدرسه او نه جومات او نه مکتب لري ، يتيم ته څوک په ښه سترګه نه ګوري ، په يتيم هيڅوک رحم نه کوي ؟؟؟

يتيم ډير دشمنان لري ، ( اولين يي کاکاګان دي ، بيايي دکاکا زامن دي ،  بيايي همسايه ګان دي ، بيا يي کلي وال دي ، بيا يي د منطقي خلک دي ، زورواکان ، قيمار بازان ، زورمندان ، تروريستان ، مجاهدين او طالبان ، ملا ن بچه بازان او زنکه بازان ، پيران او حضرتان ، جهادي رهبران  ، قوماندانان او ولسوالان ، تفنګسالاران ، قاچاقبران ، غله او کيڅه بران ، دجوماتونو ملان او چړيان دي ، يتيمان هر څه چي لري او ور پاتي دي کونډي ، مريضي ، غمجني ، تنها ، بيزوره ، وږيي ، بربندي او د پړانګي پړانګو کاليو خاونداني موراني لري چي بيا هم د پړانګانو ، ليوانو ، بيدينه ، بي ايمانه ، بي تميزه ، تږيو ، شهوتګرو نارينه وو ، ،شکار کيژي او په نتيجه کي يتيم چي ددنيا له  ډير مهم نعمت يعني ( پلار )،  له غيږي او محبت او شتون نه بي برخي شوي د  ديرو نويو مشکلاتو ، سختيو او کړاوونو سره چي د مور دنوي ميړه ،  دميړه دزامنو ، دميري ، د کترو او کنايو، د لوږي او نويو کاليو نه هم بي برخي کيږي ،  يتيم بايد شاقه ، کثيف ، درانده ، طاقت پرسا ، او په وږي نس دکار فرما او بادار تر زور او فشار او منت لاندي هر ډول سپکاوي او بيستري ته غاړه کيږدي ، ولو که بازي يا رقص او سکس هم وي ؟؟؟؟؟

 

اوس دجومات ملا ، پير ، حضرت ، غټ خيټي ملکان ، خانان ،  سپين ګيري ، دولتي ماموران ، ريس اجرايه او ريس جمهور ران ( کرزي او اشرف غني )، ماته ويلاي شي دوي څومره بي سر پناه هلکان او نجوني يتيمان لري ؟؟؟

ببرک کارمل چي دوي ورته کمونست وايي د يتيمانو له پاره ( پرورشګاه وطن – دارلمساکين جوړ )، او ميرمني يي د دغو  يتيمانو سرپرستي په غاړه لرله ، تر۳۰۰۰ نجونو او هلکانو  له پاره يي په شوروي کي دتحصيل او تعليم شرايط آماده کړل او دوي يي وليږل ؟؟؟

جناب کرزيه او اشرف غنيه تاسي دواړو. زموږ هلکان او نجوني شاقه او ډيرو کثيفو کارو ته اړ باسل او نن  دغه واړه ( بينوايان )،  موټر شويي کوي ، خښتي تويوي ، لوي ډير کثيف سناچ ډوله جوالونه په غاړو او د زباله دانيو نه  پلاستيکونه او خالي قطي ټولوي ، ګدايي کوي ، بيلاسو او بي پښو دکابل هلکان او نجوني په سرکو ځانونه په سينه ، په ګرد او خاورو کي لوڅ لپړ  کشوي  ، چيرته دي هغه ملي او بين المللي. ديونيسيف او يونسکو  سازمانونه. او دغه ستاسي. اشغالګر ، غول سر مايه عربي او غربي هيوادونه  چي نه يي جنګ محار کړو اونه يي د خلکو نسونه ماړه کړل. او نه يي د زياتو يتيم کيدو مخه ونيوله  که زه يو وزير وي يا والي وي مابه د شهر په هره ناحيه کي د ورځي يعني يو وخت مفت يوه خوراک په مړه ګيډه داسي طعام خوري  پرانيستي وي چي يتيمانو او بينوايانو  هلته. تر هغو وخته دودي خوړله تر څو مي ورته کار نه وو پيدا کړي ، اشغالګرانو ، عربانو او د افغانستان جمهورو ريسانو خداي د درنه پوشتنه وکړي ؟؟؟؟؟