خاطرات مردم کابل
رسول پویان
سینمای پارک شـهر نو نمـاد زنده بود
خـاطـرات مـردم کابـل ازان تابنده بود
شـام پنجـشـنبه و دیگـرگاه آدینه هـنوز
در کـتـاب یـادگار کابلـسـتـان زنده بود
فیلم های گونه گون بر پردۀ نـرم خیال
داسـتان زنــدۀ دیـروزهـر بـیـنـنـده بود
یاد منتو و کباب شـهـر نـو جـاویـد بـاد
کلچه شیرین وشورآن بسی ارزنده بود
شورنخود سرکه دارو یاد بولانی بخیر
چای سبز هل دارش با لب پرخنده بود
هرکه ویران کرده آثار گـرانـقـدر هنر
پیش تاریخ و به نزد نسلها شرمنده بود
از مصلای هـریـوا جیج دل گـردد بلند
تیغ ویـرانساز رحمن خانیان درّنده بود
نـالـۀ بـودا تـا روز ابــد آیــد بـه گـوش
سـینۀ تاریخ ازان درد فـزون آکنده بود
درهریوا کرد طالب سینما را گرخراب
تیشۀ افـراطیت همـرای این پرونده بود
سینمای شهرنوراگرچه ویران کرده اند
گوهری دریاد تاریخ وطن رخشنده بود
سینمای شهـر نـو کابل و شهـر هـرات
در دل فرهنگ دوران نوین زیبنده بود
آنچـه نـادانی ز آثار هـنر ویـران کـرد
هـر یکـی اسـتـارۀ رخـشـنـدۀ آینده بود
12/11/2020
