درخت تلخ
رسول پویان
هـنوز خاطرۀ عشـق و زندگی بـاقـیسـت
سـرود تـازه گل نــوبهــار دل بـاغـیـست
ز دیدگان هـریرود شور دل جاری است
به بزم خسته دلان درزمان غم ساقـیست
شـمـیـم زمــزمــۀ جـــوی مــولـیــان آیـد
شـکـنج دامـن آمـو هــم چـنان راغیـسـت
نـوای دلکـش مرغـاب و دهـله و هیرمند
به سـان جنبش نیلاب سرکـش یاغـیـسـت
نـوای عـنـدلیـب و چـهـچۀ قـنـاری نیست
بگلشنی که دران رنگ نغمه ها زاغیست
درخـت تلـخ نـیـــارد مـیـــوۀ شـــیــریــن
به ژرف کینه وری ریشۀ بداخلاقـیـسـت
نـفـیـر جـنگ و صـدای تـفـنـگ می آیــد
زمحفلی که دران بنگبنگ وتغ تاغیست
ز بــن خــراب شــده خـانــۀ دل مـیــهـن
نه درنه پنجره برجا نه تاق وسرتاقیـست
نهـیـب آتـش جــور جـفـــــای اهــریمــن
هـزار مرتـبـه بـدتــر ز آتـش تـاغیـسـت
ز سـوز و درد کـرونـا بـتـر بُـوَد طالـب
ز دست ارگ ستمگر زخم دل داغـیـست
بـه زیـر خنجـر طالـب زن شـود محروم
بـه کام مـرگ هـمــه کفـتـران ملاقیـسـت
مرام و مطلب دزدان غارت و چـوراست
گهی بکاهکش وگاهی جوال وتبراغیست
تمـام هـمـت دولـت مـشـتـی گـنــدم بـــود
به مردمی که شکم خالی وبدن غاغـیست
تـو را زبـیم کـرونـای خـود دهـد اخـطار
مرض چوطالب وداعش بمب وپتاقـیست
نخـست تـست کـرونـا بـرای حکّام اسـت
غریب در همه جا بی کوپون ارزاقـیست
تمام جنگ و خرابی به دسـت امریکاست
اگرهمه شده اندجفت این دغل طاقی است
یگانــه راه نجـات وطـن مــبـــارزه اسـت
وگرنـه پـوست همه زندگان به دباغـیست
19/4/2020
