به مناسبت سیزده همین سال نشر مجله ی (زن)
در مجیط از نشر (زن)روشن دو چشم گوهر است مرغ فکرت را به اوج چرخ گردون شهپر است
صـــید معـــنی را به فتراک سخـــن بندد همیش حـــق و باطــل را ترازو ی عــــدالت پرور است
کشـــور دل را منورگــر چــو صــبح روز عــید در جــهان کـــور هــجرت چـــلچراغ خــاور است
جـــهل را دشمــن به پاس خاطــر روشنگـــری شـــرح حــــال مـــردم خـــوار و ذلیل وابتر است
در تلاش آب حیــــوان میـــرود اقـــصای شـــرق چـــون صـــدف آبستن طـــفل سعـــادت آور است
نکـــته و نظـــمش چو خنجر می درد قلـــب ستم شعــــله ی آه یتـــیم و قطـــــره ی چــشم تر است
در ســـراب زنــــدگــــانی زیــــر چــتر آفـتـــاب قطـــره از دریای بر گــــوهـــر به دیــد باور است
فـــقر دامنگـــیر آن، نشرش نمـــی دارد درنگ در گــــلون تشنه لــــب یک جام آب کــــوثر است
نظـــم و نثرش پر طنین است همچو کــوس دلنشین نغـــمه ی داود بیغمـــبر به هر گوش کر است
صـــد شفـــق دارد (شفــیقه) در سپــــهر آستیـن رهنــــورد راستــــین جــــاده ی بیغـــمبر است
نقـــش یک زن درخــــور تقدیر و نقد و داوریست شمــــع راه زندگــــی در زیــر چرخ چمبر است
ناتـــــوان در دید امـــا پر تـــوان در نشر زن در ته ی دامان خـــاکستر چـــو قــــوغ اخــــگر است
رشحـــه ی کلک قلــــم (فرخاری) در متن سخن
شرح حال بو علــــی ها در حــریم خـــاور است
مولانا کبیر فرخاری
