وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

«
»

درتقبیح ونکوهش قتل فجیع کارگران کارخانۀ گج ننگرهار

إعلامییۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

چهارشنبه شبِ هفتۀ گذشته هفت تن از کارگران که به تازه‌گی در یک کارخانۀ گچ در ولسوالی سرخ‌رود ولایت ننگرهار برای تأمین زنده‌‌گی و امرار معاش خانواده های‌ شان با دستمزد ناچیز روزانه، 300 افغانی، استخدام شده بودند از سوی جانیان اسلامی به صورت فجیع و با دستان بسته به قتل رسیدند. قربانیان این رویداد هولناک و فاشیستی که همه جوان هستند و 3 تن از آن‌ها نیز برادران همدیگر بودند؛ همه باشنده‌گان ولایت‌های بامیان و غزنی بودند.

مردم و فعالان اجتماعی در شهر بامیان نسبت به این جنایت ددمنشانه در مقابل دفتر «کمیسیون مستقل حقوق بشر» این ولایت دست به اعتراض زدند. این معترضان با سر دادن شعارهایی چون «کمیسیون حقوق بشر! صدا شوید برای کارگر»، «ای رییس کشور! کارگر به جان رسیده» و «ای رییس کشور! کارد به استخوان رسیده» قتل این کارگران محروم و بی‌دفاع را محکوم کردند. آنان همچنان حکومت را متهم به بی‌توجهی نسبت به جان شهروندان ساختند. 

این اولین بار نیست که جانیان اسلامی و حامیان شان دست به جنایت و توحش لجام‌گسیخته می‌زنند؛ ارعاب جامعه و انقطاب مردم بر اساس تعلقات تباری و مذهبی بخشی از استراتژی ارتجاع اسلامی از جمله طالبان و داعش طی این چند دهه و به ویژه این چند سال اخیر بوده است. دولت پوشالی که خود در گرداب فروپاشی دست و پا می‌زند ناتوان‌تر از آن است که بتواند آسایش و امنیت مردم را تأمین نماید. کارگران و فرودستان جامعه نه تنها که قربانی فقر و فلاکت اقتصادی، بیکاری و بیماری اند، بلکه بار سنگین جنگ و جنایت و کشتار این دو صف و نیروی ارتجاعی و حامیان شان را نیز به دوش می‌کشند.

باید به این ددمنشی و قساوت پایان داده شود و این کار فقط از عهدۀ جنبش متحد و متحزب طبقۀ کارگر و آزادیخواه بر می‌آید؛ نباید به نهادها و مجامع دولت بورژوایی و نهادهای بین‌المللی توهم داشت؛ یک چنین انتظاری، انتظار واهی و غیرواقعی است. هیولای اسلام سیاسی این سپاه وحشت و بربریت در هیأت طالبان و داعش… محصول پروژه ها و استراتژی سرمایه‌داری جهانی است. در واقع قاتلان هم طبقه‌یی های ما از جمله این هفت تن کارگر تنها طالبان و یا سایر جریان‌های اسلام سیاسی نیستند بلکه بورژوازی جهانی به همین اندازه شریک این جنایت و بربریت است.

طبقۀ کارگر و فرودستان جامعه اعم از زن و مرد برای خلاصی و رهایی از این وضعیت چاره‌یی جز تشدید مبارزه، تشکل‌یابی و اعتراض ندارند. سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان ضمن محکومیت و نکوهش شدید این جنایت هولناک یاد کارگران جانباخته را گرامی می‌دارد و به خانواده های این جانباخته‌گان، به طبقۀ کارگر و مردم آزادی‌خواه در افغانستان مراتب تسلیت اش را ابراز می‌دارد. 

ننگ و نفرین ابدی نثار قاتلان و جانیان اسلامی!

یاد کارگران به خون خفته گرامی باد!

مرگ بر سرمایه‌داری!

زنده باد سوسیالیسم!

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

16 حوت 1399؛ 6 مارچ 2021