فرخنده باد  شصت ویکمین سالروز تاسیس حزب دیموکراتیک خلق افغانستان

رفقای عزیز! امروز بخاطر تجلیل  شایسته ازشصت ویکمین سالروز حزب دیموکراتیک…

از اختناق در سطح طالبان تا اختناق در دموکراسی های…

نویسنده: مهرالدین مشید اختناق داخلی طالبان و مصلحت‌گرایی جهانیان اختناق در افغانستان…

فــــــــــــــراخــــــــــوان

نشست مشترک شورای اروپایی حزب آبادی افغانستان و تشکل نوین…

به پیشواز بزرگداشت از سالگرد ح د خ ا

هویت واقعی هر حزب یا سازمان سیاسی، پیش از هر…

تجلیل از شصت‌ویکمین سالگرد تأسیس ح د خ ا

به مناسبت شصت‌ویکمین سالگرد بنیان‌گذاری حزب دموکراتیک خلق افغانستان، نشست…

قتل نظم و قانون 

رسول پویان  خـدا نظـاره گـر قـتل نظـم و قـانـون است  ز بیم جنگ و تجاوز بشر جگرخون است  شرار حرص تجاوزگران چه افزون است  حدیث هیتلـر و چنگیز…

عشق فطرت اش!

امین الله مفکر امینی                             2026-04-01! زعشق گفتن نباید خواست صرف ارضای خواهشهای…

ګالیلیو ګالیله

دی یو ایتالیوي فیلسوف، ستوری پېژندونکی، فزیک‌پوه، ریاضي پوه…

آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

«
»

ترامپ درک نادرستی از تاریخ و موقعیت پایگاه بگرام دارد

 «شاشانک جوشی» دبیر دفاعی نشریه اکونومیست، در یک تحلیل توضیح داده است که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا، پایگاه بگرام را در نزدیکی مراکز هسته‌ای چین معرفی کرده، در حالی که منظور وی منطقه «لوپ‌نور» در ایالت «سین‌کیانگ» است؛ محلی که حدود دو هزار کیلومتر با افغانستان فاصله دارد.

به نوشته این نشریه، ترامپ همچنین مدعی شده آمریکا پایگاه بگرام را ساخته است؛ در حالی که این تأسیسات در دهه پنجاه میلادی توسط اتحاد شوروی ساخته شد و در جریان جنگ دهه هشتاد علیه مجاهدین مورد استفاده قرار گرفت.

این نشریه یادآوری کرده است که بگرام در سال 2001 ابتدا توسط نیروهای ویژه انگلیس تصرف شد و سپس به پایگاه اصلی امریکا در افغانستان بدل گردید. آمریکایی‌ها در طول حضورشان آن را به شهری کوچک با امکانات کامل نظامی و رفاهی، از جمله استخر، سینما و شعبه‌های برگرکینگ و پیتزاهات، تبدیل کردند.

جو‌شی نوشته است که بازپس‌گیری بگرام مستلزم اعزام هزاران سرباز آمریکایی و ایجاد پل هوایی از مسیر پاکستان خواهد بود؛ اقدامی که نقض توافق 2020 آمریکا با طالبان به‌شمار می‌رود.

با باور نویسنده، سود واقعی این اقدام نیز زیر سوال است، زیرا راه‌های دیگری برای نظارت بر آزمایش‌های موشکی چین وجود دارد.

نشریه انگلیسی تأکید کرده است که اصرار ترامپ بر بازپس‌گیری بگرام بیش از آنکه بر اساس ملاحظات عملی باشد، ریشه در نگاه نواستعماری وی دارد.

اکونومیست همچنین یادآور شد که ترامپ پیش‌تر نیز بارها تهدید کرده بود کانادا، گرینلند و غزه را تصرف کند و حالا بگرام تازه‌ترین مورد در فهرست ذهنی اوست.

رئیس جمهور آمریکا هفته گذشته در نشستی خبری بار دیگر خروج نظامی این کشور از افغانستان را «فاجعه کامل» توصیف کرد و گفت: «ما آن را رایگان به آن‌ها دادیم. حالا داریم تلاش می‌کنیم دوباره آن را پس بگیریم—این شاید خبر فوری باشد.»

دونالد ترامپ همچنین هشدار داد که اگر طالبان بگرام را به آمریکا تحویل ندهد، «اتفاقات بدی رخ خواهد داد».

پایگاه هوایی بگرام که در 40 کیلومتری شمال کابل قرار دارد، در دوران حضور نظامی آمریکا به بزرگترین پایگاه این کشور در افغانستان تبدیل شد. پس از توافق دوحه میان طالبان و آمریکا در سال 2020 و خروج نیروهای آمریکایی در 2021، این پایگاه به دست طالبان افتاد و از آن زمان به یکی از نمادهای خروج شتاب‌زده غرب از افغانستان بدل شده است.