دربارۀ بازنشـر «جنگنامه»
سراسر صفحات تاریخ و برگ، برگ روایت های تاریخی وطن، مشحون از فداکاری، رشادت، دلاوری، جانبازی، ایثار، از خودگذری و ایستادگی مردم در برابر ظلم و استبداد است و ملت ما قرن هاست آن را تجربه نموده و مستند به آن، دفاع از هویت ملی و آزادگی که ویژه گی مردمان این دیار کهن است؛ شهرهء آفاق گشته است.
افغانستان بحیث دژ شکست ناپذیر در برابر قدرت های استعماری شرق و غرب که تجربه تاریخ آنرا به اثبات رسانیده است؛ همواره مورد تاخت و تاز و هجوم نیروهای اجنبی قرار گرفته ولی این مردم آزاده و سرفراز ما بود که بار، بار برای دفاع از هویت، هستی و ارزش های بزرگ انسانی متحدانه از چهار سمت و کنار کشور بدون درنظرداشت ملحوظات قومی، سمتی، مذهبی و زبانی به ندای تاریخی مادروطن، با آواز پرشور و رسا پاسخ داده؛ به پا خاسته، شانه به شانه همدیگر برعلیه نیروهای اجنبی متجاوز مبارزه نموده، حماسه آفریده و سرانجام از آزمون های بزرگ تاریخی سربلند بدر آمده اند. در مقابل عمال بومی ارتجاع و استعمار، سد راه مبارزه مردم زحمتکش و سرفراز این دیار در جهت هم گامی با کاروان تمدن جهانی شده اند.
حقیقت مبرهن است که تاریخ واقعی کشور ما (کار و پیکار مردم) با خون نوشته شده است؛ آری! تاریخ ما تاریخ رنج، مبارزه، پیکار و دادخواهی مستمر است.
در این میان «جنگنامه» اثر زنده یاد غلام محمد غلامی کوهستانی که در سال ۱۲۵۹ خورشیدی تحریر و توسط انجمن تاریخ افغانستان به کوشش مورخ نامدار شادروان علی احمد کهزاد در سال ۱۳۳۶ خورشیدی چاپ شده است؛ بحیث یکی از گنجینه های تاریخی، رستاخیز و حماسه آفرینی ملت آزادهء افغانستان را در قالب سرودهای رزمی و حماسی بر پایه واقعات و رویدادهای تاریخی به نمایش میگذارد و بخشی از افتخارات مشترک اقوام افغانستان را بازتاب می دهد.
انتشارات راه پرچم به سلسله نشرات آثار مترقی و نایاب حوزهء تاریخ، سیاست، فلسفه، فرهنگ و ادبیات به همت پیگیر و تلاش خسته گی ناپذیر فرهنگی فرهیخته جناب قاسم آسمایی با نشر این اثر نایاب (جنگنامه) بخشی از تاریخ مجاهدات میر مسجدی خان غازی و سایر مجاهدین رشید ملی علیه متجاوزین اجنبی را در بحبوحهء جنگ اول افغان – انگلیس (1839 – 1842) کشور انعکاس می‌دهد که تلاش ایشان را جهت بازخوانی افتخارات مشترک تاریخی ما به دیده قدر می‌نگرم.
بگذار کارنامه ها و نام مبارزان دلیر و سرفراز این سرزمین باستانی در قلب پُرتَپِش تاریخ وطن جاودانه بوده و انگیزهء باشد برای مبارزه و پیکار نسلهای آینده در جهت آزادی و بهروزی باشندگان زادگاه مقدس ما.
با تقدیم احترامات
