دیار بی کسی
داد و بیداد این زمان یک رهبر با درد کو ؟
در دیار گلشنم یک مرد کو ؟ یک مرد کو ؟
هر یکی با صد فریب و خدعه آید این زمان
از مقام و پول و منزل ، رهبر دلسرد کو ؟
ضُجه و زاری ما ، در آسمانها شد بلند
آن سیه روی که ما را وعده ها میکرد کو ؟
در دیار بی کسی ، فارغ ز سودایت نیم
ای تو زیبا میهنم ، غیر تو غم پرورد کو ؟
از یَمین و از یَسار بارد هجوم رنج و غم
آن نیکو رودابة کو شیر میاورد کو ؟
آسمان بی مهرو بخت واژگون و روزگارم سیاه
غیر من یک با « وفا »ی عاشق رنگ زرد کو ؟
عبدالله وفا
ویانا
4/01/2015
