تنها وفاق ملی ضامن نجات ما است
نوشته ی : فروغی
تا جایی که معلوم است اکثریت تشکل ها ، احزاب و سازمانهای سیاسی چپ و راست ، جهادی ، اسلامی و غیر اسلامی افغانستان و تمام رهبران و قهرمانان ملی و غیر ملی ! تفاله های دوران جنگ سرد استند . با گردآمدن به دور این تفاله ها هرگز نمیتوانیم به وفاق ملی ، صلح ، ترقی وعدالت دست بیابیم . هرگز .
اگر مردم میخواهند به عدالت حقیقی ، صلح دایمی ، ترقی و وفاق ملی برسند ، باید همه باهم بدون درنظرداشت تفاوتِ مذهب ، ملیت ، زبان ، قوم و محل بود و باش ؛ بدون وابسته گی به یک حزب ، تنظیم ، قوماندان ، قهرمان و رهبر ؛ صادقانه به ریسمان اتحاد چنگ زده ، خردمندان ، فرهنگیان و روشنفکران صادق ، امین ، بی تعصب و پاک را از میان خود برگزیده و آنان را مجبور سازند تا تشکل نیرومند تازه ای برای تصاحب قدرت از راه های مدنی ایجاد نمایند .
به باورمن تا دیر نشده است هرچه زودترباید جوانان ما ( از تمام اقوام باهم برادر کشور ) این رسالت را مسوولانه ومجدانه به دوش بگیرند ــ مسوولیت ایجاد یک تشکلِ نیرومند ملیِ عاری از گرایشهای بیمارگونه ی افراط گرایی ، قوم و رهبر پرستی ، زبان ، محل و مذهب گرایی را .
با احزاب ، تنظیمها و تشکل های جهادی و غیرجهادی که حالا در رأس همه ی شان مولتی میلیونران چاق چارزانو زده اند و با ایتلافها و همسویی های مقطعیِ سمت گرایانه و قوم گرایانه که حتماً صف آرایی های متقابل و متضاد را در پی خواهد داشت ؛ فقط پروسه ی جنگ ، فساد دوامدار و حضور بیگانه گان در کشور طولانی تر خواهد شد و بس .
ما برای نجات ما ازین وضع اسفبار به وفاق ملی حقیقی ، نه گفتن به تفاله های دوران جنگ سرد و ایجاد یک تشکل جوان و نیرومند ملی نیازمندیم نه به صف آرایی های تازه ی گروه های جهادی و حکومتی .
هرچند شعارها ، کوششها و جنبشهای پراگنده بخاطر شکستن بن بست و مبارزه دربرابر بیعدالتیِ شرم آور ، ناامنی دوامدار ، فساد گسترده و حکومت مافیایی اثراتی بجا میگذارد ؛ اما هرگز نمیتواند ما را به پایان جاده ی تاریک جنگ و فساد برساند .
کوششهای انفرادی و پراگنده ، جریان تغیر را طولانی تر خواهد کرد . اما کوششهای جمعی ، ملی و متفقانه با نیرویِ سازنده تری که دارد زودتر ما را به اهداف بزرگ انسانی و وطنیِ ما میرساند .
تنها وفاق ملی ضامن نجات ما است .
